
ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Γυρνάμε στη Θεσσαλία και ανακαλύπτουμε έναν ακόμη παλιό αγωνιζόμενο, τον Ευριπίδη Παπουτσή. Με καταγωγή από το Κρυονέρι Καρδίτσας. Είναι της γενιάς των νεαρών που τους άρεσαν τα «ανάποδα τιμόνια»!
Από μικρός είχε το όνειρο να τρέξει σε αγώνες αυτοκινήτου. Ξεκίνησε από μια αλάνα με ένα Seat 124 DLS, να κάνει τα δικά του «ανάποδα τιμόνια». Έτσι λοιπόν όταν ήρθε σε ηλικία που μπορούσε να τρέξει έκανε το όνειρό του πραγματικότητα…

Έγινε μέλος της Α.Λ.Α.Μ.Π.Ε.Κ. της τότε αγωνιστικής λέσχης της περιοχής, που μετέπειτα έγινε Α.Λ.Α.Μ.Α.Π. (Αγωνιστική Λέσχη Αυτοκινήτου Μοτοσυκλέτας Ανάβρας Περιχώρων).
Πρώτος αγώνας του Ευριπίδη ήταν τον Απρίλιο του 1984 το Auto Cross στα Άσπρα Σπίτια, όπου με ένα Ford Escort, μετά από επτά γύρους -και καλύτερο χρόνο το 1′.06”.8- τερμάτισε στην 2η θέση γενικής της κατηγορίας αυτοκινήτων (συμμετείχαν και χωμάτινες φόρμουλες). Επίσης την ίδια χρονιά, θα συμμετάσχει και στο 2ο Auto Cross Κοζάνης, όπου θα κατακτήσει την 7η θέση γενικής με χρόνο 10′.24”.1.

Με το Ford Escort θα πάρει μέρος σε πολλά Auto Cross αλλά και σε Rally Sprint με καλύτερο αποτέλεσμα στο 1ο Ράλλυ Σπριντ Καρπενησίου με συνοδηγό τον Ζαχαρία Βασδέκη, που θα είναι 1ος γενικής του αγώνα. Το Ford Escort πουλήθηκε στο Βασίλη Ζώγα, αγωνιζόμενος από τα Τρίκαλα…

Το 1985 θα αγοράσει ένα Opel Manta από τον Γιώργο Κουλουμπή (λαμαρινάς στη Θεσσαλονίκη), το πρώην του Χάρη Καλτσούνη. Και το 1986 ένα άλλο Manta από τον Κώστα Χαμπή, με το οποίο είχε κάνει ένα Ράλλυ Ακρόπολις, από το οποίο πήρε το σαζμάν και τις αναρτήσεις…

Έτσι θα ξεκινήσει μια αρκετά μεγάλη χρονικά περίοδος, από το 1986 και μετά, με πολλούς αγώνες και καλές εμφανίσεις. Πρώτος του συνοδηγός θα είναι ο Παναγιώτης Κατσούλης. Θα πάρουν μέρος στο 1ο Ράλλυ Σπριντ Μακρυράχης το 1986.

Από το 1988 και ύστερα μόνιμος συνοδηγός του θα είναι ο Βάϊος Βασδέκης και μόνο στο 23ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ. θα κάτσει στο δεξί κάθισμα του Opel Manta ο Πάνος Γουσόπουλος.
Καλύτερα αποτελέσματα είναι:
1987 | 6o Ράλλυ Ιπποκράτης: 5ος γενικής και 4ος κλάσης Α/8
1988 | 16ο Ράλλυ Φθιώτιδος: 5ος γενικής και 1ος κλάσης Α/8
1989 | 17ο Ράλλυ Φθιώτιδος: 4ος κλάσης Α/8, 2ο Ράλλυ Αγράφων: 3ος γενικής και 2ος Group A, 23ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ.: 3ος κλάσης Α/8
1990 | 18ο Ράλλυ Φθιώτιδος: 2ος κλάσης Α/9, 6ο Ράλλυ Δωδώνης: 1ος κλάσης Α/9

Και με το Opel Manta όμως θα πάρει μέρος και σε πολλά Ράλλυ Σπριντ. Κυρίως Ανάβρας, Τρικάλων και Λίμνης Πλαστήρα. Με καλύτερα αποτελέσματα το 1993 στο 5ο Ράλλυ Σπριντ Ανάβρας όπου τερμάτισε 2ος γενικής κατάταξης. Και το 2002 πάλι στη Ανάβρα έχει μια 6η θέση της κατηγορίας 1600 – 2000, όπως και στα Τρίκαλα το 2005.

Συμμετείχε και σε αγώνες αναβάσεων… σε Πορταριά το 1986 με Opel Manta και Ριτσώνα το 1987 με BMW 2002 Ti, αλλά και στα Μετέωρα, με καλύτερα αποτελέσματα το 1984 στην 1η Ανάβαση Μετεώρων με το Escort θα τερματίσει στην 4η θέση της κατηγορίας Sport, με καλύτερο χρόνο το 2′.29”.21 (στο δεύτερο ανέβασμα).
Και το 1988 στην 4η Ανάβαση Μετεώρων, πάλι στην 4η θέση της κατηγορίας Α 2000, με χρόνο 2′.19”.05 αλλά με την Opel Manta.

Ο Ευριπίδης Παπουτσής έκανε και δυο αγώνες από το κάθισμα του συνοδηγού…
Με τον Βασίλη Γιαννακόπουλο οδηγό. Τον Οκτώβριο του 1984 στο 3ο Ράλλυ Σπριντ Ιωαννίνων με BMW 2002 όπου και πήραν την 5η θέση γενικής και τον Απρίλιο του 1985 στο 2ο Ράλλυ Σπριντ Μοσχοκαρυάς με Ford Escort, που τερμάτισαν στη 7η θέση της κατηγορίας Β.
Ο τελευταίος αγώνας του Ευριπίδη Παπουτσή ήταν το 28ο Ράλλυ Σπριντ Λίμνης Πλαστήρα το καλοκαίρι του 2005. Από τις καλές στιγμές που θα θυμάται είναι ο τερματισμός στην 3η θέση Α/8 στο Ράλλυ Δ.Ε.Θ. του 1989, με ελαστικά Rimolto παρακαλώ!

Και αντίστοιχα μια άτυχη στιγμή ήταν στο 2ο Ράλλυ Σπριντ Καρπενησίου το 1985, με τον Δημήτρη Κουτσούμπα συνοδηγό, στο Opel Manta, όπου σε μια δεξιά στροφή είχαν έξοδο, την στιγμή που ήταν σε μια πολύ καλή θέση.
Επίσης να πούμε ότι σε δύο Ράλλυ Χαλικιδικής, το 1986 και 1988, που ο συνοδηγός του Βάϊος Βασδέκης, έτρεχε, συνοδηγός σε μια συμμετοχή από την Ρουμανία, ήταν εκεί παρών, από την θέση του manager και του υπεύθυνου της τεχνικής υποστήριξης την ομάδας. Ο οδηγός ήταν ο Lucian Filip και αυτοκίνητο ένα Dacia 1310, με το οποίο τερμάτισαν 34οι γενικής και 6οι κλάσης Α/7 το 1986.

Επαγγελματικά διατηρούσε σταθμό εξυπηρέτησης με υγρά καύσιμα Mobil. Από το 1990 όμως ασχολείται με ξυλεία (δομική ξυλεία για στέγες). Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της Αερολέσχης Καρδίτσας, («πέτα όσο πιο ψηλά μπορείς» το σύνθημα τους) που δημιουργήθηκε το 2014 από μια ομάδα φίλων που αγαπούν το αεροπορικό πνεύμα και την όρεξη για πτήση. Το έναυσμα δόθηκε με την επίσημη έναρξη του αεροδρομίου Μυρίνης (Δήμος Κάμπου Καρδίτσας) τον Μάιο του 2014.

Αυτό που τον στεναχωράει πολύ είναι που έχει αλλάξει το κλίμα στους τωρινούς αγώνες ράλλυ. Αλλά συνάμα είναι ευχαριστημένος που έζησε αυτή την παλιά καλή εποχή των αγώνων, λέγοντάς μας τα εξής: «Τότε κάθε Κυριακή υπήρχε και ένας αγώνας να πας. Ήταν φθηνοί και προσιτοί στο κόσμο. Εδώ στην Καρδίτσα ήμασταν όλοι μια παρέα. Ήταν ωραίες εποχές, που σίγουρα δεν θα ξαναγυρίσουν»…

Όπως επίσης αναρωτιέται γιατί δεν ξαναγύριζουν οι αγώνες Auto Cross, που ήταν σχολεία οδήγησης για τους νέους οδηγούς και όχι μόνο. Το Opel Manta όμως υπάρχει ακόμη και σήμερα, οπότε δεν αποκλείεται να δούμε ξανά τον Ευριπίδη στο κάθισμα του οδηγού…
*Δείτε όλα τα Αγωνιστικά Πορτρέτα που κάναμε μέχρι σήμερα κάνοντας κλικ εδώ.


