ΧΑΡΗΣ ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΥ
Χάρης Θεοφράστου. Ο «τρελός λοχίας» όπως συνήθιζε να τον λέει ο Γιάννης Παμπούκης. Όταν υπηρετούσε την στρατιωτική του θητεία γνωρίστηκε με τον αείμνηστο Γιάννη Παμπούκη, ιδρυτή του AutoMoto μας, σε κάποιο στρατόπεδο στον Έβρο. Κι από τότε έγιναν αχώριστοι…
Τα μετέπειτα χρόνια ήταν υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων του περιοδικού AutoMoto. Τί καλύτερο έναυσμα για να ξεκινήσει κάποιος τους αγώνες αυτοκινήτου;
Την πρώτη του αγωνιστική φόρμα του την έδωσε ο Γιάννης Παμπούκης, ενώ μαθήματα συνοδηγού, γράψιμο Ειδικών Διαδρομών και χρήση καρνέ του έκανε ο Τάκης Νάκης. Ένας συνοδηγός που άφησε το στίγμα του στο χώρο και δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ…
Η αρχή «της δράσης» για τον Χάρη Θεοφράστου έγινε σαν συνοδηγός του Φώτη Φωτίου με μια Alfa Romeo Alfasud 1.6 την διετία 1982 – 1983 και πρώτος αγώνας τους θα είναι το 2ο Ράλλυ Ιπποκράτης στη Λάρισα:
1982 | 2ο Ράλλυ Ιπποκράτης: 8ος γενικής κατάταξης και 1ος κλάσης Α/6
1983 | 4ο Ράλλυ Κένταυρος: 4ος κλάσης Α/8.
Από την επόμενη χρονιά θα είναι στο δεξί κάθισμα του Βασίλη Στεργίου, σε ένα Renault 5 Alpine. Μια περίοδος επτά ετών με πολλούς αγώνες και με πολύ καλά αποτελέσματα:
1984 | 13ο Ράλλυ Θερμαϊκού: 1ος κλάσης Α/8
1986 | 3ο Ράλλυ Κιλκίς: 3ος κλάσης Ε/13, 7ο Ράλλυ Μακεδονίας: 2ος κλάσης Ε/13
1989 | 10ο Ράλλυ Κένταυρος: 2ος κλάσης Ε/15, 10ο Ηπειρωτικό Ράλλυ: 2ος κλάσης Ε/15, 23ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ.: 1ος κλάσης Ε/15
Και ερχόμαστε στο 1996, όπου συμμετέχει στο Fiat Cinquecento Trofeo, συνοδηγός του αείμνηστου Γιάννη Ψηφίδη. Ένα πολύ ιδιαίτερο και αγαπητό «ενιαίο» στους αγωνιζόμενους, αλλά και στους θεατές. Και με πολύ μεγάλο συναγωνισμό αφού συμμετείχαν πολύ δυνατοί οδηγοί, όπως οι Παναγιώτης Χατζητσοπάνης (Κυπελλούχος του Trofeo), Νίκος Τσάδαρης, Κώστας Αργυρίου, Νίκος Μακρυγιάννης, Κώστας Τανούσης και πολλοί άλλοι…
Καλύτερη εμφάνιση στο 25ο Ράλλυ Θερμαϊκού με την 4η θέση, αλλά και στο 1ο Ράλλυ Fiat Cinquencento με την 7η θέση. Ήταν ένας δύσκολος αγώνας που έγινε στις 5 – 6 Οκτωβρίου στην Αττική, μεικτός, με ασφάλτινες και χωμάτινες Ειδικές Διαδρομές, στον ασφάλτινο Άγιο Μερκούρη και στον χωμάτινο Κιθαιρώνα!
To 1996 όμως συμμετείχε και στο 30ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ., συνοδηγός του Βασίλη Τσομπανόπουλου με το Ford Sierra Cosworth 4×4. Τερμάτισαν στην 4η θέση της γενικής κατάταξης και στην 3η της κλάσης Α/8.
Το 1997 θα κάτσει πάλι στο κάθισμα του συνοδηγού στο Fiat Cinquecento και με τον Γιάννη Ψηφίδη θα πάρουν μέρος στο Ράλλυ Σπριντ Porto Carras, ενώ το 2001 βρίσκεται συνοδηγός του Μάνθου Ματθαίου με το Citroen Saxo VTS στο 35ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ όπου και τερματίζουν στην 1η θέση της κλάσης Ν/2.
Ο Χάρης Θεοφράστου συμμετείχε και σε διεθνείς αγώνες:
-
28 – 29 Ιουλίου 1984 | Rothmans Bravo Uluslararasi Rallici
Η ιστορία αυτού του αγώνα ξεκινάει αρκετά πριν τις ημέρες διεξαγωγής του. Κάποια στιγμή ο Μίλτος Ανδριόπουλος (συνοδηγός του «Σιρόκο») στην αντιπροσωπεία αυτοκινήτων Mazda που είχε στην οδό Μιχαλακοπούλου στην Αθήνα, συστήνει τον κύριο Θεοφράστου με έναν Τούρκο δημοσιογράφο. Σε λίγες μέρες έρχεται ένα telex (επικοινωνία της εποχής) με μια πρόσκληση για να συμμετάσχει στον αγώνα της Τουρκίας. Ήταν ένας χωμάτινος, πολύ δύσκολος, αγώνας στην Τουρκία με 170 συμμετοχές και 1.034 χλμ. μήκος!
Ο Βασίλης Στεργίου ήταν ο οδηγός στο Renault 5 Alpine. Τα προβλήματα όμως άρχισαν πολύ πριν φθάσουν στην Τουρκία, αφού ο υπεύθυνος της τότε αρχής του σπορ στην Ελλάδα (Ε.Θ.Ε.Α.), Κώστας Γλωσσώτης, δεν τους έδινε διεθνή λισάνς για να συμμετάσχουν στον αγώνα, με την δικαιολογία «για εθνικούς λόγους». Να πούμε ότι το ίδιο εκείνο διάστημα η Εθνική μας ομάδα του Polo, κέρδισε το αργυρό μετάλλιο σε αγώνες μέσα στην Σμύρνη! Μόνο ο μηχανοκίνητος αθλητισμός δεν μπορούσε να συμμετάσχει για «εθνικούς λόγους» ή ήταν ένα τερτίπι της Ε.Θ.Ε.Α. και του Γλωσσώτη;
Μέχρι που επιστρατεύτηκε ο τότε Αντιπρόεδρος της FIA που ήταν τούρκικης καταγωγής και ο κύριος Γλωσσώτης έκανε πίσω και έστειλε τις άδειες με την Ολυμπιακή παρακαλώ (δεν είχαν καν την φωτογραφία τους επάνω)!
Τελικά πήγαν στην Τουρκία, δυο μέρες μόλις πριν την εκκίνηση. Δοκιμές δεν είχαν πολύ χρόνο για να κάνουν και τους βοήθησε η Sevim Sipahi (γυναίκα του Τούρκου οδηγού Ali Sipahi, τέσσερις φορές πρωταθλήτρια συνοδηγός Ράλλυ Τουρκίας) με δικά της γραπτά!
Ξεκίνησαν τον αγώνα και έφθασαν να είναι στην 5η θέση της γενικής κατάταξης. Και εκεί λίγα χιλιόμετρα πριν τον τερματισμό εγκατέλειψαν. Από το μέσο δε και μετά, στο δεύτερο σκέλος του αγώνα, έβρεχε καταρρακτωδώς. Οι Ειδικές Διαδρομές είχαν γεμίσει λάσπη και λίγο πριν τα παράλια της Μαύρης Θάλασσας κόλλησαν στη λάσπη, μη μπορώντας να συνεχίσουν. Βέβαια μετά ξεκίνησε μια δεύτερη «οδύσσεια» μιας και είχαν εγκαταλείψει πάνω σε ένα βουνό. Ξεκίνησαν με τα πόδια μέσα στην καταιγίδα, μέχρι που βρήκαν μια παρέα ξυλοκόπων, που τους πήγαν στην καλύβα τους για να στεγνώσουν και μετά στο χωριό τους!
-
20 – 22 Αυγούστου 1984 | 9ο Ράλλυ Χαλκιδικής
To 1984 στο 9ο Ράλλυ Χαλκιδικής θα συμμετάσχει με τον Βασίλη Στεργίου και το Renault 5 Apine, αλλά δυστυχώς θα εγκαταλείψουν.
-
31/8 – 1/9/1996 | 21ο Ράλλυ Χαλκιδικής
Και το 1996 θα συμμετάσχει στο 21ο Ράλλυ Χαλκιδικής με τον Βασίλη Τσομπανόπουλο και το Ford Sierra Cowshorth 4×4, αλλά και πάλι θα εγκαταλείψουν από μηχανικό πρόβλημα.
Το Ράλλυ Δ.Ε.Θ. του 2001 θα είναι και ο τελευταίος αγώνας του Χάρη Θεοφράστου. Τελείωσε το αγωνιστικό του ταξίδι όπως άρχισε, με μία νίκη και μάλιστα στην ίδια κλάση!
Από τις ευχάριστες αλλά και άτυχες μαζί στιγμές δεν θα ξεχάσει μία… Σε έναν αγώνα με το Fiat Cinquecento είχαν μια έξοδο, καθώς σε μια δεξιά στροφή πήγαν ευθεία. Εκεί όμως υπήρχε ένα κενό και έπεσαν κάτω 12 περίπου μέτρα! Οι θεατές έτρεξαν να βοηθήσουν και ανάμεσα τους υπήρχε και ένας «θεόρατος» άνδρας ο οποίος αντί να προσπαθήσει να ανοίξει τις πόρτες για να τους βγάλει, ανέβηκε στο καπό και έδινε κλωτσιές στο παρμπρίζ του Fiat για να το σπάσει και να μπορέσει να τους βγάλει από εκεί έξω! Το «αστείο» της υπόθεσης είναι ότι ο Γιάννης Ψηφίδης του φώναζε από μέσα: «άστο καλά είμαστε, μην καταστρέφεις το αυτοκινητάκι μου»… 15 μέρες μετά, ακόμη γελούσαν με το συμβάν!
Αλλά και σε κάποιο άλλο αγώνα με το Fiat, Κυριακή πρωί λίγο πριν από την εκκίνηση, μπροστά από την εκκλησία της περιοχής, υπήρχε μια ευθεία περίπου ένα χιλιόμετρο. Έκαναν λοιπόν «κόντρες» για να δουν ποιό Cinquecento είναι πιο γρήγορο, με τον κόσμο που έβγαινε από την εκκλησία να αναρωτιέται τι συμβαίνει. Βέβαια ο τεχνικός της Genesis, που είχε αναλάβει την τεχνική υποστήριξη του Τrofeo, Στάθης «Μάγος», πιστοποιούσε ότι τα 21 Fiat (ναι 21 Cinquecento συμμετείχαν στο πρωτάθλημα) είναι πραγματικά ίδια…
Επαγγελματικά ήταν ο εκδότης του περιοδικού «Μηχανοκίνηση» το 1983. Ένα μηνιαίο περιοδικό αυτοκινήτου – μοτοσυκλέτας στην Φιλικής Εταιρείας στη Θεσσαλονίκη.
Επίσης είχε δική του εκπομπή στην τηλεόραση, το διάσημο «Επί Τροχών» στην ΕΡΤ3, όπως και στο ραδιόφωνο FM 100.
Βέβαια σαν δημοσιογράφος έζησε κάποιες φοβερές στιγμές… Καλεσμένος της M-Sport Ford του Malcolm Wilson, σε περίοδο δοκιμών με τα Focus. Συνοδηγός των Marcus Gronholm, Jari-Matti Latvala και Colin McRae!
Ειδικά με τον Latvala σε ένα σημείο της ειδικής που έκαναν δοκιμές, φάνηκε ότι το «έχασε» και πήγαιναν για «έβγα». Τελικά όμως «το έσωσε» και το καλύτερο ήταν το βλέμμα του Latvala όταν τον κοίταξε την στιγμή εκείνη. Δεν θα το ξεχάσει ποτέ…
Και στον ελληνικό χώρο, έκατσε στο δεξί κάθισμα του Subaru Ιmpreza WRC με τον Άρη Βωβό στο τιμόνι σε δοκιμές ελαστικών για το Ράλλυ Χαλκιδικής στην Ειδική Διαδρομή «Κέδρινος Λόφος»…
Το κυριότερο όμως έργο του Χάρη Θεοφράστου είναι η Ε.Π.Α.Μ.Α. (Ελληνική Πίστα Αγώνων Μηχανοκίνητου Αθλητισμού). Το 1987, ο Χάρης και οι αδελφοί Στεργίου ανακοινώνουν το μεγαλύτερο όραμα των αγωνιζομένων της Β. Ελλάδος: την ίδρυση του 1ου Αυτοκινητοδρομίου στη Ελλάδα, στο Αιγίνιο Κατερίνης. Η πίστα έχει μήκος 3.200 χλμ. σε μια έκταση περίπου 1000 στρεμμάτων. Υπάρχει επίσης πίστα 1.200 μ. για αγώνες καρτ και για μοτοσυκλέτες έως 250 κ.εκ., όπως και δυο χωμάτινες πίστες για Auto και Moto cross.
Τα έργα της πίστας τελείωσαν το Φθινόπωρο του 1989, ενώ λίγο πριν τα εγκαίνια και τον πρώτο αγώνα άρχισαν τα προβλήματα…
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ: Throwback: Ανοίγουμε τον φάκελο «Πίστα Αιγινίου»…
Δυστυχώς αυτή η ιδιωτική πρωτοβουλία δημιουργίας αυτοκινητοδρομίου δεν βρήκε την υποστήριξη από τους δυσκίνητους δεινόσαυρους της ελληνικής πολιτείας. Βέβαια να πούμε ότι αγώνες πρόλαβαν και έγιναν… Πρώτος, στις 15 Οκτωβρίου 1989, όπως και στις 4 Φεβρουαρίου 1990, με διοργανωτές τον Α.Ο.Θ. και τον Μ.Ο.Β.Ε., με τους θεατές να συρρέουν κατά χιλιάδες απ’ όλη τη χώρα και όχι μόνο.
Χάρης Θεοφράστου ένας πρόσχαρος άνθρωπος, που μπορεί κάποιος να κάθεται ώρες και να τον ακούει να διηγείται τις απίστευτες ιστορίες του, οι οποίες πιστέψτε μας είναι πάρα πολλές.
Καρδιακός φίλος του Γιάννη Παμπούκη. Ένας άνθρωπος με πολύ μεράκι και αγάπη για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό…
Χάρης Θεοφράστου ο «τρελός λοχίας»…
*Δείτε όλα τα Αγωνιστικά Πορτρέτα που κάναμε μέχρι σήμερα κάνοντας κλικ εδώ.
