H Toyota πρωταθλήτρια με νικητή τον Solberg!

Δεύτερος αγώνας στη Νότιο Αμερική για το WRC, ο αγώνας στη Χιλή. Νικητές οι Oliver Solberg – Elliott Edmondson…

Κάνοντας την πρώτη τους εμφάνιση με αυτοκίνητο προδιαγραφών Rally 1 στη Χιλή, έναν αγώνα που είχαν ήδη κερδίσει δύο φορές στην κατηγορία WRC2, σημείωσαν τον ταχύτερο χρόνο σε έξι από τις 16 Ειδικές Διαδρομές και πήραν τη νίκη, δείχνοντας σταθερότητα και ψυχραιμία σε όλο τον αγώνα, αλλάζοντας τα δεδομένα για την τελική ευθεία του Πρωταθλήματος και αναζωπυρώνοντας τη μάχη για τον τίτλο, με τον Solberg να δηλώνει: «Όλα λειτούργησαν σωστά. Στους τρεις τελευταίους αγώνες είχα την αίσθηση ότι μπορώ να διεκδικήσω τη νίκη. Απλώς υπήρξαν μερικές μικρές ατυχίες που ανέκοψαν τις πιθανότητές μου. Όμως τώρα, επιτέλους, όλα κύλησαν ομαλά, το αυτοκίνητο, η δική μου απόδοση, τα πάντα. Μπορούσα απλώς να συγκεντρωθώ σε αυτό που έπρεπε να κάνω και να οδηγήσω».

Οι Sebastien Ogier – Vincent Landais τερμάτισαν στη δεύτερη θέση, κάνοντας το 1 – 2 για την ομάδα της Toyota Gazoo Racing. Η κατάκτηση της δεύτερης θέσης από τον Ogier σηματοδότησε ένα ακόμη αξιοσημείωτο ορόσημο. Ήταν το 120ό βάθρο του Γάλλου στο WRC, επίδοση που τον έφερε στη ίδια θέση με τον επίσης εννέα φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή Sébastien Loeb.

Το βάθρο συμπλήρωσαν οι Adrien Fournaux – Alexandre Coria με Hyundai i20 Rally 1. Ο Fourmaux εξασφάλισε το 13ο βάθρο της καριέρας του στο WRC μετά από άλλη μια πολύ καλή εμφάνιση με τη Hyundai.

Πίσω τους τέταρτοι τερμάτισαν οι Sami Pajari – Marko Salninen με το τρίτο Toyota Yaris Rally 1. Μια θέση που πήραν μετά από την ατυχία του Evans με το κλαταρισμένο ελαστικό, βάζοντας τέλος σε ένα σερί τριών νικών σε Εσθονία, Φινλανδία και Παραγουάη.

Βέβαια δεν θα μπορούσε να μην βάλει το χέρι της η Hankook και στον αγώνα στην Χιλή… Και εδώ δεν μιλάμε για μια αλλαγή στη θέση της γενικής κατάταξης, αλλά για το ίδιο το πρωτάθλημα οδηγών!

Στην προτελευταία Ειδική Διαδρομή ”Carampangue”, οι πρωτοπόροι στην βαθμολογία των οδηγών, Elfyn Evans – Scott Martin, που ήταν στην δεύτερη θέση από την αρχή του αγώνα και φαινόταν να πηγαίνουν για άλλη μια σημαντική παρουσία στο βάθρο, αναγκάστηκαν να σταματήσουν για να αλλάξουν τροχό. Έχασαν περισσότερα από δύο λεπτά και υποχώρησαν στην πέμπτη θέση της γενικής κατάταξης, αλλάζοντας δραματικά την εξέλιξη τόσο του αγώνα όσο και του πρωταθλήματος οδηγών…

Το περιστατικό αυτό έκανε πιο αμφίρροπη τη μάχη για τον τίτλο των οδηγών. Ο Evans παραμένει στην κορυφή με 230 βαθμούς, ο Pajari είναι τώρα δεύτερος με 213, αλλά η νίκη του Solberg τον έφερε στην τρίτη θέση με 209 βαθμούς. Μια απόσταση 21 βαθμών από την πρωτοπορία του Πρωταθλήματος. Αυτό σημαίνει ότι το Ράλλυ Ιταλίας, τον Οκτώβριο, θα μπορούσε να είναι οριακό για τον τίτλο οδηγών, ώστε να δώσει στον Evans την ευκαιρία να κάνει ένα αποφασιστικό βήμα προς την κατάκτηση του πρώτου του τίτλου. Ο Ουαλός θα πρέπει να ολοκληρώσει τον προτελευταίο αγώνα έχοντας διαφορά τουλάχιστον 36 βαθμών από κάθε αντίπαλο, ώστε να εξασφαλίσει τον τίτλο πριν από τον τελευταίο αγώνα στη Σαουδική Αραβία.

Το αποτέλεσμα αυτό επισφράγισε ένα ακόμη ορόσημο για την Toyota. Η ιαπωνική ομάδα κατέκτησε τον τίτλο παρότι απομένουν ακόμη δύο αγώνες για την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος. Πρόκειται για τον 6ο συνεχόμενο τίτλο κατασκευαστών της Toyota, ένα αήττητο σερί που ξεκίνησε το 2021 και τον 10ο τίτλο συνολικά.

Με αυτή την επιτυχία, η Toyota ισοφαρίζει τη Lancia, την πιο επιτυχημένη κατασκευάστρια εταιρεία στην ιστορία των τίτλων του WRC. Το αντίστοιχο σερί έξι συνεχόμενων τίτλων της Lancia, από το 1987 έως το 1992, αποτελούσε μέχρι πρότινος το σημείο αναφοράς για τη διαρκή κυριαρχία στον θεσμό.

Για την ιστορία, η πορεία της Toyota στο πρωτάθλημα WRC εκτείνεται πλέον σε διάστημα μεγαλύτερο των τριών δεκαετιών! Ο πρώτος τίτλος κατασκευαστών ήρθε το 1993 (Juha Kankkunen – Celica), ακολουθούμενος από τίτλους το 1994 (Didier Auriol – Celica) και το 1999 (Corolla WRC). Μετά την επιστροφή της στο πρωτάθλημα το 2017, κατέκτησε έναν ακόμη τίτλο το 2018 (Yaris WRC), προτού ξεκινήσει το τρέχον σερί των έξι επιτυχιών της, από το 2021 μέχρι φέτος, με το Yaris Rally 1.

Βέβαια από την άλλη μεριά και η Lancia, έχει μια επιτυχημένη πορεία 10 Παγκόσμιων Τίτλων. Αρχής γενομένης από την τριετία 1974 – 1976 με την Stratos HF, το 1983 με την 037 και από το 1987 έως το 1992 με διάφορες εκδόσεις της Delta Integrale.

WRC2

Οι Yohan Rossel – Arnaud Dunand με Lancia Ypsilon Integrale HF Rally 2 της Lancia Corse HF πήραν τη νίκη, την τρίτη τους την φετινή χρονιά και την πρώτη σε χωμάτινες ειδικές. Οδήγησαν γρήγορα αποφεύγοντας τις ατυχίες, χαρίζοντας στη Lancia την παρθενική της νίκη σε χώμα από την επιστροφή της στο WRC.

Μην έχοντας τον ρυθμό των νικητών, οι Robert Virves – Jakko Viilo με Skoda Fabia RS Rally 2, της Toksport WRT2 οδήγησαν χωρίς ρίσκο και πήραν τη δεύτερη θέση, κάνοντας ένα ακόμη βήμα προς την κατάκτηση του τίτλου στο Πρωτάθλημα WRC2.

Ενόψει του Ράλλυ Ιταλίας τον επόμενο μήνα, μόνο ο Teemu Suninen μπορεί πλέον να στερήσει τον τίτλο από τον Virves.

Οι Gus Greensmith – Jonas Andersson με Toyota Yaris Rally 2, ήταν τρίτοι, το δεύτερο συνεχόμενο βάθρο τους μετά την Παραγουάη. Ο Βρετανός έδωσε σκληρή μάχη με τον Taylor Gill, προτού ο Αυστραλός αντιμετωπίσει πρόβλημα κλαταρίσματος (!) στην προτελευταία Ειδική Διαδρομή του δεύτερου σκέλους, γεγονός που έβαλε τέλος στις ελπίδες του για το βάθρο.

Τελικά οι Taylor Gill – Daniel Brkic, με το Skoda Fabia RS Rally 2, επίσης της Toksport WRT2, ολοκλήρωσαν τον αγώνα χωρίς περαιτέρω απρόοπτα, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση και ισοφαρίζοντας το καλύτερο αποτέλεσμα της καριέρας τους στο WRC2.

WRC3

Το πλήρωμα από την Τουρκία,  Alli Tourkkan – Bilge Ayan με Ford Fiesta Rally 3, της Castrol Ford Team Türkiye, ήταν οι νικητές της κατηγορίας. Παράλληλα κέρδισαν και τον παγκόσμιο τίτλο Junior WRC, ολοκληρώνοντας με τον καλύτερο τρόπο την αξιομνημόνευτη πορεία τους στο πρωτάθλημα.

Οι Felipe Padilla – Sebastian Olguin τερμάτισαν στη δεύτερη θέση με το δικό τους Ford Fiesta Rally 3, ενώ οι Alex Heilbrunn – Pedro Juan Cilloniz στην Τρίτη με ίδιο αυτοκίνητο.

Στην κατηγορία είχαμε και μια ελληνική συμμετοχή, τους Γιώργος Βασιλάκης – Allan Harryman με Ford Fiesta Rally 3. Τερμάτισαν στην 11η θέση της κατηγορίας.

Επόμενος αγώνας για το παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2026, στις 1 – 4 Οκτωβρίου, με το Ράλλυ Σαρδηνίας…

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Jaanus Ree Photography, Toyota Gazoo Racing

ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1. Oliver Solberg – Elliott Edmnodson             Toyota Yaris Rally 1
2. Sebastien Ogier – Vincent Landais               Toyota Yaris Rally 1
3. Adrien Fournaux – Alexandre Coria             Hyundai i20 Rally 1
4. Sami Pajari -Marko Salminen                       Toyota Yaris Rally1
5. Elfyn Evans – Scott Martin                           Toyota Yaris Rally 1
6. Esapekka Lappi – Enni Malkonen                Hyundai i20 Rally 1
7. Mc Erlean – Eoin Treacy                               Ford Puma Rally 1
8. Yohan Rossel – Arnaud Dunand        Lancia Ypsilon Integrale HF Rally 2
9. Robert Virves – Jakko Viilo                        Skoda Fabia RS Rally 2
10. Gus Greensmith – Jonas Andersson               Toyota Yaris Rally 2

Το άρθρο WRC: 12oς Γύρος – Ράλλυ Χιλής [10 – 13 Σεπτεμβρίου 2026] εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

Η επιστροφή της F1 στη Μαδρίτη βρίσκει νικητή τον Antonelli!

Η Μαδρίτη φιλοξένησε στο παρελθόν αγώνα της F1 (πριν από περίπου 50 χρόνια στην πίστα Jarama), 30 χλμ. βόρεια της πόλης. Από το 1968 έως τον Ιούνιο του 1981.

Η νέα πίστα ”Madring” που βρίσκεται σε πολύ πιο κεντρικό σημείο και είναι εύκολα προσβάσιμη, κάνει το ντεμπούτο της το 2026. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας, κοντά στο εκθεσιακό και συνεδριακό κέντρο IFEMA και έχει μήκος 5.414 χλμ.

Εντυπωσιακή, αξιοποιώντας τόσο δημόσιους δρόμους όσο και ιδιωτικές εκτάσεις, η Madring συνδυάζει την αίσθηση πίστας δρόμου και μόνιμης εγκατάστασης, στα πρότυπα του Miami International Autodrome.

Οι 22 στροφές της παρουσιάζουν ποικιλία, ενώ στις ευθείες τα μονοθέσια αγγίζουν τα 340 χλμ./ώρα. Επιπλέον, υπάρχουν υψομετρικές διαφορές και η μεγαλύτερη στροφή με κλίση στο καλεντάρι της F1!

Πιο συγκεκριμένα, το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της πίστας είναι αναμφίβολα η στροφή 12, γνωστή ως ”La Monumental”. Με μήκος περίπου 550 μέτρων, διαθέτει εντυπωσιακή κλίση 24%, γεγονός που την καθιστά τη μεγαλύτερη στροφή με κλίση (banked corner) στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Εν κατακλείδι, μια μοναδική πίστα που συνδυάζει την ταχύτητα και το θέαμα…

Ο Kimi Antonelli αναδείχθηκε νικητής στον πρώτο αγώνα στην Madring για το Grand Prix της Ισπανίας. Ήταν η 8η νίκη του για φέτος, με τον οδηγό της Mercedes να διευρύνει το προβάδισμά του στη βαθμολογία του πρωταθλήματος, με τη διαφορά του από τον ομόσταυλό του, George Russell, να ανέρχεται πλέον στους 81 βαθμούς, που απλώς περιορίστηκε στην 5η θέση, έχοντας πραγματοποιήσει μία επιπλέον στάση σε σχέση με τους οδηγούς που προηγούνταν, καθώς η στρατηγική του είχε επηρεαστεί αρνητικά από την εκκίνηση στην 6η θέση.

Μετά τον αγώνα, ο Βρετανός παραδέχτηκε ότι οι όποιες ελπίδες του να διεκδικήσει τον τίτλο των οδηγών από τον Antonelli έχουν ουσιαστικά εξανεμιστεί, παρόλο που απομένουν ακόμη εννέα Grand Prix: «Ρεαλιστικά, δεν συμμετέχω στη μάχη για τον τίτλο των οδηγών. Αυτό μου επιτρέπει απλώς να εστιάζω σε κάθε αγώνα ξεχωριστά και να προσπαθώ να πετύχω καλά αποτελέσματα».

Ο Max Verstappen κατέλαβε την 2η θέση στη Μαδρίτη. Επεισοδιακή εκκίνηση με τον Verstappen, τον οποίο είχε προσπεράσει ο Hamilton, να «κόβει» δρόμο μέσα από το σικέιν στην πρώτη στροφή βγαίνοντας εκτός πίστας, προκειμένου να διατηρήσει την τρίτη θέση από την οποία ξεκίνησε. Ο Ολλανδός δήλωσε μέσω ασυρμάτου ότι ο Hamilton «παραλίγο να πέσει πάνω μου» και προσπάθησε να αντισταθεί στις οδηγίες της Red Bull να παραχωρήσει ξανά τη θέση, ώστε να αποφύγει μια πιθανή ποινή, ειδικά από τη στιγμή που είχε εν τω μεταξύ προσπεράσει τον Antonelli για τη δεύτερη θέση. Αφού τελικά υποχώρησε και επέτρεψε τόσο στον Antonelli όσο και στον Hamilton να περάσουν, επέστρεψε γρήγορα στις θέσεις του βάθρου, καθώς ο οδηγός της Ferrari αντιμετώπισε πρόβλημα με τα φρένα του.

Στη τρίτη θέση βρέθηκε ο νυν Παγκόσμιος Πρωταθλητής, Lando Norris με τη McLaren. Κατάφερε να ανακάμψει και να ανέβει στο βάθρο, ένα αποτέλεσμα που υπό κανονικές συνθήκες θα αποτελούσε αφορμή για πανηγυρισμούς απέναντι σε ομάδες όπως η Mercedes, ωστόσο η απογοήτευση ήταν έκδηλη, καθώς ο Norris πίστευε ότι ο ίδιος «άξιζε» τη νίκη.

Απογοήτευση για άλλη μια φορά για την ομάδα της Ferrari που αποτυγχάνει ξανά να αξιοποιήσει τον καλό της ρυθμό. Ο αγώνας στο Madring αποτελούσε ευκαιρία για τη Ferrari να εκμεταλλευτεί το γεγονός -ότι η πίστα ήταν καινούργια στο ημερολόγιο και- να πετύχει ένα καλό αποτέλεσμα, ειδικά μετά την καταστροφική εμφάνιση στον εντός έδρας αγώνα της στη Monza. Η σύγκρουση όμως του Lewis Hamilton κατά την τελευταία ώρα των ελεύθερων δοκιμαστικών, έδωσε στους μηχανικούς του τεράστιο όγκο εργασίας για να προλάβουν τις κατατακτήριες δοκιμές, ωστόσο αυτό δεν φάνηκε να πτοεί τον επτάκις Παγκόσμιο Πρωταθλητή, ο οποίος κατέκτησε την προσωρινή pole position με τους πρώτους γύρους του στο Q3. Μάλιστα, τερματίζοντας τελικά στην τέταρτη θέση, ακριβώς μπροστά από τον ομόσταυλό του (Charles Leclerc) υπήρχαν ακόμη πιθανότητες για βάθρο, ειδικά μετά την εξαιρετική εκκίνηση που έκανε ο Hamilton. Aλλά στη συνέχεια αντιμετώπισε πρόβλημα στα φρένα που τον έβγαλε εκτός πίστας σε διάφορα σημεία διαφυγής και τελικά τον ανάγκασε να εγκαταλείψει.

Όσο αφορά στον Charles Leclerc θα ήταν μια καλύτερη μέρα, ο οποίος πιθανότατα αναρωτήθηκε τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν οι ελπίδες της Ferrari για εμφάνιση Αυτοκινήτου Ασφαλείας (Safety Car) ή κόκκινης σημαίας είχαν επαληθευτεί. Δεν μπήκε στα πιτ κατά τη διάρκεια του καθεστώτος Εικονικού Αυτοκινήτου Ασφαλείας (VSC), παίρνοντας έτσι την πρωτοπορία, αλλά η απουσία των ανωτέρω συμβάντων δεν του άφησε άλλη επιλογή από το να μπει τελικά στα πιτ μετά από 48 γύρους με τη σκληρή γόμα ελαστικών. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα οι διαφορές που είχαν δημιουργηθεί ανάμεσα στους πρωτοπόρους και τους υπόλοιπους οδηγούς της πρώτης δεκάδας να βοηθήσουν τον Μονεγάσκο να επιστρέψει στην πίστα στην 4η θέση, καταφέρνοντας τελικά να κρατήσει πίσω του τον Russell της Mercedes, με αποτέλεσμα να συγκεντρώσει έναν αξιόλογο αριθμό βαθμών.

Οι Liam Lawson με Red Bull και Franco Colapinto με Alpine είχαν την δική τους μάχη, τερματίζοντας στην 6η και 7η θέση αντίστοιχα, με τον Oscar Piastri με την δεύτερη McLaren, να κάνει έναν αδιάφορο αγώνα και να τερματίζει στην 8η θέση.

Επόμενος αγώνας στο Azerbaijan, στις 26 Σεπτεμβρίου.

ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1. Kimi Antonelli         Mercedes
2. Max Verstapppen      Red Bull
3. Lando Norris            McLaren
4. Charles Laclerc          Ferrari
5. George Russell         Mercedes
6. Liam Lawson            Red Bull
7. Franco Colapinto       Alpine
8. Oscar Piastri             McLaren
9. Arvid Lindblad      Racing Bulls
10. Nico Hulkenberg         Audi

Το άρθρο F1: 14ος Γύρος – GP Ισπανίας [11 – 13 Σεπτεμβρίου 2026] εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

Το Ράλλυ Δ.Ε.Θ. κλείνει λίγο περισσότερο από μισό αιώνα ζωής και εξακολουθεί να παρουσιάζει ενδιαφέρον στον ελληνικό αγωνιστικό χώρο και όχι μόνο!

Περίπου έξι δεκαετίες μετά την πρώτη του εκκίνηση, το Ράλλυ Δ.Ε.Θ. συνεχίζει να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αγωνιστικά ραντεβού της Βόρειας Ελλάδας και -παράλληλα- έναν από τους μακροβιότερους αγώνες ράλλυ της χώρας μας…

Το Ράλλυ Δ.Ε.Θ. αποτελεί θεσμό για την πόλη της Θεσσαλονίκης, έχοντας συνδεθεί με την λειτουργία της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης…

«Το παρελθόν μας έχει δείξει ότι και απλοί άνθρωποι που δεν ασχολούνται καθόλου με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό γνωρίζουν και την παραμικρή λεπτομέρεια αυτού του αγώνα. Αυτό και μόνο αποτελεί δείγμα της καταξίωσης του, της προβολής αλλά και της Οργανωτικής επιτυχίας όλα αυτά τα χρόνια»… λόγια του αείμνηστου, Προέδρου επί πολλά χρόνια του Α.Ο.Θ., Αντώνη Παρταλιού.

Η ιστορία του Ράλλυ Δ.Ε.Θ. όμως ξεκινάει στα μέσα της δεκαετίας του ‘60. Ήταν η εποχή που οι αγώνες ράλλυ προσπαθούσαν να «σταθούν» στον ελληνικό χώρο:

Μέρος πρώτο

Το 1962 δραστηριοποιείται η ΕΛΠΑ στην Β. Ελλάδα. Και αμέσως τον επόμενο χρόνο διοργανώνεται ο πρώτος αγώνας ράλλυ στην Β. Ελλάδα, που είναι το 1ο Ράλλυ Σκρα Κιλκίς Λαχανά. Και ερχόμαστε στο 1966 που η ΕΛΠΑ Β. Ελλάδος διοργανώνει το 1ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ. Το σκεπτικό ήταν ένας αγώνας που θα είχε το όνομα της Έκθεσης και ημέρες διοργάνωσης που θα συνέπιπταν με την λειτουργία της. Αγωνιστική γιορτή για την Θεσσαλονίκη και τί καλύτερο θα μπορούσε να συμβεί, όταν στην πρώτη διοργάνωση του Δ.Ε.Θ. τερματίζει πρώτος ο «Βόρειος». Σταύρος Γεωργιάδης το όνομα του, με συνοδηγό τον Βασιλειάδη και αυτοκίνητο ένα Mini Cooper S.

Μέρος δεύτερο

Το 1970 έρχεται η κατάργηση του αγωνιστικού τμήματος Β. Ελλάδος και το 4ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ. διοργανώνει για πρώτη φορά ο Α.Ο.Θ. με την βοήθεια της Pirelli!

Αγώνας των 890 χλμ. με έξι Ειδικές Διαδρομές. Θα τερματίσουν μόνο πέντε πληρώματα, με πρώτους τους Γάκη Καλεμτζάκη – Λάμπρος Γκράσσος με Ford Capri 2300, ενώ το Ράλλυ Δ.Ε.Θ. με τις νυχτερινές ειδικές και τις ολονύχτιες μάχες των πληρωμάτων με το χρονόμετρο, γίνεται όλο και πιο γνωστό και καταξιώνεται στις συνειδήσεις όλων…

Μέρος τρίτο

Το 1987 το Ράλλυ Δ.Ε.Θ. στην 21η έκδοσή του, έχει ήδη κατακτήσει τον ελληνικό χώρο και ξεκινάει μια προσπάθεια να γίνει Διεθνές. Με χορηγούς την HELEXPO και την Τράπεζα Μακεδονίας Θράκης. Η προσπάθεια να μπει ο αγώνας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα συνεχίζεται τα επόμενα τρία χρόνια και πληρώματα από όλη την Ευρώπη έρχονται στην Θεσσαλονίκη!

Το 1990 έγινε ο καλύτερος αγώνας στην πορεία του Δ.Ε.Θ. με ρεκόρ συμμετοχών, καθώς 101 πληρώματα δήλωσαν συμμετοχή! Τα σχόλια για τους αγώνες αυτής της τριετίας, τόσο από τις ξένες συμμετοχές, όσο και από τους παρατηρητές ήταν μόνο ευνοϊκά και το όνομα Ράλλυ Δ.Ε.Θ. πέρασε τα όρια της χώρας. Και ενώ όλοι έδιναν εύσημα στον αγώνα, ο στόχος δεν έγινε ποτέ…

Από το 1970 η Pirelli θα είναι κοντά στον Α.Ο.Θ. και το Ράλλυ Δ.Ε.Θ. για τα επόμενα 30 χρόνια. Από το 11η διοργάνωση του αγώνα το 1977, κοντά θα είναι και η Δ.Ε.Θ. σαν οργανισμός και έκτοτε έμεινε σαν βασικός χορηγός του αγώνα. Και από το 1986 η HELEXPO αναλαμβάνει και επίσημα την χορηγία του αγώνα…

Από το 1984 ο αγώνας γίνεται διήμερος, με το πρώτο σκέλος να είναι -αν όχι πάντα- τις περισσότερες φορές νυχτερινό. Αυτό συμβαίνει μέχρι και το 1996, που είναι και η τελευταία φορά που γίνεται σε χωμάτινες ειδικές.

Τελευταίος χωμάτινος νικητής είναι ο Λεωνίδας Κύρκος με τον Γιάννη Σταυρόπουλο συνοδηγό, σε ένα Ford Escort RS Cosworth…

Είχαμε βέβαια και το 2021 λίγο χώμα. Το 54ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ. είχε δύο σκέλη. Το πρώτο μετρούσε στο πρωτάθλημα ασφάλτου και το δεύτερο στο πρωτάθλημα χώματος. Νικητές οι Αλέξανδρος Τσουλόφτας – Στέλιος Ελιά με VW Polo GTI R5. Και από το 1997 έως και σήμερα ο αγώνας είναι καθαρά ασφάλτινος…

Στις ιδιαιτερότητες του αγώνα να αναφέρουμε ότι:

• Στο 7ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ. το 1973 τερμάτισε μόνο ένα αυτοκίνητο. Μετά από 1.100 χλμ. και οκτώ Ειδικές Διαδρομές μόνο οι Σωτήρης Ζαφρανάς – Ιωάννης Μακρής με Opel Kadett Rallye, έφθασαν στο τερματισμό!
• Τρεις χρονιές μόνο δεν έγινε ο αγώνας. Το 1969 (κατάργηση ΕΛΠΑ Β. Ελλάδος ), το 2009 και το 2022.

Όσο αφορά στους νικητές, στην πρώτη περίοδο που ο αγώνας ήταν χωμάτινος, διήμερος, με 16 έως 20 Ειδικές Διαδρομές την φορά, το ρεκόρ κατέχει ο Γιώργος Μουσχούς με επτά συνεχόμενες νίκες (1979 έως και 1985). Στην δεύτερη θέση είναι ο ”Jigger” – Γιάννης Βαρδινογίαννης με πέντε, από τις οποίες οι 4 συνεχόμενες (1987 έως 1990 και μια το 1992).

Στο μεσοδιάστημα χώματος – ασφάλτου ο Λεωνίδας Κύρκος έχει έξι νίκες από το 1995 έως και το 2007. Ενώ τον τελευταίο καιρό στο καθαρά ασφάλτινο Δ.Ε.Θ. ο Σωκράτης Τσολακίδης έχει οκτώ: το 2003, 2016 (έγιναν μόνο οι τρεις από τις έξι ειδικές και δόθηκαν οι μισοί βαθμοί), 2017, 2018, 2021, 2023, 2024 και 2025.

Η μικρότερη διαφορά ανάμεσα στους δυο πρώτους ήταν το 2004 με τους Πάνο Χατζητσοπάνη – Νίκο Πετρόπουλο με Mitsubishi Lancer Evo VII να είναι στην πρώτη θέση και τους  ”Aris Iaveris” –  Αριστοτέλης Καϊρης με Fiat Punto Kit Car να είναι δεύτεροι με διαφορά μόλις 0.79 εκατοστά του δευτερολέπτου!

Ράλλυ Δ.Ε.Θ., ένας αγώνας που καταξιώθηκε μέσα από τον χρόνο και που χρειάστηκε πολύ προσπάθεια για να γίνει ο μεγάλος αγώνας που είναι σήμερα.

Ένας αγώνας που διοργανώνει ο Α.Ο.Θ. με μόνο μέλημα να είναι κάθε χρόνο καλύτερος, ενώ όπως έλεγε ο αείμνηστος Αντώνης Παρταλιός: «Η προετοιμασία του επόμενου Δ.Ε.Θ. αρχίζει την επομένη του τερματισμού του προηγούμενου»…

58ο ΡΑΛΛΥ Δ.Ε.Θ. | Έξι δεκαετίες ιστορίας. Δύο πρωταθλήματα. Ένας αγώνας…

Στις 12 και 13 Σεπτεμβρίου 2026, ο Αυτοκινητιστικός Όμιλος Θεσσαλονίκης (Α.Ο.Θ.) διοργανώνει το 58ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ., έναν αγώνα που συνδυάζει τη βαριά κληρονομιά ενός ιστορικού θεσμού με τις απαιτήσεις και την ένταση του σύγχρονου αγωνιστικού ράλλυ.

Το 58ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ. τελεί υπό την αιγίδα της Ομοσπονδίας Μηχανοκίνητου Αθλητισμού Ελλάδος (Ο.Μ.Α.Ε.), με την αμέριστη συμπαράσταση της Δ.Ε.Θ.-Helexpo, της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και των Δήμων Θεσσαλονίκης, Θέρμης, Πολυγύρου, Αριστοτέλη και Λαγκαδά. Η φετινή διοργάνωση αποτελεί τον 4ο γύρο του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ράλλυ Ασφάλτου 2026, ενώ παράλληλα προσμετρά στο Βουλγαρικό Πρωτάθλημα Ράλλυ, αποτελώντας τον τρίτο και τελευταίο γύρο του θεσμού. Η διπλή αυτή προσμέτρηση προσδίδει στον αγώνα έντονο διεθνή χαρακτήρα, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο αγωνιστικό σκηνικό, στο οποίο ελληνικά και βουλγαρικά πληρώματα θα βρεθούν αντιμέτωπα με τις ίδιες Ειδικές Διαδρομές, διεκδικώντας τη νίκη και πολύτιμους βαθμούς για τους αντίστοιχους θεσμούς.

Η φετινή διοργάνωση διατηρεί την ίδια αγωνιστική χάραξη με το 2025, προσφέροντας στα πληρώματα ένα γνώριμο, αλλά εξαιρετικά απαιτητικό αγωνιστικό περιβάλλον. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει πέντε Ειδικές Διαδρομές (δυο επαναλαμβανόμενες), συνολικού μήκους 92,93 αγωνιστικών χιλιομέτρων. Τις «Λιβάδι – Πετροκέρασα» των 19.66 χλμ., τον «Χολομώντα» – 23.63 χλμ. που αναμφίβολα είναι μία από τις κορυφαίες ασφάλτινες αγωνιστικές διαδρομές της χώρας, ενώ η αυλαία του αγώνα πέφτει με την Power Stage «Γαλάτιστα – Λιβάδι» των 6.35 χλμ., με το χαρακτηριστικό άλμα να χαρίζει άφθονο θέαμα…

Ελλάδα και Βουλγαρία μαζί!

Η διεθνής διάσταση αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της φετινής διοργάνωσης. Για τα βουλγαρικά πληρώματα, ο αγώνας της Θεσσαλονίκης αποτελεί τον τρίτο και τελευταίο γύρο του βουλγαρικού πρωταθλήματος ράλλυ, γεγονός που προσδίδει επιπλέον βαθμολογικό ενδιαφέρον στη διοργάνωση, ενώ η συνάντηση των δύο πρωταθλημάτων δημιουργεί ένα αγωνιστικό πεδίο χωρίς σύνορα!

Πίσω από κάθε δευτερόλεπτο κρύβεται ένας διαφορετικός βαθμολογικός στόχος και -στις απαιτητικές ειδικές διαδρομές του Ράλλυ Δ.Ε.Θ.- η παραμικρή απώλεια χρόνου μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΩΝΑ

• Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2026

Η διοργάνωση ανοίγει το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου, από τις 14:00 έως τις 17:00, με τον Διοικητικό και Τεχνικό Έλεγχο των αυτοκινήτων και πληρωμάτων στη Νότια Πύλη της Δ.Ε.Θ.

Το ίδιο βράδυ, στις 19:00, θα δοθεί η φαντασμαγορική Πανηγυρική Εκκίνηση από τον ίδιο χώρο, των 45 πληρωμάτων που δήλωσαν συμμετοχή (12 από Βουλγαρία). Η εκκίνηση αναμένεται -όπως κάθε χρόνο- να προσελκύσει πλήθος κόσμου, που θα έχει την ευκαιρία να βρεθεί από κοντά με τα πληρώματα και να θαυμάσει τα αγωνιστικά αυτοκίνητα που θα πρωταγωνιστήσουν στο 58ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ.

• Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2026

Ο πραγματικός αγώνας αρχίζει την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου, μεταφέροντας τη δράση στο βουνό. Το πρώτο αγωνιστικό αυτοκίνητο θα αναχωρήσει στις 08:00 από τον χώρο του Service Park στο Γυμνάσιο – Λύκειο Γαλάτιστας, προκειμένου να ριχθεί στη μάχη των πέντε Ειδικών Διαδρομών του φετινού αγώνα.

Με την ολοκλήρωση των Ειδικών Διαδρομών, τα αυτοκίνητα θα κατευθυνθούν προς τη Νότια Πύλη της Δ.Ε.Θ., όπου το πρώτο αγωνιστικό αυτοκίνητο θα περάσει τη ράμπα του τερματισμού στις 16:15. Στον ίδιο χώρο, στις 18:30, θα πραγματοποιηθεί η Απονομή των Επάθλων στους νικητές.

Το άρθρο ΡΑΛΛΥ Δ.Ε.Θ.: Η ιστορία, οι καθοριστικές καμπές και η φετινή έκδοση ενός εμβληματικού αγώνα… εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

Ο Kris Meeke νικητής του αγώνα και ο Teemu Suninen Πρωταθλητής Ευρώπης!

Προτελευταίος αγώνας για το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ράλλυ (ERC), το Machinery Rali Ceredigion, στη Μ. Βρετανία. Και πιο συγκεκριμένα η έδρα του αγώνα ήταν στο Aberystwyth (Αμπερίστουϊδ) μια παραθαλάσσια πόλη στο Ceredigion (Κερεντίγκιον) της Ουαλίας.

Στην τρίτη χρονιά του αγώνα στο ERC, οι οργανωτές πήραν το «ρίσκο» και το πρόγραμμα του είχε τρία σκέλη και μάλιστα το πρώτο νυχτερινό, με αποτέλεσμα 16 ασφάλτινες Ειδικές Διαδρομές να περιμένουν τα 131 πληρώματα που είχαν δηλώσει συμμετοχή. Από αυτά τα 37 ήταν για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και τα υπόλοιπα για το τοπικό Πρωτάθλημα Ράλλυ Ιστορικών Αυτοκινήτων.

Οι Kris Meeke – Noel O’ Sallivan με το Toyota Yaris Rally 2 ήταν νικητές του αγώνα. Ήταν η πρώτη νίκη στο ERC. Πήραν από την αρχή την αρχηγία, κέρδισαν εννιά Ειδικές Διαδρομές και πήραν άξια τη νίκη, με τον Kris Meeke να δηλώνει στον τερματισμό: «Όταν το πακέτο είναι σωστό, μπορώ να οδηγήσω».

Συμπληρώνοντας: «Τι Σαββατοκύριακο, ειλικρινά! Ευχαριστώ όλους όσους με έφεραν εδώ, τι απίστευτη δουλειά. Είναι τόσο ευχάριστο όταν το πακέτο είναι σωστό με τα ελαστικά Michelin στο αυτοκίνητο. Νιώθω ξανά σαν στο σπίτι μου. Μου αρέσει να οδηγώ, όπως όλοι γνωρίζουν».

Όμως, όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στους δεύτερους γενικής, τους Teemu Suninen – Antti Haapala με το Skoda Fabia RS Rally 2 της The Racing Factory Motorsport Solutions, με ελαστικά της Pirelli. Τερμάτισαν 38.6 δευτερόλεπτα πίσω από τους νικητές, αλλά αυτό ήταν αρκετό για να κατακτήσουν τον τίτλο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ράλλυ 2026, με έναν αγώνα ακόμη να απομένει, για να ολοκληρωθεί το Πρωτάθλημα. Και έτσι ο Suninen έγινε ο πρώτος Φινλανδός μετά τον Esapekka Lappi το 2014 που κατακτά το πολυπόθητο στέμμα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Μάλιστα, κέρδισε πέντε Ειδικές Διαδρομές, μαζί και την Power Stage, δηλώνοντας: «Την Τετάρτη δεν μπορούσα να πιστέψω ότι μπορούσαμε να έχουμε αυτόν τον ρυθμό, αλλά στο τέλος καταφέραμε να κάνουμε καλή δουλειά και μάθαμε πολλά. Γενικά ήταν μια καλή σεζόν για εμάς και κάναμε εξαιρετική δουλειά στην άσφαλτο».

Oι κάτοχοι του τίτλου Mikolaj Marczyk – Szymon Gospodarczyk με το δικό τους Skoda Fabia RS Rally 2 τερμάτισαν στη τρίτη θέση, μην μπορώντας να απειλήσουν τους πρώτους.

Πίσω από τον απερχόμενο πρωταθλητή ERC, Miko Marczyk, οι Max McRae – Cameron Fair με Skoda Fabia RS Rally 2 κατέκτησαν την τέταρτη θέση, την καλύτερη θέση στην καριέρα τους στο ERC, με τους Meirion Evans – Dale Furniss με Toyota Yaris Rally 2 να τερματίζουν στην πέμπτη θέση (πρώτοι Ουαλοί).

Οι Andrea Mabellini – Virginia Lenzi, με Lancia Ypsilon HF Integrale Rally 2, oι μοναδικοί αντίπαλοι του Suninen για τον τίτλο, κατέλαβαν την έκτη θέση. Παραμένουν όμως στη δεύτερη θέση της βαθμολογίας οδηγών, ενώ στις επόμενες θέσεις τερμάτισε η ομάδα Team MRF Tyres, με τους Erik Cais – Igor Bacigal με Hyundai i20 Rally 2 στην έβδομη και τους team mate τους, Simone Tempestini – Maria Francesca με Skoda Fabia RS Rally 2, στην όγδοη θέση.

ERC3

Oι Ville Vatanen – Joonas Ojala με Ford Fiesta Rally 3 κατέκτησαν την πρώτη θέση στη κατηγορία και την ένατη στη γενική κατάταξη. Από την πρώτη ειδική πήραν το προβάδισμα και έμειναν εκεί μέχρι το τέλος.

Οι  Jay Coleman – Killian Mc Ardle με το Ford Fiesta rally 3, με την υποστήριξη της Motorsport Ireland Rally Academy, τερμάτισαν στην δεύτερη θέση, μόλις 1.6 δευτερόλεπτο πίσω, συμπληρώνοντας και την δεκάδα της γενικής κατάταξης. Αφήνοντας την πιθανότητα για την πρώτη τους νίκη στον επόμενο αγώνα…

Στην τρίτη θέση τερμάτισαν οι Kalum Graffin – Rhordi Evans επίσης με Ford Fiesta rally 3. Είχαν ένα κλατάρισμα που τους στοίχισε αρκετό χρόνο, με τον Graffin να εξηγεί: «Είχαμε ένα κλατάρισμα στη 8η ειδική, στα επτά χιλιόμετρα. Έπρεπε να συνεχίσουμε να οδηγούμε και χάσαμε 40 δευτερόλεπτα. Είναι ένα από αυτά τα πράγματα, αλλά είναι καταστροφικό επειδή ήμασταν στη διεκδίκηση της νίκης με τα αγόρια».

ERC4

Για άλλο έναν αγώνα η Opel δείχνει τα «δόντια της». Τα πληρώματα της ADAC Opel Rallye Junior Team, έκαναν το 1 – 2. Οι Timo Schulz – Maresa Lade και Loan Lloyd – Sion Williams έφεραν τα Opel Corsa Rally 4, στην πρώτη και δεύτερη θέση αντίστοιχα. Οι Ιρλανδοί Kyle Mc Bride – Liam Callaghan με το Peugeot 208 Rally 4 της Motorsport Ireland Rally Academy, ολοκλήρωσαν το βάθρο.

Η κατηγορία  Junior ERC είχε ακριβώς το ίδιο βάθρο. Ο επόμενος τελικός γύρος θα κρίνει τον τίτλο για την κατηγορία.

Επόμενος και τελευταίος αγώνας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στις 23 – 25 Οκτωβρίου, με το χωμάτινο Rally six Cities North of Portugal.

ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1. Kris Meeke – Noel O’ Sallivan                              Toyota Yaris Rally 2
2. Teemu Suninen – Antti Haapala                         Skoda Fabia RS Rally 2
3. Mikolaj Marczyk – Szymon Gospodarczyk       Skoda Fabia RS Rally 2
4. Max Mc Rae – Cameron Fair                             Skoda Fabia RS Rally 2
5. Meirion Evans – Dale Furniss                              Toyota Yaris Rally 2
6. Andrea Mabellini – Virginia Lenzi           Lancia Ypsilon HF Integrale Rally 2
7. Erik Cais – Igor Bacigal                                       Hyundai i20 Rally 2
8. Simone Tempestini – Maria Francesca              Skoda Fabia RS Rally 2
9. Ville Vatanen – Joonas Ojala                                Ford Fiesta Rally 3
10. Jay Coleman – Killian Mc Ardle                           Ford Fiesta Rally 3

Το άρθρο ERC: 6ος Γύρος – Machinery Rali Ceredigion [04 – 06 Σεπτεμβρίου 2026] εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

Ένας Ιταλός στη Λαμία!

Με ιστορία που μετρά περισσότερες από πέντε δεκαετίες, το Ράλλυ Φθιώτιδος επέστρεψε δυναμικά στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ράλλυ Χώματος…

Με πρώτη διοργάνωση το Σεπτέμβριο του 1970, από την νεοσύστατη τότε Αγωνιστική Λέσχη Αυτοκινήτου Λαμίας, ήταν ένας μικρός, σφιχτός αγώνας 309 χιλιομέτρων με 28 συμμετοχές. Υπήρχαν δυο σημεία εκκίνησης από Αθήνα και από Λαμία. Στην Λειβαδιά ήταν το σημείο συνάντησης και συνέχιζαν όλοι μαζί για τις τρεις Ειδικές Διαδρομές του αγώνα: «Αντίκυρα» – 9 χλμ. και «Γαλαξείδι» – 14 χλμ. σε χώμα και η ειδική του «Μπράλου» 10 χλμ. σε άσφαλτο. Ο τερματισμός του αγώνα έγινε στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας. Όλος ο κόσμος της Λαμίας βρισκόταν εκεί και ζούσε μια μέρα ξεχωριστή. Η πλατεία ήταν σημαιοστολισμένη, η Χωροφυλακή παρούσα και το ενδιαφέρον του κόσμου πρωτοφανές. Έχουμε ξαναδεί αγώνες με τόσο κόσμο, όχι όμως με τόση θέρμη και φιλοξενία. «Ο αγώνας θύμιζε περισσότερο Τάργκα – Φλόριο παρά αγώνα που γίνεται πρώτη φορά», όπως σχολίασε κάποτε ο αείμνηστος Άρης Σταθάκης.

Για την ιστορία να πούμε ότι και τις τρεις Ειδικές Διαδρομές κέρδισε ο Γάκης Καλεμτζάκης με Ford Capri 2300 που ήταν και ο τελικός νικητής του αγώνα, ενώ το πρώτο βάθρο Φθιώτιδος συμπλήρωσαν ο Καλόμοιρος με Volvo 122 S και ο τοπικός Αβδίκος επίσης με Volvo 144 S. (Από το προσωπικό αρχείο του υπογράφοντα).

Ο αγώνας επανέρχεται στο θεσμό, καθώς το 2024 είχε διεξαχθεί σε ασφάλτινη επιφάνεια, ενώ το 2025 δεν βρέθηκε καν στο ημερολόγιο. Η πόλη της Λαμίας και οι αγαπημένες χωμάτινες Ειδικές Διαδρομές γύρω από αυτή φιλοξένησαν όμως φέτος το διήμερο 5 και 6 Σεπτεμβρίου, τον τρίτο γύρο του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ράλλυ Χώματος. Ο αγώνας είχε και φέτος διεθνή χαρακτήρα καθώς εκτός από τα ελληνικά πληρώματα, δηλώσαν συμμετοχή και πληρώματα από την Κύπρο και άλλες χώρες του εξωτερικού, με τον αριθμό να φθάνει στο νούμερο 55 (!), ενώ το γεγονός ότι οι δύο πρώτοι αγώνες του θεσμού ανέδειξαν διαφορετικούς νικητές, ο αγώνας στη Λαμία χαρακτηρίστηκε από το αμείωτο ενδιαφέρον για τη μάχη του τίτλου. Διοργανωτής ήταν η Αγωνιστική Λέσχη Αυτοκινήτου Λαμίας (Α.Λ.Α.Λ.), ενώ συνδιοργανωτές, όπως πάντοτε άλλωστε, είναι η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, ο «οικοδεσπότης» Δήμος Λαμιέων και το Επιμελητήριο Φθιώτιδος.

Το πρόγραμμα του 42ου AVIN Ράλλυ Φθιώτιδος ξεκινούσε το πρωί του Σαββάτου 5 Σεπτεμβρίου με τον διοικητικό και τεχνικό έλεγχο, ενώ στη συνέχεια έγινε το shakedown του αγώνα σε διαδρομή πλησίον της ΒΙ.ΠΕ. Λαμίας. Εκεί, τα πληρώματα είχαν την ευκαιρία να πραγματοποιήσουν τις τελικές ρυθμίσεις στα αγωνιστικά τους, πριν ριχτούν στη μάχη των Ειδικών Διαδρομών. Το Service Park φιλοξενήθηκε στο χώρο στάθμευσης ακριβώς έξω από την Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας. Το βράδυ της ίδιας ημέρας, στο κέντρο της Λαμίας, στην Πλατεία Ελευθερίας, πραγματοποιήθηκε η πανηγυρική εκκίνηση του αγώνα, ενώ το αγωνιστικό σκέλος του 42ου AVIN Ράλλυ Φθιώτιδος ξεκίνησε την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου με τρεις επαναλαμβανόμενες Ειδικές Διαδρομές. Τις «Λυγαριά» –  14,26 χλμ., «Μοσχοκαρυά» – 13,28 χλμ. και «Ριζάκος Δίβρη» – 15,20 χλμ.

Στη συνέχεια, τα πληρώματα επέστρεψαν στη Λαμία για το ενδιάμεσο service διάρκειας 30 λεπτών, πριν κατευθυνθούν και πάλι στις Ειδικές Διαδρομές για το δεύτερο πέρασμα. Η τελετή απονομής των επάθλων στους νικητές έγινε στις εγκαταστάσεις του Κλειστού Γυμναστηρίου Λαμίας «Χαλκιοπούλειο».

Οι Alberto Battistolli – Simone Scattolin, με Skoda Fabia RS Rally 2, ήταν οι νικητές του αγώνα. Στην πρώτη τους συμμετοχή στη Ελλάδα, οι Ιταλοί  ήταν άπιαστοι. Οι Πρωταθλητές Xώματος Ιταλίας του 2024, σημείωσαν τον ταχύτερο χρόνο και στις έξι Ειδικές Διαδρομές του αγώνα και πέτυχαν μια εύκολη νίκη με το Skoda Fabia RS Rally 2.

Στη δεύτερη θέση ολοκλήρωσαν τον αγώνα οι Σίμος Γαλαταριώτης – Αντώνης Ιωάννου με το δικό τους Skoda Fabia RS Rally 2. Το κυπριακό πλήρωμα ξεκίνησε δυναμικά, επιχειρώντας να κινηθεί στους ρυθμούς των πρώτων όμως δεν τα κατάφερε και περιορίστηκε στη δεύτερη θέση.

Το βάθρο συμπλήρωσαν οι περσινοί Πρωταθλητές Ελλάδος, Ιωάννης Παπαδημητρίου – Χρήστος Κουζιώνης, με ίδιο αυτοκίνητο. Δύσκολος ο ρόλος τους, καθώς εκκινούσαν πρώτοι και καλούνταν να «καθαρίζουν» τον δρόμο για τους υπόλοιπους. Στη συνέχεια ανέβασαν ρυθμό τερματίζοντας τρίτοι, κατακτώντας πολύτιμους βαθμούς στην προσπάθεια υπεράσπισης του τίτλου.

Μάχες όμως εξελίχθηκαν και για τις πιο πίσω θέσεις της κατάταξης…

Οι Ιορδάνης Σερδερίδης – Fred Miclotte, κινήθηκαν χωρίς να πάρουν περιττά ρίσκα καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα με ένα ακόμη Skoda Fabia RS Rally 2. Στην Power Stage, μάλιστα, πίεσαν, καταφέρνοντας να ανεβούν μια θέση στην κατάταξη, τερματίζοντας τελικά τέταρτοι. Ένα αποτέλεσμα που τους αφήνει στην κορυφή της βαθμολογίας του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ράλλυ χώματος.

Πέμπτοι ολοκλήρωσαν το Ράλλυ Φθιώτιδος οι Επαμεινώνδας Καρανικόλας – Γιώργος Κακαβάς με το μπλε Ford Fiesta Rally 2.

Rally 3

Από εκεί και πέρα οι θέσεις στη γενική κατάταξη κατελήφθησαν από αυτοκίνητα της κατηγορίας Rally 3. Στην έκτη θέση και πρώτη στη κατηγορία τερμάτισαν οι ”Flandy” – Kamil Kozdron, σημειώνοντας άλλη μια νίκη φέτος στην κατηγορία με το Ford Fiesta Rally 3.

Οι Κύπριοι Πέτρος Παντελή – Αντώνης Χρυσοστόμου με Renault Clio Rally 3 ήταν επικεφαλής μέχρι τη μέση του αγώνα, ωστόσο στη συνέχεια δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στην πίεση των νικητών και τερμάτισαν δεύτεροι στην κατηγορία και έβδομοι γενικής.

Επιστροφή στο βάθρο της κατηγορίας για τους Θέμη Χαλκιά – Μάριο Τσαούσογλου με το Renault Clio Rally 3 οι οποίοι έκαναν έναν απροβλημάτιστο αγώνα και ολοκλήρωσαν την προσπάθειά τους στην τρίτη θέση της κατηγορίας Rally3 και στην όγδοη θέση της γενικής.

Τους ακολούθησαν, τόσο στη γενική κατάταξη, όσο και στα Rally 3 οι Γιώργος Δελαπόρτας-Ηλίας Παναγιωτούνης με Ford Fiesta Rally3, οι οποίοι παραμένουν σε τροχιά διεκδίκησης του τίτλου και οι ”JJ” – Κωνσταντίνος Στεφανής, στην πέμπτη θέση της κατηγορίας και δέκατη γενικής, με τον 22χρονο οδηγό να επιστρέφει στο μπάκετ του Ford Fiesta Rally 3 μετά από σχεδόν 16 μήνες απουσίας.

Ν4

Στην κατηγορία Ν4, η νίκη πήγε στους μοναδικούς τερματίσαντες της κατηγορίας, Ηλία και Δημήτρη Τσετσώνη με Subaru Impreza N12. Τα υπόλοιπα τέσσερα πληρώματα που δήλωσαν συμμετοχή εγκατέλειψαν. Οι Κωνσταντίνος Σιόφερος – Στέλιος Ηλία από ηλεκτρικά, οι Κωνσταντίνος Ζυγογιάννης – Νικόλαος Τσέλλος από ψυγείο, οι Πάνος Ισμαήλος – Κωνσταντίνος Σούκουλης από σπασμένο ψαλίδι και από πρόβλημα με το κιβώτιο ταχυτήτων οι Δημήτρης Σταυρόπουλος-Ευάγγελος Παναρίτης. Όλοι οδηγούσαν Mitsubishi Lancer Evo IX.

F2

Στην F2, όλα έδειχναν πως οι Θεόδωρος Τσάκαλος – Απόστολος Κοτρωνής με Ford Fiesta R2 θα είχαν μια άνετη εντός έδρας νίκη. Το πλήρωμα επικράτησε με άνεση στις τρεις πρώτες Ειδικές Διαδρομές και μέχρι τα μέσα του αγώνα είχε χτίσει διαφορά σχεδόν ενός λεπτού από τους αντιπάλους του. Ένα πρόβλημα όμως στην τρόμπα βενζίνης του Fiesta, τους ανάγκασε να εγκαταλείψουν. Έπειτα από αυτό, οι Νίκος Παπαχριστόπουλος – Νάσος Γκίνης με Peugeot 208 R2 ήταν οι νικητές στην κατηγορία.

Πολύ καλή εμφάνιση πραγματοποίησαν οι Αθανάσιος Τσάκαλος – Σπύρος Τσέλιος με Toyota Yaris, οι οποίοι έδειξαν από την αρχή πως είχαν το ρυθμό. Το πλήρωμα τερμάτισε στη δεύτερη θέση της F2 και κατέκτησε τη νίκη στην ιδιαίτερα ανταγωνιστική Α5, χωρίς να απειληθεί από τους αντιπάλους του.

Τρίτοι στην F2 τερμάτισαν οι Βασίλειος Χατζηδάκης – Γιώργος Βότσης, με τον οδηγό να εμφανίζεται βελτιωμένος οδηγικά, δείχνοντας να προσαρμόζεται ολοένα και περισσότερο στις απαιτήσεις του Peugeot 208 Rally 4.

F2E

Μάχη είχαμε και στην F2E. Με τους Κωνσταντίνο Αντωνίου – Απόστολο Μακάριο να κατακτούν τελικά τη νίκη, με Ford Escort MKII. Παρόλα τα μηχανικά προβλήματα που αντιμετώπισαν κατάφεραν και πήραν την πρώτη θέση.

Οι Γιώργος Χατζηγάκης – Χρήστος Χατζηγάκης επίσης με Ford Escort MKII ολοκλήρωσαν τον αγώνα στη δεύτερη θέση της F2 E, με τους Γιώργο Μανέτα-Θεόδωρο Λιανό να συμπληρώνουν το βάθρο με μια Toyota Corolla AE111.

Α5

Στην Α5, τη δεύτερη θέση, πίσω από τους Τσάκαλο – Τσέλιο (δεύτεροι στην F2) κατέκτησαν οι Αθανάσιος Πατέας – Βασίλης Παναγόπουλος με Toyota Yaris, οι οποίοι βγήκαν νικητές σε μια μάχη που είχαν με τους Ιωάννη Κασίμη – Χρυσούλας Δικοπούλου, οι οποίοι τερμάτισαν τρίτοι, με ίδιο αυτοκίνητο.

Θετική εμφάνιση πραγματοποίησαν οι Νίκος Τανούσης – Νίκος Παυλίδης με το Toyota Starlet EP91, με τον οδηγό να πραγματοποιεί το αγωνιστικό του ντεμπούτο και να αφήνει ιδιαίτερα ενθαρρυντικά μηνύματα για το μέλλον, ολοκληρώνοντας στην τέταρτη θέση της Α5. Εδώ να πούμε ότι το συγκεκριμένο Toyota Starlet, είναι το ίδιο, το οποίο οδηγούσε ο Πολυπρωταθλητής της κατηγορίας, Κώστας Τανούσης, που δυστυχώς δεν είναι πια κοντά μας…

Στον αγώνα όμως συμμετείχαν και άλλα τρία πληρώματα από την Β. Ελλάδα, που είχαν την ατυχία όμως να εγκαταλείψουν. Οι Διονύσης Μαυροδής – Ιωάννης Κεχαγιάς με Subaru Impreza από διπλό κλατάρισμα, οι Αντώνης Μπαξεβανάκης – Γρηγόρης Κορίνθιος με Toyota Corolla AE92 από κλατάρισμα και αυτοί και οι Γιώργος Ξενοκώστας – Σωκράτης Πάζης με Toyota Starlet από ψαλίδι.

ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1. Alberto Battistolli – Simone Scattolin                               Skoda Fabia RS Rally 2
2. Σίμος Γαλαταριώτης – Αντλωνης Ιωάννου                 Skoda Fabia RS Rally 2
3. Ιωάννης Παπαδημητρίου – Χρήστος Κουζιώνης      Skoda Fabia RS Rally 2
4. Ιορδάνης Σερδερίδης – Frederic Miclotte                      Skoda Fabia RS Rally 2
5. Επαμεινώνδας Καρανικόλας – Γεώργιος Κακαβάς     Ford Fiesta Rally 2
6. ”Flandy” – Kamil Kozdron                                                    Ford Fiesta Rally 3
7. Πέτρος Παντελί – Αντώνης Χρυσοστόμου                    Renault Clio Rally 3
8. Ευθύμιος Χαλκιάς – Μάριος Τσαούσογλου                  Renault Clio Rally 3
9. Γεώργιος Δελαπόρτας – Ηλίας Παναγιωτούνης            Ford Fiesta Rally 3
10. ”J J” – Κωνσταντίνος Στεφανής                                         Ford Fiesta Rally 3

Το άρθρο Παν. Πρωτ. Ράλλυ Χώματος: 3ος Γύρος – 42ο Ράλλυ Φθιώτιδος [05 – 06 Σεπτεμβρίου 2026] εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

Ο Antonelli νικητής στη Monza αλλά με Mercedes!

Είμαστε στο 1922… την εποχή που κατασκευάστηκαν οι τρεις πρώτες πίστες αγώνων στο κόσμο. Το Brooklands στο Ηνωμένο Βασίλειο, η Indianapolis στις ΗΠΑ και τρίτη το Autodromo Nazionale Monza…

Κατασκευάστηκε σε μόλις 110 ημέρες, με την αρχική πίστα να διαθέτει μια σειρά από κεκλιμένες στροφές, καθώς και μεγάλο μέρος του τμήματος «εξωτερικού πεδίου» που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα. Τα εγκαίνια έγιναν στις 3 Σεπτεμβρίου 1922, μόλις μια εβδομάδα πριν φιλοξενήσει το ιταλικό Grand Prix εκείνης της χρονιάς, με νικητή τον Pietro Bordino με Fiat.

Ήταν μέρος του αρχικού ημερολογίου της Formula 1 το 1950 και φιλοξενεί το ιταλικό Grand Prix κάθε χρόνο εκτός από ένα από τότε. Με πρώτο επίσημο νικητή τον Giuseppe Farina με Alfa Romeo. Η πίστα έχει μήκος 5.793 χλμ. και είναι μέσα στο πάρκο της Μόντσα, που βρίσκεται 20 χλμ. βόρεια της πρωτεύουσας της μόδας, Μιλάνου. Τα μονοθέσια είναι τέρμα γκάζι για το 80% του γύρου και φτάνουν στην τελική ταχύτητα τους στην ευθεία εκκίνησης – τερματισμού, που έχει μήκος 1.1 χλμ.!

Η μέση, δε, ωριαία ταχύτητα των 265 χλμ./ώρα, η Curva Alboreto (γνωστή και ως Parabolica), ή Variante Ascari, καθώς και το σικέϊν Variante del Rettifilo (όπου τα μονοθέσια φρενάρουν από περίπου 350 χλμ./ώρα σε μόλις 70 χλμ./ώρα) δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι είναι μια πολύ ξεχωριστή πίστα αγώνων, όντας η ταχύτερη πίστα τoυ πρωταθλήματος… «Ο ναός της ταχύτητας». Πολυνίκης του αγώνα είναι ο Michael Schumacher και ο Lewis Hamilton με πέντε νίκες, ενώ στις ομάδες η Ferrari με 20 νίκες.

Φέτος, ο Kimi Antonelli έγινε ο πρώτος Ιταλός που κέρδισε στη Μόντσα από το 1966, κάτι που αν σκεφτεί κανείς ότι ξεκίνησε από την 19η θέση στην εκκίνηση ήταν ένα απίστευτο αποτέλεσμα και αναμφισβήτητα η καλύτερη νίκη του μέχρι σήμερα.

Ο team mate του George Russell τερμάτισε στην δεύτερη θέση, κάνοντας το 1 – 2 για την Mercedes. Πάλεψε με τον Antonelli για αρκετούς γύρους, με το προβάδισμα να αλλάζει προτού η ομάδα φανεί να τερματίζει τη μάχη ανάμεσα τους.

Ο Russell, ακολούθησε μια στρατηγική βάθρου, αλλά υπέφερε από κάποιους κραδασμούς στα μπροστινά ελαστικά του στους τελευταίους γύρους. Αυτό περιόρισε ελαφρώς τον ρυθμό του, αλλά οδήγησε δυνατά σε όλη τη διάρκεια και πήρε τη 2η θέση.

Ο επικεφαλής της Mercedes, Toto Wolff, δήλωσε ότι με την ποινή που πήρε ο Antonelli για αλλαγή κινητήρα, που τον έριξε πίσω από τη σχάρα εκκίνησης  δεν είχε καμία πιθανότητα να κερδίσει τον αγώνα. Ένα φινάλε στην πρώτη πεντάδα ήταν το πιθανότερο αποτέλεσμα. Και ήρθε το εικονικό αυτοκίνητο ασφαλείας να φέρει τα κάτω πάνω. Θα μπορούσε ο Antonelli να είχε κερδίσει το ιταλικό Grand Prix χωρίς το VSC; Κανείς δεν ξέρει… Με τα αλλά όμως δεν κερδίζονται οι αγώνες…

Το βάθρο συμπλήρωσε ο Max Verstappen με την Red Bull. O μόνος που μπόρεσε να κινηθεί στους ρυθμούς των πρώτων, ενώ στις επόμενες θέσεις τερμάτισαν τα μονοθέσια της McLaren με Lando Norris και Oscar Piastri στην 4η και 5η θέση αντίστοιχα.

Η ομάδα της Ferrari είχε ένα τελείως απογοητευτικό ιταλικό Grand Prix, παρά το γεγονός ότι ξεκίνησε από τις μπροστινές θέσεις του grid. Στην πρώτη στροφή όμως του πρώτου γύρου, υπήρξε ένα περιστατικό μεταξύ τους που μπορούσε να καταλήξει στην διπλή εγκατάλειψη. O Lewis Hamilton τελικά πήρε μια 6η θέση με τον Charles Leclerc, να βγαίνει από την πίστα στο πρώτο κιόλας γύρο, απογοητεύοντας τους χιλιάδες Tifosi, οι οποίοι είχαν μεγάλες ελπίδες για ένα δυνατό αποτέλεσμα στον αγώνα της έδρας τους. Ο Hamilton μάλιστα περιέγραψε το αποτέλεσμα ως «καταστροφικό» και «δύσκολο να το χωνέψεις», αφού δεν κατάφεραν να εκμεταλλευτούν μια ισχυρή θέση εκκίνησης. Ο Lewis Hamilton κάλεσε τη Ferrari «να αλλάξει τα πράγματα» στον τρόπο που διαχειρίζεται την ενδοομαδική μάχη μεταξύ του επτά φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή και του Charles Leclerc: «Κοιτάξτε, δεν αγωνίζομαι σε βρώμικο έδαφος. Πάντα αγωνιζόμουν καθαρά και δίκαια και πάντα άφηνα χώρο, οπότε δεν νομίζω ότι πρέπει να ανησυχούν για μένα», είπε ο Hamilton όταν του ζητήθηκε να εκφράσει την άποψή του για το περιστατικό με τον Leclerc στην πρώτη στροφή. Ο Hamilton συνέχισε να εξηγεί ότι πιστεύει ότι η Ferrari πρέπει να αλλάξει την προσέγγισή της στον τρόπο που αγωνίζεται, με τη Mercedes να διαχειρίζεται αξιοσημείωτα τις ομαδικές εντολές μεταξύ των οδηγών της.

Στην 7η θέση τερμάτισε ο Pierre Gasly με την Alpine, μην μπορώντας να αξιοποιήσει την pole potision που κέρδισε, για πρώτη φορά στη καριέρα του.

Επόμενος αγώνας στην Ισπανία στις 13 Σεπτεμβρίου.

ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1. Kimi Antonelli               Mercedes
2. George Russell              Mercedes
3. Max Verstappen             Red Bull
4. Lando Norris                  McLaren
5. Oscar Piastri                   McLaren
6. Lewis Hamilton               Ferrari
7. Pierre Gasly                     Alpine
8. Arvid Lindblad           Racing Bulls
9. Franco Colapinto             Alpine
10. Yuki Tsunoda              Racing Bulls

Το άρθρο F1: 13ος Γύρος – GP Ιταλίας [04 – 06 Σεπτεμβρίου 2026] εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

Ο Pajari κερδίζει και γράφει ιστορία…

Το Ράλλυ της Παραγουάης διοργανώνεται για δεύτερη φορά, αφού μόλις την περσινή χρονιά μπήκε στο ημερολόγιο του WRC. Αποτελεί όμως μέρος του τοπικού Πρωταθλήματος Codasur. Η έδρα του αγώνα είναι στην πόλη Encarnación (Ενκαρνασιόν), μια από τις πιο γραφικές πόλεις της Παραγουάης, που είναι πολύ κοντά στα σύνορα με την Αργεντινή. H Παραγουάη είναι η τρίτη χώρα της Ν. Αμερικής που διοργανώνει αγώνα του WRC, μετά από την Αργεντινή και την Χιλή.

Το πρόγραμμα του αγώνα είχε τρία σκέλη με 22 Ειδικές Διαδρομές. Οι τεχνικές αυτές Ειδικές Διαδρομές, με την μεγάλη μέση ωριαία ταχύτητα, μέσα στην πυκνή βλάστηση, με τα απανωτά μικρά άλματα, καθιστά το Ράλλυ Παραγουάης μια πραγματική δοκιμασία προσαρμοστικότητας, για τα 60 πληρώματα που δήλωσαν συμμετοχή. Από την άλλη είναι και ένας από τους αγώνες που οι θεατές κατακλύζουν τις ειδικές διαδρομές κατά χιλιάδες…

Ένας απρόβλεπτος αγώνας…

Όλοι περίμεναν βροχή, μια βροχή όμως που δεν ήρθε, τουλάχιστον την ώρα των Ειδικών Διαδρομών. Έπληξε όμως το service park, με την ομάδα της M-Sport Ford να έχει μεγάλες απώλειες, αφού δεν έχει σταθερό κλειστό χώρο αλλά τέντες.

Επίσης για άλλη μια φορά η Hankook έκανε τα δικά της με τα κλαταρισμένα ελαστικά να είναι πολλά. Ιδίως στο πρώτο σκέλος την Παρασκευή, όταν οι βλάβες και τα περιστατικά ελαστικών έπληξαν σχεδόν κάθε πλήρωμα της κατηγορίας Rally1 και WRC2.

Η ομάδα της Toyota συνεχίζει να κατέχει το πρώτο σκαλί του βάθρου με τους Sami Pajari – Marko Salminen να είναι οι νικητές του αγώνα στην Παραγουάη, αν και κέρδισαν μόνο μια Ειδική Διαδρομή και το πιο σημαντικό ήταν ότι δεν χρειάστηκε ποτέ να σταματήσουν για να αλλάξουν τροχό!

Ο 24χρονος και ο συνοδηγός του έγιναν το πρώτο πλήρωμα στην ιστορία του WRC, του οποίου οι τρεις πρώτες νίκες ήρθαν συνεχόμενα, μετά από την Εσθονία και τον θρίαμβο εντός έδρας στη Φινλανδία. Αλλά ενώ οι δύο πρώτες νίκες του Pajari ανέδειξαν την απόλυτη ταχύτητά του, η Παραγουάη απαιτούσε κάτι πολύ διαφορετικό: «Ήταν ένα πραγματικά απαιτητικό Ράλλυ. Δεν ήταν μόνο το να είμαι άψογος από την αρχή μέχρι το τέλος, κάτι που είναι αρκετά διαφορετικό σε σύγκριση με την Εσθονία ή τη Φινλανδία. Εδώ, ήμουν στην πρώτη γραμμή, οπότε έπρεπε να διαχειριστώ τη διαφορά, αλλά και να διαχειριστώ τα ελαστικά και πολλά άλλα πράγματα. Ίσως ήμουν τυχερός, αλλά προσπαθούσα να αποφύγω όσο το δυνατόν περισσότερες πέτρες».

Στην δεύτερη θέση τερμάτισαν οι Hayden Paddon – John Kennard με το Hyundai i20 Rally 1. Η επιστροφή του Νεοζηλανδού στην Hyundai ήταν μια από τις εκπλήξεις της σεζόν, οκτώ χρόνια μετά την προηγούμενη εργοστασιακή του συμμετοχή στο WRC. Μια επιστροφή που έχει δυο βάθρα!

Επ’ αυτού, να θυμίσουμε ότι η τρίτη θέση στην Κροατία σηματοδότησε το πρώτο τους βάθρο στο WRC (από την Αυστραλία το 2018), προτού η Παραγουάη δείξει με ακόμη πιο πειστικό τρόπο ότι ο 39χρονος παραμένει ικανός να αγωνιστεί στην μεγάλη ομάδα.

Πήραν την πρωτοπορία μέσα στο χαλασμό από κλαταρίσματα των συναθλητών τους του σκέλους της Παρασκευής. Παρέμειναν στην κορυφή του αγώνα και -όταν ο Sami Pajari προηγήθηκε- δεν έχασαν ποτέ τη δεύτερη θέση, κρατώντας το Hyundai i20 Rally 1 μακριά από προβλήματα, πετυχαίνοντας ένα ακόμη σημαντικό αποτέλεσμα στη επιστροφή του με την Hyundai. Κέρδισε δε και την 3η ειδική, πρώτη φορά μετά από το 2018 στη Σουηδία (SS8 – Torsby 1) πάλι με Hyundai i20 Coupe WRC όμως, με συνοδηγό τον Marshall Sebastian.

Το βάθρο συμπλήρωσε ένα ακόμη Hyundai i20 Rally 1, με τους Adrien Fournaux – Alexandre Coria. Στο πρώτο σκέλος αντιμετώπισαν πολλά προβλήματα με κλαταρίσματα (ένα στην 3η ειδική και διπλό στην 7^η). Μετά ξεκίνησαν μια αντεπίθεση, κέρδισαν εννιά Ειδικές Διαδρομές και δυο ειδικές πριν το τέλος κατόρθωσαν και ανέβηκαν στην τρίτη θέση.

Οι Efyn Evans – Scott Martin συμβιβάστηκαν με την τέταρτη θέση, με μια μόνο ειδική κερδισμένη και τρία κλαταρίσματα, αλλά διατηρούν το προβάδισμα στο Πρωτάθλημα με 216 βαθμούς, με τον Pajari τώρα δεύτερο με 196.

Οι Oliver Solberg – Elliott Edmondson με το τρίτο Toyota Yaris Rally 1 τερμάτισαν πέμπτοι. Τα προβλήματα τους ξεκίνησαν ήδη από την Παρασκευή, όταν ο κινητήρας του Yaris σταμάτησε κατά το φρενάρισμα σε μια «αλλαγή πορείας» ενώ ήταν επικεφαλής του αγώνα. Οι θεατές έσπρωξαν το Yaris για να ξαναπάρει μπροστά, με ένα κλατάρισμα να επιδεινώνει την απώλεια χρόνου.

Το τελευταίο αυτοκίνητο της μεγάλης κατηγορίας τερμάτισε στη 6η θέση και ήταν ένα Ford Puma Rally 1, με τους Joshua McErlean – Eoin Treacy.  Μετά από έναν αγώνα γεμάτο περιπέτεια. Με κλατάρισμα (όχι που θα γλύτωναν!) και ένα σπασμένο λεβιέ ταχυτήτων που επισκευάστηκε έξυπνα χρησιμοποιώντας ένα κλειδί 10 χλστ.!

Όσο αφορά στους υπόλοιπους οδηγούς της κορυφαίας κατηγορίας, ο Sebastien Ogier έχει δυο κλαταρίσματα ένα στη πρώτη και ένα στη δεύτερη ειδική. Στην τρίτη εγκατέλειψε από πρόβλημα στη ανάρτηση που προκλήθηκε από το κλατάρισμα. Συνέχισε στο δεύτερο σκέλος και τερμάτισε στην 34η θέση.

Ο Thierry Neuville έχει κλατάρισμα στη πρώτη ειδική με αποτέλεσμα να σπάσει η ανάρτηση και να εγκαταλείψει. Συνέχισε από το επόμενο σκέλος και τερμάτισε στην 37η θέση.

Οι Takamoto Katsuta – Aaron Johnston, τουμπάρισαν το Yaris στη πρώτη ειδική. Οι μηχανικοί της Toyota προσπάθησαν και το έκαναν πάλι αυτοκίνητο. Αλλά στην προτελευταία ειδική τουμπάρισαν ξανά, με αποτέλεσμα να διακοπή η ειδική διαδρομή. Και τα δύο μέλη του πληρώματος μεταφέρθηκαν με ελικόπτερο σε τοπικό νοσοκομείο για προληπτικές ιατρικές εξετάσεις.

Ο δε Jon Armstrong με το δεύτερο Ford Puma Rally1, είχε κλατάρισμα στην 3η και στην 19η ειδική, ενώ στην 20η εγκατέλειψε από πρόβλημα στην ανάρτηση και αυτός!

WRC2

Στην κατηγορία WRC2 η Toyota πρωταγωνίστησε. Οι Diego Domínguez – Rogelio Penate με Toyota Yaris Rally 2 πήραν τη νίκη, μπροστά στους Παραγουανούς συμπατριώτες τους, έχοντας λάβει προσωπικές ευχές καλής τύχης από τον Πρόεδρο της Παραγουάης, Santiago Pena, πριν από την έναρξη του αγώνα, όταν συγχρόνως τερμάτισαν και στην 7η θέση της γενικής κατάταξης.

Δεύτεροι τερμάτισαν οι Gus Greensmith – Jonas Andersson επίσης με Toyota Yaris Rally 2. Αυτή η δεύτερη θέση ήταν η επιστροφή στο βάθρο της WRC2 μετά από μια δύσκολη σεζόν.  Αντιμετώπισαν προβλήματα με τα φρένα το Σάββατο, αλλά παρέμειναν οι πιο κοντινοί αντίπαλοι των νικητών σε όλη τη διάρκεια του αγώνα.

Και στο τελευταίο σκαλί του βάθρου ήταν Παραγουανός οδηγός. Οι Alejandro Galanti – Marcelo Toyotoshi με ένα τρίτο Toyota Yaris Rally 2, που πρόσθεσαν μια ακόμη εντός έδρας επιτυχία στο WRC2.

Οι πρωτοπόροι του Πρωταθλήματος Robert Virves – Jakko Viilo, είδαν το  σερί των τελευταίων τεσσάρων νικών να τερματίζεται μετά από ένα τουμπάρισμα στην πρώτη ειδική διαδρομή και δυο κλαταρίσματα στην 6η και 12η ειδική.

WRC3

Οι Nataniel Bruun – Mario del Riego με Ford Fiesta Rally 3, ήταν οι νικητές της κατηγορίας. Ήταν η πρώτη τους νίκη στην κατηγορία WRC3, κάνοντας τον 21χρόνο οδηγό να δακρύσει στην απονομή.

Δεύτεροι τερμάτισαν οι Eric Royere – Maxime Andernack με ίδιο αυτοκίνητο και τρίτοι ήταν οι Naveen Pulligilla – Musa Sherif επίσης με Ford Fiesta rally 3. Ήταν τόσο απαιτητικός και δύσκολος ο φετινός αγώνας που μόνο τρία από τα επτά πληρώματα που ξεκίνησαν έφτασαν στον τερματισμό!

Tο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ, παραμένει στην Νότιο Αμερική για τον 12ο γύρο, που είναι σε 10 μέρες στην Χιλή, στις 10 – 13 Σεπτεμβρίου, με το Rally Chile Bio Bio.

ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1. Sami Pajari – Marko Salminen                 Toyota Yaris Rally 1
2. Hayden Paddon – John Kennard               Hyundai i20 rally 1
3. Adrien Fourmaux – Alexandre Coria        Hyundai i20 Rally 1
4. Elfyn Evans – Scott Martin                       Toyota Yaris Rally 1
5. Oliver Solberg – Elliott Edmondson         Toyota Yaris Rally 1
6. Joshua Mc Erlean – Eoin Treacy                Ford Puma Rally 1
7. Diego Dominguez – Rogelio Penate         Toyota Yaris Rally 2
8. Gus Greensmith – Jonas Andersson          Toyota Yaris Rally 2
9. Alejandro Galanti – Marcelo Toyotoshi    Toyota Yaris Rally 2
10. Taylor Gill – Daniel Brkic                      Skoda Fabia RS Rally 2

Το άρθρο WRC: 11oς Γύρος – Ράλλυ Παραγουάης [27 – 30 Αυγούστου 2026] εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

O ”Alquati”…

Ο Παναγιώτης Ανδρεάδης κατάγεται από το χωριό Μαρίνα της Νάουσας. Από νεαρή ηλικία πήγε στη Γερμανία, στο Μόναχο και δούλευε σε συνεργείο της BMW στην αρχή και ύστερα σε Lancia – Saab. Εκεί λοιπόν στο Μόναχο, όσο ήταν στην BMW η εταιρεία διοργάνωσε σεμινάρια οδήγησης και κάλεσε τον Rauno Aaltonen (Φινλανδός παγκοσμίου κλάσεως οδηγός 88 ετών σήμερα). Ο Aaltonen τους έκανε μαθήματα σε μια πίστα. Και σε στεγνό αλλά και σε βρεγμένο οδόστρωμα.

Όταν ήρθε η σειρά του Παναγιώτη να πάει «βόλτα» με τον δάσκαλο, του είπε o Aaltonen: «Καλά τα πας αλλά πρέπει να είσαι αποφασιστικός στα φρένα». Και τον ρώτησε ο Παναγιώτης αν θα μπορούσαν να κάνουν μάθημα και σε χωμάτινο δρόμο. Εκεί ήταν το αποκορύφωμα. Όταν τον πήγε βόλτα σε χωμάτινη διαδρομή «τα είδε όλα» όπως μας είπε, ενώ ο Aaltonen του είπε: «Να ξέρεις ότι μεγάλη υπόθεση είναι το γράψιμο του δρόμου».

Ωστόσο, οι εμπειρίες του από την Γερμανία δεν σταματάνε εδώ. Γνωρίστηκε με τον συνοδηγό του Walter Rohrl, τον Christian Geistdorfer. Να σας θυμίσουμε ότι το πλήρωμα αυτό είναι παγκοσμίου επιπέδου WRC και τον καιρό εκείνο ήταν στη Opel Rally Team, οδηγώντας μια Opel Ascona 400. O Geistdorfer του είπε πολλά πράγματα για τους αγώνες και για την δουλειά του καλού συνοδηγού.

Μετά από όλα αυτά το όνειρο του να συμμετάσχει σε αγώνες αυτοκινήτου, έγινε πραγματικότητα…

Στην Γερμανία έτρεξε με ένα Autobianchi Α112 σε χωμάτινο αγώνα αλλά επειδή ήθελε πάρα πολλά πράγματα για να γίνει αξιόπιστο το άφησε. To 1983 έρχεται πίσω στη Ελλάδα, στη Θεσσαλονίκη. Και ανοίγει ένα συνεργείο αυτοκινήτων στη Άνω Ηλιούπολη. Γνωρίζεται με τον Κώστα Αναγνωστάκη (μηχανικός και αυτός στη Νεάπολη) και στα τέλη του 1986 αγοράζει το αγωνιστικό του, ένα Ford Escort RS 2000 MK II.

Ο Παναγιώτης άλλαξε τον κινητήρα με έναν 1.600 κ.εκ., αλλά καθαρά αγωνιστικό του Group 2. Τον κινητήρα αυτό τον έφερε από τη Γερμανία και μάλιστα μέσα σε ένα άλλο αγωνιστικό αυτοκίνητο που είχε αγοράσει ένας άλλος Θεσσαλονικιός, ο Κώστας Χαμπής. Ναι τον έφερε μέσα στην Opel Ascona 400 του Χαμπή!

Έγινε βέβαια μέλος του Α.Ο.Θ. και το 1987 κάνει τον πρώτο του αγώνα. Το 4ο Ράλλυ Κιλκίς, με συνοδηγό τον Ιωάννη Κοντοκωστόπουλο. Συνοδηγοί του με το Escort θα είναι ο Ιωάννης Καφτατζής και ο Νίκος Παυλίδης:

1987 | 16ο Ράλλυ Θερμαϊκού: 2ος Ε/14, 21ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ.: 2ος Ε/14

Το Ford Escort το πούλησε στον Νίκο Παυλίδη και κάποιο διάστημα έμεινε έξω από τους αγώνες…

Αρχές του 2000 αγοράζει ένα Zastava Yugo, το οποίο το ετοιμάζει εξολοκλήρου αυτός. Από το ράψιμο της καρότσας μέχρι και την τελευταία βίδα. Όσο αφορά στα αγωνιστικά ανταλλακτικά, πήγε στο Τορίνο στον οίκο Romano Alquati και πήρε όλα τα απαραίτητα. Εξ’ ου και το ψευδώνυμο που του έμεινε από τότε ”Alquati”…

Και ξεκινάει μια περίοδος οκτώ ετών με πολλούς αγώνες και καλές εμφανίσεις. Συνοδηγός του στην αρχή ήταν ο Αλέξης Σταύρου (από τα μέσα του 2003) και ύστερα ο Βασίλης Τριανταφυλλίδης.

Πρώτος αγώνας με το Yugo θα είναι το 32ο Ράλλυ Θερμαϊκού το 2003…

2003 | 23ο Ράλλυ Σκρα Κιλκίς Λαχανά: 5ος κλάσης Α/5

2007 | 13ο Ράλλυ Φίλιππος: 5ος κλάσης Α/5, 36ο Ράλλυ Θερμαϊκού: 4ος κλάσης Α/5, 11ο Ράλλυ Σπριντ Σερρών Άνω Βροντού: 6ος στα 1400 κ.εκ.

2008 | 37ο Ράλλυ Θερμαϊκού: 3ος κλάσης Α/5, 14ο Ράλλυ Φίλιππος: 2ος κλάσης Α/5

Το 2ο Ράλλυ Σπριντ Δράμας το 2008 θα είναι ο τελευταίος αγώνας για τον Παναγιώτη Ανδρεάδη. Το Yugo θα το μετατρέψει σε αυτοκίνητο βόλτας και θα το πουλήσει σε έναν άλλο αγωνιζόμενο από την Χαλκιδική, τον Χρήστο Διαμαντόγλου.

Όλοι οι αγώνες που συμμετείχε ήταν πολύ καλοί για τον ίδιο, χωρίς να εγκαταλείψει ποτέ από μηχανική βλάβη. Toν αγώνα όμως που δεν θα ξεχάσει ποτέ είναι το Ράλλυ Θερμαϊκού το 2007. Ο αγώνας ήταν τότε χωμάτινος στη Χαλκιδική με έδρα το χωριό Συκιά. Είχε δύο ειδικές επαναλαμβανόμενες, τον «Παρθενώνα – 16.73 χλμ.» και την «Τορώνη – 8.28 χλμ.». Ήταν τέλη Ιουνίου και είχε αφόρητη ζέστη, με αποτέλεσμα στο δεύτερο σκέλος να πάθει ηλίαση. Τα κατάφερε όμως και τερμάτισε στη 4η θέση της κλάσης Α/5.

Για τον τελευταίο του συνοδηγό, Βασίλη Τριανταφυλλίδη, (έκανε το ντεμπούτο του με τον Παναγιώτη) που ήταν κοντά του στους περισσότερους αγώνες, έχει να πει τα καλύτερα: «Φανταστικό παιδί και πολύ καλός συνοδηγός».

Επαγγελματικά όπως είπαμε και στην αρχή είχε το συνεργείο αυτοκινήτων, μέχρι που βγήκε στην σύνταξη και τώρα έχει «τα τσίπουρα και την καλή παρέα».

Και όπως μας είπε κλείνοντας: «Όλοι οι νέοι που συμμετέχουν τώρα να το απολαμβάνουν αυτό που κάνουν, όπως και εμείς κάποτε. Έξω από χρόνους και κύπελλα. Είναι ένα παιχνίδι για μεγάλα παιδιά»… 

*Δείτε όλα τα Αγωνιστικά Πορτρέτα που κάναμε μέχρι σήμερα κάνοντας κλικ εδώ.

Το άρθρο Αγωνιστικά Πορτρέτα: Παναγιώτης Ανδρεάδης εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

Δεύτερη συνεχόμενη νίκη για τον Norris!

Μετά το καλοκαιρινό διάλειμμα η Formula 1 επιστρέφει με τον 12ο γύρο, το Grand Prix Ολλανδίας. Η πόλη Zandvoort, όπου είναι και η πίστα, βρίσκεται στις ακτές της Βόρειας Θάλασσας στη Βόρεια Ολλανδία, 25 χιλιόμετρα από την πόλη του Άμστερνταμ.

Στην αρχή της δεκαετίας του 1930 γινόταν κάποιοι αγώνες σε μια πίστα δρόμου στην πόλη, αλλά κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής, στον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ολλανδία, κατασκευάστηκε ένας ευθύς δρόμος μέσα από τους αμμόλοφους για να διοργανώνουν οι Γερμανοί παρελάσεις νίκης. Μετά τον πόλεμο, ορισμένοι από αυτούς τους δρόμους διευρύνθηκαν και συνδέθηκαν μεταξύ τους και σχεδιάστηκε μια πίστα αγώνων από μια ομάδα αξιωματούχων της Βασιλικής Ολλανδικής Ένωσης Μοτοσικλετών, που εγκαινιάστηκε το 1948. Έχοντας σαν σύμβουλο τον νικητή του Le Mans το 1927, Sammy Davis.

Ο πρώτος αγώνας πραγματοποιήθηκε το 1950. Η έκδοση αυτή, μαζί με τον αγώνα του 1951, διεξήχθησαν ως αγώνες Formula 1 εκτός Πρωταθλήματος, με τον Louis Rosier να κερδίζει και τις δύο χρονιές, οδηγώντας Talbot Lago.

Ο πρώτος επίσημα νικητής στους ολλανδικούς αμμόλοφους ήταν το 1952 ο Alberto Ascari με Ferrari, η οποία μάλιστα κυριάρχησε στον αγώνα, κάνοντας το 1-2-3. Η Formula 1 θα συνέχιζε να έχει το Zandvoort στο ημερολόγιο της μέχρι το 1985. Επέστρεψε στην Ολλανδία το 2021, 36 χρόνια μετά. Το Zandvoort παραμένει μια πραγματική, απαιτητική πίστα για οδηγούς, ανάμεσα στους αμμόλοφους, με μήκος 4.259 χλμ. και διάρκεια 72 γύρων. Πολυνίκης του αγώνα είναι ο Jim Clark με τέσσερις νίκες και στους κατασκευαστές η ομάδα της Ferrari με οκτώ, ενώ το ρεκόρ γύρου κατέχει ο Lewis Hamilton με 1′.11”.097 από το 2021.

Δυστυχώς σύμφωνα με τα τελευταία νέα το ολλανδικό Grand Prix έχει συμβόλαιο να διεξαχθεί στο Zandvoort μέχρι φέτος το 2026, μετά το οποίο δεν θα αποτελεί πλέον μέρος του ημερολογίου της Formula 1, καθώς ο τοπικός διοργανωτής αποφάσισε να μην επιδιώξει παράταση συμβολαίου.

Επ’ αυτού, η επίσημη ιστοσελίδα Formula1.com ανακοίνωσε: «Η Formula 1 θα γιορτάσει το τελευταίο ολλανδικό Grand Prix το 2026, μετά την επιβεβαίωση της μονοετούς επέκτασης για το Zandvoort. Η Formula 1 και ο διοργανωτής του ολλανδικού Grand Prix ανακοίνωσαν την μονοετή επέκταση του συμβολαίου τους, η οποία θα επιτρέψει στην πίστα του Zandvoort να παραμείνει στο ημερολόγιο της Formula 1 μέχρι και τη σεζόν του 2026. Μετά από πολλή σκέψη και συζήτηση, ο διοργανωτής αποφάσισε να μην παραμείνει στο ημερολόγιο μετά το 2026».

Το τελευταίο ολλανδικό Grand Prix σίγουρα ήταν ένας αξιομνημόνευτος αγώνας, με τον Lando Norris να κερδίζει έναν δραματικό αγώνα. O νυν Παγκόσμιος Πρωταθλητής κατέκτησε την pole position για το Grand Prix, αλλά με την έντονη βροχή να πέφτει πριν από τον αγώνα την Κυριακή, ξαφνικά δημιουργήθηκαν αμφιβολίες για το πώς θα μπορούσαν να εξελιχθούν οι στρατηγικές. Παρόλα αυτά κατόρθωσε και πήρε τη νίκη, την δεύτερη συνεχόμενη, μετά την Ουγγαρία.

Στη συνέχεια έχουμε ένα διπλό βάθρο για την ομάδα της Mercedes, καθώς οι δύο οδηγοί των Silver Arrows εξασφάλισαν τη δεύτερη και τρίτη θέση. Ο Kimi Antonelli έκανε την καλύτερη εκκίνηση στον αγώνα  και από εκεί και πέρα ​​τα πράγματα αρχικά φαίνονταν καλά για τις προοπτικές του πρωτοπόρου του πρωταθλήματος να διεκδικήσει μια νίκη. Μια νίκη που τελικά δεν ήρθε, παραμένοντας στο δεύτερο σκαλί του βάθρου. Με τον νεαρό να κοιτάζει τώρα μπροστά στον αγώνα στη Μόντσα, έναν αγώνα στον οποίο πρόκειται να εκτίσει ποινή εκκίνησης για μια προγραμματισμένη αλλαγή κινητήρα.

Ο team mate του, George Russell, κέρδισε την 2η θέση στην εκκίνηση για το Grand Prix, αλλά δεν μπόρεσε να την αξιοποιήσει, τερματίζοντας στην τρίτη θέση.

Τις επόμενες δυο θέσεις (4η και 5^η), πήρε η ομάδα της Ferrari, παρόλη την αισιοδοξία των «κόκκινων» για κάτι καλύτερο, αφού θεωρητικά η πίστα του Zandvoort, ταίριαζε στο μονοθέσιο τους. Ωστόσο, για μια ακόμη φορά η λάθος στρατηγική ήταν «παρών». Έδωσαν σκληρή μάχη με τον George Russell, σε όλο τον αγώνα, με τον Lewis Hamilton να έχει καλύτερο ρυθμό από τον Charles Leclerc. Καθώς ο αγώνας εξελισσόταν, ο Hamilton απογοητευόταν όλο και περισσότερο που είχε μείνει πίσω από τον teammate του, με αποτέλεσμα η Ferrari να πει στον Leclerc να κατευθυνθεί στα pits. Όταν τελικά ακολούθησε την εντολή έναν γύρο αργότερα, ο Hamilton εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο τον καθαρό αέρα και μείωσε τη διαφορά από τους αντιπάλους του, με αποκορύφωμα μια ακόμη μάχη με τον Russell, για την τελική θέση στο βάθρο. Αλλά ήταν πια αργά!

Η αμφισβητήσιμη στρατηγική οδήγησαν τον Hamilton να ρωτήσει μέσω ασυρμάτου αν η ομάδα τον αντιμετώπιζε ως «πειραματόζωο», υπονοώντας αργότερα ότι μια ταχύτερη χρήση των εντολών θα μπορούσε να τον είχε βοηθήσει να εξασφαλίσει μια καλύτερη θέση και περισσότερους βαθμούς για την ομάδα.

Απογοήτευση για τον Max Verstappen, που υπέγραψε μια επέκταση συμβολαίου νωρίτερα αυτή την εβδομάδα με την Red Bull, που αγωνιζόταν εντός έδρας μπροστά στους πάρα πολλούς οπαδούς του, για τελευταία φορά. Ήταν φανερό ότι η Red Bull, δεν είχε τον ρυθμό των αντιπάλων ομάδων, αλλά ένας διπλός τερματισμός στους βαθμούς φάνταζε εφικτός. Αυτή η ελπίδα εξαφανίστηκε λίγο μετά το σβήσιμο των φώτων, όταν ο Verstappen, στην τελευταία στροφή της πίστας έχασε τον έλεγχο του μονοθεσίου του και χτύπησε στις μπαριέρες (ήταν ακόμη υγρή από την πρωινή βροχή), ευτυχώς χωρίς να τραυματιστεί.

Ο tema mate του Liam Lawson τερμάτισε στην 7η θέση, ένα πολύ καλό αποτέλεσμα. Άλλη μια καλή εμφάνιση από τον Nico Hulgenberg και την Audi, στην 8η θέση.

Επόμενος αγώνας είναι στην Ιταλία, στις 6 Σεπτεμβρίου, στον ναό της ταχύτητας, στη Monza…

ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1. Lando Norris              McLaren
2. Kimi Antonelli           Mercedes
3. George Russell          Mercedes
4. Lewis Hamilton           Ferrari
5. Charles Leclerc           Ferrari
6. Oscar Piastri              McLaren
7. Liam Lawson             Red Bull
8. Nico Hulkenberg          Audi
9. Fernando Alonso    Aston Martin
10. Pierre Gasly                 Alpine

Το άρθρο F1: 12ος Γύρος – GP Ολλανδίας [21 – 23 Αυγούστου 2026] εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

Πρώτη νίκη για τον τοπικό Brezik, υπό την καθοδήγηση του Kresta…

Το Barum Czech Rally Zlín, ο πέμπτος γύρος του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ράλλυ (ERC), εδρεύει στην πανεπιστημιούπολη της Νότιας Μοραβίας, 300 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας της Τσεχίας, Πράγας.

Είναι ένας ασφάλτινος αγώνας που δεν μοιάζει με άλλον, με τις Ειδικές Διαδρομές του να είναι μεγάλης μέσης ωριαίας ταχύτητας μέσα στα δάση. Με πολύ μεγάλο αριθμό θεατών να τον παρακολουθεί, ειδικά στην εναρκτήρια νυχτερινή υπερειδική διαδρομή του Zlín…

Το πρόγραμμά του έχει τρία σκέλη, 13 ειδικές διαδρομές και δήλωσαν συμμετοχή 73 πληρώματα. Τα τελευταία εννιά χρόνια (2016 – 2025), ο Jan Kopecky με Skoda Fabia, έχει κερδίσει οκτώ φορές και μόνο το 2024 νικητής ήταν ο Dominik Stritesky, επίσης με Skoda Fabia. Έτσι, η Skoda είναι η απόλυτη κυρίαρχος του αγώνα με εννιά συνεχόμενες νίκες, ενώ συνολικά ο Kopecky έχει 11 νίκες στην Τσεχία.

Στον φετινό αγώνα νικητές ήταν τοπικοί Adam Brezik – Zdenek Belak με Skoda Fabia RS Rally 2 της Samohyl Skoda Team. Την ομάδα διευθύνει ο Roman Kresta, τρεις φορές νικητής του αγώνα και οδηγός στο WRC από το 2001 έως το 2005. Δέκα χρόνια μετά από τον πρώτο του αγώνα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ο Brezik παίρνει τη νίκη (το καλύτερο αποτέλεσμα που είχε μέχρι σήμερα ήταν η τέταρτη θέση το 2024). Ήταν μπροστά από τα μέσα του πρώτου σκέλους, κέρδισε πέντε Ειδικές Διαδρομές και πήρε την πολυπόθητη νίκη, δηλώνοντας: «Είμαι πραγματικά ευχαριστημένος με την απόδοσή μου. Τα πήγαμε υπέροχα, ο Roman ρύθμισε το αυτοκίνητο και εγώ απλώς το οδήγησα».

Οι πρωτοπόροι στην μέχρι τώρα βαθμολογία, Temu Suninen – Antti Haapala με το Skoda Fabia RS Rally 2, της Racing Factory Motorsport Solutions, τερμάτισαν στην δεύτερη θέση, αυξάνοντας τις ελπίδες τους για τον τίτλο. Έκαναν έναν συγκρατημένο αγώνα, κέρδισαν μόλις μια ειδική, σε έναν -ομολογουμένως από όλους τους οδηγούς- δύσκολο αγώνα, έχοντας το βλέμμα στο Πρωτάθλημα.

Τρίτοι ήταν οι Andrea Maballini – Vrginia Lenzi με Lancia Ypsilon HF Integrale Rally 2. Επιτέλους βάθρο για το ιταλικό πλήρωμα, αλλά και για την Lancia στο ERC. Μια πολύ καλή εμφάνιση, κέρδισαν δυο Ειδικές Διαδρομές, πάλεψαν – διεκδίκησαν το βάθρο σε όλο τον αγώνα. Στην τελευταία ειδική μάλιστα ξεκίνησαν στην 4η θέση, μισό δευτερόλεπτο πίσω από τους περσινούς Πρωταθλητές Mikolay Marczyk – Szymon Gospodarczyk, οι οποίοι οδήγησαν άψογα, κέρδισαν την ειδική, αφήνοντας τους Πολωνούς συναθλητές τους στη 4η θέση.

Το ήταν δύσκολος αγώνας το είπαν οι περισσότεροι οδηγοί. Υπήρξαν και δυο διακοπές σε ειδικές διαδρομές. Στην 4η ειδική είχαν ατύχημα οι William Creighton – Liam Regan με το Citroen C3 Rally 2. Ο Creighton και ο Regan μεταφέρθηκαν προληπτικά στο νοσοκομείο, χωρίς να έχουν σοβαρούς τραυματισμούς για εξετάσεις.

Και στην 6η ειδική είχαν ατύχημα οι Filip Kohn – Petr Tesinsky με το Skoda Fabia RS Rally 2, επίσης ανώδυνο για το πλήρωμα.

Και λίγο ιστορία από WRC…

Στο δεύτερο σκέλος ήταν μια Ειδική Διαδρομή, η ”Semetin”, εξαιρετικά τεχνική ασφάλτινη ειδική διαδρομή. Η οποία βρίσκεται σε ένα μέρος όπου στις αρχές του 1980 η Audi έκανε «μυστικές» δοκιμές τα Quattro. Ένα μέρος μέσα στο δάσος μακριά από τα βλέμματα των «περίεργων».

Η χωμάτινη ειδική υπάρχει ακόμη (γεμάτη χόρτα βέβαια) και η ”Semetin” ήταν ο δρόμος που χρησιμοποιούσαν για τις μετακινήσεις τους…

ERC3

Οι Ville Vatanen – Joonas Ojala με Ford Fiesta Rally 3 της M-Sport Poland, πήραν τη νίκη. Τρίτη για φέτος στο Πρωτάθλημα ERC3, μετά από μια εξαιρετική οδήγηση. Επίσης κατέκτησαν και το M-Sport Fiesta Rally 3 Trophy. Ο 19χρονος Φινλανδός (μακρινός συγγενής του Παγκόσμιου Πρωταθλητή Ari Vatanen) είπε: «Είναι καταπληκτικό να κερδίζεις το ERC Fiesta Rally 3 Trophy και ευχαριστώ πολύ όλους όσους είναι μαζί μου, τους χορηγούς, την ομάδα, την οικογένειά μου και, φυσικά, τον συνοδηγό μου Joonas».

Την επόμενη χρονιά θα τους δούμε πίσω από το τιμόνι ενός Ford Fiesta Rally 2, ως ανταμοιβή για τον τίτλο.

Στην δεύτερη θέση τερμάτισαν οι Craig Rahil – Conor Smith επίσης με Ford Fiesta Rally 3, της Motorsport Ireland Rally Academy. Μια ακαδημία που κάνει πολύ καλή δουλειά, αν σκεφτούμε ότι τα δυο πληρώματα της M-Sport Ford στο WRC, είναι απόφοιτοί της.

Το βάθρο συμπλήρωσαν οι Lucas Zielinski – Ewen Leenhardt με Renault Clio Rally 3.

ERC4

Η ομάδα της ADAC Opel Rally Junior Team, ήταν κυρίαρχος στην κατηγορία, αφού τα πληρώματα της έκαναν το 1 – 2. Πρώτοι οι Tom Heindrichs – Jonas Schmitz, που πέτυχαν την δεύτερη συνεχόμενη νίκη τους, μετά τη νίκη στη Πολωνία πριν από λίγες μέρες, με τον Heindrichs να δηλώνει: «Ήταν ένας πολύ καλός και δύσκολος αγώνας, αλλά βρισκόμαστε στο Ράλλυ Barum, οπότε είναι πάντα δύσκολο».

Στην δεύτερη θέση ολοκλήρωσαν οι teammate τους, Timo Schulz – Maresa Lade, ενώ ένα τρίτο Opel Corsa Rally 4, της IK Sport Racing, τερμάτισε στη τρίτη θέση, με πλήρωμα τους Νορβηγούς Peder Karl Nordstrand – Sunnina Rudi. Ακριβώς το ίδιο βάθρο ήταν και στην κατηγορία Junior ERC, με τον Heindrichs να είναι πολύ κοντά για να πάρει τον τίτλο, ο οποίος να θυμίσουμε είναι ο αδερφός του Thierry Neuville.

Επόμενος αγώνας του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, το ασφάλτινο JDS Machinery Rali Ceredigion στην Μ. Βρετανία, στην Ουαλία, στις 4 – 6 Σεπτεμβρίου.

ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1. Adam Brezik – Zdenek Belak                             Skoda Fabia RS Rally 2
2. Temu Suninen – Antti Haapala                           Skoda Fabia RS Rally 2
3. Andrea Mabellini – Virginia Lenzi             Lancia Ypsilon HF Integrale Rally 2
4. Mikolay Marczyk – Szymon Gospodarczyk       Skoda Fabia RS Rally 2
5. Jakub Matulka – Damian Syty                             Skoda Fabia RS Rally 2
6. Jan Kundlak – Pavel Zalabak                              Skoda Fabia RS Rally 2
7. Simone Tempestini – Maria Maior Francesca     Skoda Fabia RS Rally 2
8. Filip Mares – Radovan Bucha                               Toyota Yaris Rally 2
9. Simon Wagner – Hanna Ostlender                         Hyundai i20 Rally 2
10. Vaclav Pech – Petr Uhel                                          Citroen C3 Rally 2

Το άρθρο ERC: 5ος Γύρος – Barum Czech Rally Zlín [14 – 16 Αυγούστου 2026] εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.