Η Βόρεια Ελλάδα «στο χείλος του γκρεμού»…
Πρόσφατα έγινε το Ράλλυ Δ.Ε.Θ.! Ο μοναδικός αγώνας Ράλλυ στη Μακεδονία, που μαζί με το Ηπειρωτικό στα Γιάννενα προσμετρούν μόνο στο Πρωτάθλημα Ελλάδος.
Βέβαια, υπάρχει και το «Κένταυρος» στο Βόλο που προσμετρά μόνο στο Κύπελλο Ασφάλτου. Ωστόσο, παρά τις προοπτικές και τις ελπίδες ότι τα ασφάλτινα ράλλυ θα έδιναν κάποια ώθηση του σπορ στη Β. Ελλάδα, η πραγματικότητα έδειξε ότι αντί για άνοδο πήρε τον κατήφορο, σε βαθμό που μάλιστα δείχνει ότι είμαστε «στο χείλος του γκρεμού»…

Βέβαια τα χρόνια είναι δύσκολα για το σπορ, το οποίο εξακολουθεί να περνάει δύσκολες ώρες. Η εικόνα που παρουσιάζει στη Β. Ελλάδα αυτό τον καιρό είναι επιεικώς άσχημη. Τίποτα δεν δείχνει να λειτουργεί σωστά και όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο, καθώς φέτος για πρώτη φορά δεν έχουμε καν Κύπελλο Ράλλυ Β. Ελλάδος!
Καλά που υπάρχει, ακόμη, το Kύπελλο Αναβάσεων και σώζει λίγο την κατάσταση…

Η ΟΜΑΕ είτε γιατί δεν μπορεί (πράγμα που δεν το πιστεύουμε), είτε γιατί δεν θέλει, δεν ενδιαφέρεται να βρει λύσεις ώστε να βελτιωθεί αυτή η κατάσταση. Ίσως λοιπόν ήρθε η ώρα να ασχοληθεί ο Σ.Ο.Α.Α.Β.Ε. με τον βασικό του προορισμό, όπως τα ένδοξα χρόνια της δεκαετίας του ‘90. Τότε που ο σύνδεσμος ήταν δυνατός και αποτελεσματικός…
Τούτου λεχθέντος και ως παράδειγμα, το 1991 στην αρχή της χρονιάς υπήρχαν 85 μέλη και στο τέλος 195 (!), όταν στην σημερινή εποχή αρκετά πληρώματα δεν συμμετέχουν γιατί δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στα έξοδα ενός Πανελληνίου Πρωταθλήματος, ή ενός Κυπέλλου Ασφάλτου, που οι αγώνες τους είναι από την Λαμία και κάτω!
Δεν υπάρχουν χορηγοί θα ισχυριστούν κάποιοι… και ίσως είναι μια καλή δικαιολογία. Ποιός όμως φρόντισε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ώστε εταιρίες με έδρα την Β. Ελλάδα, να διαφημίσουν τα προϊόντα τους σε αυτοκίνητα από τον Βόρειο χώρο;
Μήπως να δούμε εταιρείες να βοηθούν (στα μέτρα των δυνατοτήτων τους) τους αγωνιζόμενους;
Και από την άλλη… τι ακριβώς θέλουν οι χορηγοί; Θεατές. Πολλούς θεατές!
Οπότε, μια πρώτη, απλή, λύση θα ήταν οι αγώνες Auto Cross!
Ίσως είναι το πιο κατάλληλο είδος αγώνα για τα ελληνικά δεδομένα…

Ποιος όμως φρόντισε λοιπόν να δημιουργηθούν οι αγώνες Auto Cross;
Πρώτος διδάξας ο Α.Ο.Θ. με την διοργάνωση του πρώτου αγώνα Auto Cross στην Ελλάδα, το 1969!
Γιατί όπως και να το κάνουμε οι θεατές θα φέρουν τους χορηγούς. Μάλιστα κάποιες χρονιές εμφανίστηκαν στη λίστα συμμετοχών και αγροτικά αυτοκίνητα (Hyundai, Datsun, Dacia, κ.α.) πράγμα που ενθουσίασε όλο τον κόσμο, ανεβάζοντας τον αριθμό των θεατών (από έγκυρες πηγές υπάρχουν δημοσιεύματα εφημερίδων και περιοδικών στο αρχείο μας για 6.000 άτομα ανά αγώνα)….

Έχουμε λοιπόν τους θεατές, που είναι απαραίτητοι για την επιτυχία ενός αγώνα και για τους χορηγούς. Και τους έχουμε γιατί υπάρχει θέαμα…
Επ’ αυτού, αξίζει να θυμηθούμε ότι ο Βασίλης Τσομπανόπουλος νικητής πολλών αγώνων Auto Cross είπε μετά από νίκη του σε έναν αγώνα στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης στο περιοδικό μας: «Αξίζει να χάσεις τη νίκη για να προσφέρεις θέαμα σε αυτόν τον κόσμο που ήρθε να σε δει. Αξίζει πραγματικά! Δεν μου αρέσει η εποχή του χρονόμετρου»… ουδέν σχόλιο!
Και εκτός αυτού όμως οι αγώνες Auto Cross ήταν -και είναι- φυτώριο νέων οδηγών, αποδεδειγμένα από την ιστορία (σε Θεσσαλονίκη, Τρίκαλα, Λαμία, Σοφάδες, Λάρισα, Κοζάνη και αλλού).
Μια δεύτερη λύση και γιατί όχι παράλληλη με την πρώτη, θα ήταν ένα πρόγραμμα με τρεις το πολύ αγώνες, Μίνι Ράλλυ η Ράλλυ Σπριντ!
Μικροί και οικονομικοί αγώνες…
Η κατάσταση όμως δεν παραμένει στάσιμη μόνο από πλευράς αγωνιζομένων. Το ίδιο συμβαίνει και από την άλλη πλευρά. Θα περίμενε κάποιος ότι οι αρμόδιοι θα έκαναν κάτι προς αυτή την κατεύθυνση…
Έχουμε το Ράλλυ Ακρόπολις. Έναν από τους καλύτερους αγώνες στο WRC. Και μπράβο μας σαν χώρα που κάνουμε έναν τέτοιο αγώνα! Που μπορούμε να δούμε μια φορά κάθε χρόνο τους παγκόσμιους οδηγούς. Να δούμε την οργάνωση και τα service που έχουν στη διάθεση τους και να απολαύσουμε τον τρόπο που οδηγούν. Μετά το Ακρόπολις όμως τι γίνεται;
Ένα χωμάτινο πρωτάθλημα από την Λαμία και κάτω, όπως και το ασφάλτινο!
Η Β. Ελλάδα που; Μάλλον «στο χείλος του γκρεμού»…

Τι έκαναν – κάνουν οι άνθρωποι της Ομοσπονδίας; Τι έκαναν αυτοί που έπρεπε να προστατέψουν τα πληρώματα; Τι κάνουν για να έρθουν νέοι άνθρωποι στο σπορ και όχι για να φύγουν;
Μάλλον τίποτα…
Από την άλλη -και για να είμαστε δίκαιοι- η Ομοσπονδία δεν έπρεπε να πάρει κάποιες προτάσεις για τα τεκταινόμενα της Β. Ελλάδος; Δυστυχώς όμως ο αρμόδιος για αυτό είναι ο Σύνδεσμος που -εν προκειμένω- μάλλον δεν λειτουργεί, με αποτέλεσμα εμείς που αγαπάμε τον μηχανοκίνητο αθλητισμό να γινόμαστε μάρτυρες μιας καταστάσεως που επαναλαμβάνεται με ελάχιστες παραλλαγές. Και η ιστορία συνεχίζεται…
Άνθρωποι τα παρατούν και μένουν στο περιθώριο, ενώ ο οικογενειακός κύκλος συνεχώς στενεύει!
Οπωσδήποτε σε τελική ανάλυση αυτοί που φταίνε λιγότερο είναι οι αγωνιζόμενοι. Για τους «Νότιους» ένας αγώνας στο Βορρά έχει πολλά έξοδα, το ίδιο όμως συμβαίνει και για τους «Βόρειους» που με ένα – δυο μόνο αγώνες στη Β. Ελλάδα δεν συμφέρει να λάβουν μέρος στο υπόλοιπο πρωτάθλημα.

Όντως η περσινή χρονιά δεν ήταν και η καλύτερη. Αναβλήθηκαν αγώνες για λόγους που δεν «έστεκαν». Ακούστηκαν φωνές και λόγια, αλλά δεν θα επεκταθούμε τώρα στο θέμα. Δεν ωφελεί σε τίποτα να γυρίζουμε πίσω. Τώρα σειρά έχει το τεράστιο θέμα «βοήθεια στους αγωνιζόμενους»…
Το κυριότερο είναι ότι πρέπει να γίνει μια καλή αρχή που να φέρει πιο κοντά τα μέλη της μεγάλης «οικογένειας» που αγαπά τους αγώνες αυτοκινήτου. Για όλα αυτά τα νέα παιδιά που έκαναν την εμφάνιση τους τώρα τελευταία και που αν δεν ήταν από πίσω οι πατεράδες τους (παλιοί αγωνιζόμενοι όλοι), θα είχαν φύγει προ πολλού. Για όλα αυτά τα παιδιά και όλους εμάς τους παλαιότερους, πρέπει να γίνει κάτι άμεσα!
Επί προσωπικού, κάπου εδώ πιστεύω ότι ο Σ.Ο.Α.Α.Β.Ε. έχει ευθύνη. Και από την στιγμή που δεν δραστηριοποιείται όπως έκανε από την ίδρυσή του, πρέπει εμείς όλοι οδηγοί και συνοδηγοί, να μαζευτούμε και να προσπαθήσουμε να βρούμε λύσεις ώστε οι αγώνες να ξαναέρθουν στα μέρη μας. Ελπίζουμε ότι θέματα όπως: το Κύπελλο Β. Ελλάδος και η βοήθεια προς τους αγωνιζομένους, θα μπορέσουν να μπουν σε κάποια σειρά για μελέτη και λύση.

Ταξίδι με το μυαλό ενός ρομαντικού…
Σε χρόνους παλιούς αλλά όχι λησμονημένους, εκεί στις Ειδικές Διαδρομές μοιραζόμασταν με όλο τον κόσμο κοινά συναισθήματα. Ήρθε όμως μια στιγμή που οι ωραίες εικόνες έγιναν ιστορία καθώς η γνωστή αιτία των κρίσεων έκανε τους αγώνες ράλλυ «απαγορευμένο καρπό». Και πέρασαν μέρες, μήνες, μέσα από αναμνήσεις και όνειρα. Και κανείς δεν πιστεύει ότι η ζωή θα ξαναγυρίσει στις ειδικές…
Οι μηχανικοί (αυτός ο ακούραστος και αφανής κόσμος) που έβαζαν κάτω όλη την τέχνη και την σοφία τους…
Τα πληρώματα που έκρυβαν τις δυνάμεις τους για να τις εξαντλήσουν στις ειδικές!
Και τέλος οι φίλοι των αγώνων που γέμιζαν τις στροφές από τις ειδικές…
«Πάλι εμείς και εμείς είμαστε»… είπε ένας φίλος δίπλα και κάποιος άλλος κούνησε το κεφάλι. Ναι, όπου πάμε και όπου σταθούμε συναντάμε τα ίδια πρόσωπα. Έχουμε φθάσει σε σημείο να είμαστε τόσο λίγοι και εμείς σαν θεατές, αλλά και οι αγωνιζόμενοι από την πλευρά τους!

Δίπλα μας οι γείτονες κάνουν υπέροχους αγώνες. Ωραίες ειδικές, αντιμετώπιση αγωνιζομένων απίστευτη και το κυριότερο… οικονομικά! Πολλοί έχουν στα σχέδια τους τη «μετανάστευση» για την επόμενη χρονιά, και δεν έχουν άδικο…
Αλλά μπορούμε και εμείς εδώ! Στο χέρι μας είναι! Μην μένετε θεατές, σηκωθείτε από τους καναπέδες σας!
Εμπρός να δραστηριοποιηθούμε για κάτι καλύτερο και για μας, αλλά και για τους νέους. Δραστηριοποίηση που μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους, αρκεί να υπάρχει θέληση.
Και μήπως τώρα είναι η ώρα να φανεί πόσοι από μας – σας είναι διατεθειμένοι για αλλαγή!
Αλλιώς θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας και καλά παθαίνουμε ό,τι πάθαμε και ό,τι θα έρθει στο μέλλον…
Υ.Γ.: Ενδιαφέρεστε πραγματικά για την άνθηση του μηχανοκίνητου αθλητισμού στη Β. Ελλάδα; Αν ναι, εμείς είμαστε ανοικτοί σε όλους για να πείτε τις σκέψεις σας αλλά και τους προβληματισμούς σας. Να μας πείτε την γνώμη σας και να το προσπαθήσουμε όλοι μαζί, όπως κάποτε…
Περιμένουμε να μας στείλετε τις απόψεις σας στο info@automoto.com.gr


