Νίκος ο «γραμματικός»…
Ένας ακόμη παλιός αγωνιζόμενος που έδωσε το παρών στην σκηνή του μηχανοκίνητου αθλητισμού είναι ο Νίκος Μαυρούλης. Με καταγωγή από την Θεσσαλονίκη…
ΝΙΚΟΣ ΜΑΥΡΟΥΛΗΣ
Το ενδιαφέρον για τα αυτοκίνητα και τους αγώνες ξεκίνησε από τα νεανικά του χρόνια. Ο θείος του ήταν συνδρομητής στην ΕΛΠΑ. Τότε, η ΕΛΠΑ διοργάνωνε αγώνες κυρίως αναβάσεις και ταχύτητος στο Τατόϊ (δύο μόνο ράλλυ έκανε, τα Ακρόπολις και Φθινοπωρινό), ενώ είχε και ένα μηνιαίο περιοδικό που είχε μέσα και σελίδες από αγώνες αυτοκινήτου, το οποίο και διάβαζε συνέχεια!
Αργότερα στο γυμνάσιο διάβαζε αγγλικά και ιταλικά περιοδικά, όπως τα Car, Motor και το Style Italia. Αλλά και από το βιβλίο της χημείας προσπαθούσε να βρει περίεργα μέταλλα με τα οποία θα μπορούσε να κατασκευαστεί ένα ελαφρύ και γερό αυτοκίνητο…
Συγχρόνως τα απογεύματα πήγαινε στο κατάστημα του ξαδέλφου του, που έφερνε ανταλλακτικά από την Γερμανία και έλυνε και έδενε μηχανές, για να μπορέσει να μάθει τα μηχανικά τους μέρη.
Στην συνέχεια άρχισε να παρακολουθεί αγώνες αυτοκινήτου σαν θεατής. Εκκινήσεις και τερματισμούς που γινόταν στην Θεσσαλονίκη, δεξιοτεχνίες στην πλατεία Αριστοτέλους καθώς και την διέλευση των αγωνιστικών αυτοκινήτων του Ράλλυ Ακρόπολις μέσα από την πόλη. Και μάλιστα ήταν θεατής και στον μοναδικό αγώνα ταχύτητος που έγινε μέσα στην πόλη της Βέροιας το 1966, με νικητή τον Νίκο Αγγλούπα με μια Cobra AC.
Όταν δε έβγαλε δίπλωμα οδήγησης με το αυτοκίνητο του πατέρα του ένα NSU Typ 110, μπορούσε πλέον να πηγαίνει σε διάφορα σημεία των Ειδικών Διαδρομών και να παρακολουθεί από κοντά την αγωνιστική δράση…
Το 1968 μια ομάδα ένθερμων φίλων του σπορ ιδρύει τον Α.Ο.Θ. με πρώτη έδρα το κατάστημα του Σταύρου Γεωργιάδη («Βόρειος), αντιπροσωπεία αυτοκινήτων Lancia, στην γωνία Β. Όλγας και Ορέστου, απέναντι από την Καμμένη Γωνιά. Εκεί μαζεύονταν όλοι οι αγωνιζόμενοι της εποχής και εκεί πήγε και ο κύριος Μαυρούλης και τους είπε ότι ήθελε να γίνει μέλος του Α.Ο.Θ. Δεν είχε αποτέλεσμα όμως γιατί του είπαν ότι περίμεναν την έγκριση του καταστατικού. Κράτησαν βέβαια τα στοιχεία του για να τον ειδοποιήσουν όταν θα ήταν έτοιμοι. Το είχε πάρει όμως τόσο «ζεστά» το θέμα που έπρεπε να κάνει κάτι άμεσα. Έβαλε λοιπόν μια αγγελία που έλεγε ότι ζητούνται άτομα που αγαπάνε το αυτοκίνητο για να ιδρύσουν έναν όμιλο! Χωρίς να το περιμένει είχε ανταπόκριση με 25 άτομα να δηλώνουν ενδιαφέρον αμέσως. Έτσι λοιπόν ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1969 ο ΟΦΑ ΧΑΝΘ (Όμιλος Φίλων Αυτοκινήτου ΧΑΝΘ) με τον Νίκο Μαυρούλη να είναι ιδρυτικό μέλος και τον Τάσο Χανλίογλου να είναι ο Πρόεδρος.
Επίσης, το 1969 δηλώνει μέρος σε έναν διαγωνισμό της ΕΛΠΑ για κριτές – χρονομέτρες. Το αγωνιστικό τμήμα Β. Ελλάδος της ΕΛΠΑ, τότε ήταν στην διασταύρωση των οδών Καρόλου Ντιλ και Προξένου Κορομηλά με γραμματέα την Μαρία Ευαγγελινού. Παρακολουθεί τα σεμινάρια, δίνει εξετάσεις και παίρνει το πτυχίο κριτή – χρονομέτρη της ΕΘΕΑ – ΕΛΠΑ, από τον κυρ. Δαρδούφα (τότε Πρόεδρο της ΕΛΠΑ). Μάλιστα, οι τρεις πρώτοι πτυχιούχοι κριτές – χρονομέτρες στην Β. Ελλάδα θυμάται ότι ήταν ο Σταύρος Γεωργιάδης, ο Χρήστος Χαραλάμπους και ο ίδιος.
Την επόμενη χρονιά πουλάει το NSU που υπήρχε τότε στην οικογένεια και αγοράζει ένα Honda 600 κ.εκ. Και έτσι έρχεται και ο πρώτος αγώνας, αφού το 1970 συμμετέχει στην Ανάβαση Πολυγύρου με το Honda και κερδίζει μάλιστα την κατηγορία έως 800 κυβικά.
Στις 20 Ιανουαρίου 1970 παρουσιάζεται στο Ναυτικό στον Σκαραμαγκά για να κάνει την θητεία του. Μετά από την βασική εκπαίδευση μετατίθεται στην Ναυτική Διοίκηση Β. Ελλάδος στην Θεσσαλονίκη, και πλέον μπορεί να συνεχίσει τους αγώνες!
Βέβαια, με το ψευδώνυμο «Πάτροκλος» που ήταν μια στιγμιαία έμπνευση…
-
1970 | 16ο Φθινοπωρινό Ράλλυ
Με συνοδηγό τον Σάρρο και το Honda συμμετέχει στον πρώτο του αγώνα ράλλυ. Το 16ο Φθινοπωρινό. O δεύτερος μεγαλύτερος αγώνας μετά το Ράλλυ Ακρόπολις τότε, με 1500 χλμ. μήκος συνεχούς οδήγησης! Χωρίς ανασυγκροτήσεις και διανυκτερεύσεις όπως σήμερα…
Η ιδιαιτερότητα του αγώνα ήταν ότι όταν έφθαναν στην λίμνη των Κρεμαστών τα αγωνιστικά αυτοκίνητα περνούσαν απέναντι με φέρυ μποτ, το οποίο περνούσε μόλις πέντε αυτοκίνητα την φορά! Έχασαν όμως το φερυ μποτ και εγκατέλειψαν λόγω χρόνου στο χωριό Κέδρος (η Κέδρα).
Για την ιστορία, αυτό γινόταν μέχρι την χρονιά που τελείωσε η γέφυρα της Επισκοπής στον οδικό άξονα Καρπενησίου – Αγρινίου.
-
14 Μαρτίου 1971 | 3ο Ράλλυ Θερμαϊκού
Με τον Ιωάννη Λυκάκη στο κάθισμα του συνοδηγού του Honda, παίρνει μέρος στο 3ο Ράλλυ Θερμαϊκού. Ένας μεικτός αγώνας με χώμα αλλά και άσφαλτο. Είχαν όμως μια έξοδο, ευτυχώς ανώδυνη, στην ασφάλτινη ειδική της Αρναίας (τον σημερινό Χολομώντα) και εγκατέλειψαν.
-
19 Ιουνίου 1971 | 9ο Ράλλυ Σκρα Κιλκίς Λαχανά
Άλλος ένας αγώνας με τον Λυκάκη συνοδηγό, το 9ο Ράλλυ Σκρα Κιλκίς Λαχανά. Ένας επεισοδιακός αγώνας, που τελικά ενώ ολοκληρώθηκε τα αποτελέσματα του ακυρώθηκαν, από ένα λάθος που έκανε η αστυνομία στην Νάουσα και συγκεκριμένα πριν το ΣΕΧ της ομώνυμης Ειδικής Διαδρομής, στέλνοντας τα αυτοκίνητα από λάθος δρόμο!
Το 1972 πουλάει το Honda και αγοράζει ένα Skoda 110 L, με το οποίο συμμετέχει στους εξής αγώνες:
-
8 – 9 Σεπτεμβρίου 1973 | 7o Ράλλυ Δ.Ε.Θ.
Πέμπτος αγώνας του Πρωταθλήματος Ελλάδος 1973 είναι το 7ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ., ένας ασφάλτινος αγώνας με οκτώ Ειδικές Διαδρομές. Συνοδηγός του «Πάτροκλου» θα είναι ο Ιωάννης Δέδες στον πρώτο αγώνα με το Skoda 110 L. Δυστυχώς στην 4η Ειδική «Βέρμιο», θα εγκαταλείψουν τη στιγμή που ήταν 7οι γενικής κατάταξης και 1οι κλάσης 1/1300.
Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι είναι αυτός ο επικός αγώνας που τερμάτισε μόνο ένα πλήρωμα, οι Σωτήρης Ζαφρανάς – Ιωάννης Μακρής με Opel Kadett Rallye.
Στο τέλος του 1973 ο Νίκος Μαυρούλης κάνει τρεις αλλαγές…
Πρώτη είναι που πουλάει το Skoda 110 L και αγοράζει ένα Simca Rallye. Δεύτερη ότι αλλάζει συνοδηγό που από τώρα θα είναι ο Χρήστος Γεράκης και τρίτη ότι αλλάζει ψευδώνυμο, αφού επηρεάστηκε αρκετά από την ιστορία στην μυθολογία του Πάτροκλου, αλλά και από το πλήρωμα της εποχής «Βόρειος» – «Νότιος» (Σταύρος Γεωργιάδης – Θανάσης Παπαγεωργίου). Και έτσι από εδώ και πέρα έχει το ψευδώνυμο «Μακεδών»…
-
6 – 9 Αυγούστου 1976 | 1o Ράλλυ Χαλκιδικής
Με το νέο του απόκτημα, το Simca Rallye, συμμετέχει στο 1ο Ράλλυ Χαλκιδικής με συνοδηγό τον Χρήστο Γεράκη. Ένας αγώνας χωμάτινος με δυο σκέλη και 14 Ειδικές Διαδρομές, ανάμεσά τους και η ασφάλτινη ειδική του Χολομώντα των 33 χιλιομέτρων που γινόταν δυο φορές και η χωμάτινη της Μεγάλης Παναγίας των 40.59 χιλιομέτρων! Δυστυχώς όμως εγκατέλειψαν!
-
27 Φεβρουαρίου 1977 | 8ο Ράλλυ Θερμαϊκού
Ένας αγώνας με οκτώ χωμάτινες Ειδικές Διαδρομές και με την ασφάλτινη του Χολομώντα των 27.50 χλμ. Συνοδηγός ο Χρήστος Γεράκης στο Simca Rallye. Τερματισμός στην 12η θέση της γενικής κατάταξης και στην 3η θέση της κλάσης 1/3.
-
5 Αυγούστου 1978 | 9ο Ράλλυ Φθιώτιδος
Ένας χωμάτινος αγώνας με έδρα την πόλη της Λαμίας. Μόνιμος συνοδηγός στο Simca ο Χρήστος Γεράκης και έρχεται ακόμη ένας τερματισμός στην 5η θέση της γενικής κατάταξης του αγώνα και στην 1η θέση της κλάσης 1/3. Μια μεγάλη επιτυχία για πλήρωμα από την Β. Ελλάδα την εποχή εκείνη ανάμεσα στα δυνατά τοπικά πληρώματα. Μάλιστα στην τελετή απονομής των επάθλων, δόθηκε έπαθλο και στον 1ο φιλοξενούμενο πλήρωμα. Το έπαθλο ήταν μια ανθοδέσμη που ο κύριος Μαυρούλης χάρισε σε μια κυρία που ήταν εκεί. «Στην πιο ωραία κυρία», όπως χαρακτηριστικά μας είπε.
-
Σεπτέμβριος 1978 | Αγώνας Ταχύτητος
Το 1978 θα πάρει μέρος και σε έναν αγώνα ταχύτητος με το Simca Rallye. Στην Αθήνα στο Τατόϊ. Την γνωστή πίστα στο στρατιωτικό αεροδρόμιο Τατοΐου που φιλοξενούσε τότε τους αγώνες ταχύτητος.
Για δυο χρόνια θα σταματήσει την ενεργό δράση και θα εμφανιστεί ξανά το 1982…
-
28 Νοεμβρίου1982 | 2ο Ράλλυ Ιπποκράτης
Αγώνας του Κυπέλλου Β. Ελλάδος, με έδρα την πόλη της Λάρισας και με χωμάτινες Ειδικές Διαδρομές. Συνοδηγός του για άλλη μια φορά ο Ιωάννης Λυκάκης και αυτοκίνητο μια Toyota Corolla KE30. Ήταν το προσωπικό αυτοκίνητο του Νίκου Μαυρούλη στο οποίο μπήκαν όλα τα μέτρα ασφαλείας (από Roll bar μέχρι λασπωτήρες) και συμμετείχε στον αγώνα. Τερμάτισαν στην 13η θέση Γενικής κατάταξης και στην 1η θέση της κλάσης 1/1300.
Ο Νίκος Μαυρούλης συμμετείχε όμως και σε κάποιους αγώνες από το κάθισμα του συνοδηγού. Το 1973 ήταν συνοδηγός του Δημήτρη Πασπάτη…
-
23 – 24 Ιουνίου 1973 | 11ο Ράλλυ Σκρα Κιλκίς Λαχανά
Ένας αγώνας που διοργάνωσε το αγωνιστικό τμήμα Β. Ελλάδος της ΕΛΠΑ και ο Α.Τ.Ο. (Αυτοκινητιστικός Τουριστικός Όμιλος). Συνοδηγός λοιπόν του Δημήτρη Πασπάτη με ένα NSU. Είναι η πρώτη φορά που κάνει την εμφάνιση του ο όρος «ανασυγκρότηση» σε αγώνα ράλλυ και -πιο συγκεκριμένα- στην πόλη της Νάουσας υπήρξε η πρώτη τρίωρη ανασυγκρότηση.
Την επόμενη χρονιά, το 1974, ήταν συνοδηγός του αείμνηστου Γιώργου Σωτηριάδη σε ένα Fiat 128 στην αρχή και μετά σε ένα Ford Escort RS Mexico. Εκεί γνωρίστηκε με τον Ιωάννη Κέπετζη, που πήρε την θέση του στο κάθισμα του συνοδηγού στο Escort Mexico όταν ο «Μακεδών» σταμάτησε, ενώ το 1977 θα πάρει μέρος στους δυο διεθνείς μας αγώνες: το Ράλλυ Ακρόπολις και το Χαλκιδικής:
-
28 Μαΐου – 3 Ιουνίου 1977 | 24ο Ράλλυ Ακρόπολις
Τότε το Ακρόπολις είχε πέντε σκέλη και 52 Ειδικές Διαδρομές. Όσες Ειδικές Διαδρομές είχε το πρώτο σκέλος του 1977, είχε όλος ο αγώνας του 2024!
Συνοδηγός του ”Dino” (Ντίνος Παπαμαυρουδής), με μια Opel Ascona Α 1.9 SR. Εγκατέλειψαν στο δεύτερο σκέλος, στην 20η Ειδική «Συκαμινέα» των 13.77 χλμ., κοντά στην Λάρισα.
-
10 – 12 Σεπτεμβρίου 1977 | 2ο Ράλλυ Χαλκιδικής
Συνοδηγός αυτή την φορά του Δημήτρη Μανωλόπουλου σε ένα Autobianchi A 112 Abarth. Χωμάτινος αγώνας με 14 Ειδικές Διαδρομές. Τερμάτισαν στην 12η θέση γενικής κατάταξης και στην 3η θέση της κλάσης 2.
Τα επόμενα χρόνια θα είναι συνοδηγός του Δημήτρη Τσιτσικλή…
-
9 – 11 Σεπτεμβρίου 1978 | 3ο Ράλλυ Χαλκιδικής
Τρίτη συνεχόμενη συμμετοχή στο Ράλλυ Χαλκιδικής στο δεξί κάθισμα του Opel Kadett GT/E, με οδηγό τον Δημήτρη Τσιτσικλή. O αγώνας είχε δυο σκέλη και 16 Ειδικές Διαδρομές. Εγκατέλειψαν στην 11η Ειδική Διαδρομή -Χολομώντας 2- των 32.70 χλμ. από έξοδο.
-
18 Φεβρουαρίου 1979 | 10ο Ράλλυ Θερμαϊκού
Πάλι με το Opel Kadett GT/E και τον Δημήτρη Τσιτσικλή στο τιμόνι. Ασφάλτινος αγώνας με έξι Ειδικές Διαδρομές. Πολύ καλή εμφάνιση με τερματισμό στην 4η θέση γενικής κατάταξης και στην 1η θέση της κλάσης 1/5.
-
24 – 26 Αυγούστου 1982 | 7ο Ράλλυ Χαλκιδικής
Τελευταία φορά που θα κάτσει στο δεξί κάθισμα στο 7ο Ράλλυ Χαλκιδικής. Συνοδηγός πάλι του Δημήτρη Τσιτσικλή, αλλά σε Opel Ascona B. Τερματισμός στην 12η θέση γενικής και στην 4η θέση κλάσης 2/17.
Τον Νοέμβριο του 1982 με το Ράλλυ Ιπποκράτης τελείωσε και η αγωνιστική του διαδρομή. Αλλά έκανε αγώνες και με δυο τροχούς…
Παράλληλα με τα αυτοκίνητα ασχολήθηκε και με τις μοτοσυκλέτες…
Μέχρι το 1971 δεν είχε ανέβει σε μοτοσυκλέτα. Είχε έναν γνωστό πωλητή στον Σαρακάκη στην Μοναστηρίου, όπου και πήγε και αγόρασε μια Honda 175 CL. Ντράπηκε δε τόσο πολύ να ρωτήσει πως παίρνει μπροστά -και φοβούμενος μην και δεν κρατήσει την ισορροπία του και πέσει- πήγε και τη παρέλαβε με ένα Ford Transit της δουλειάς του! Την στάθμευσε στην πρασιά του σπιτιού του και κάθε απόγευμα μετά από την δουλειά έκανε βόλτες πάνω κάτω στην υπό επιχωμάτωση τότε Νέα Παραλία, από τον Ιστιοπλοϊκο Όμιλο, έως την οδό Ανθέων.
Όταν έμαθε τα βασικά, ξεθάρρεψε και άρχισε τις Κυριακάτικες βόλτες μέχρι το αεροδρόμιο Σέδες ή και τα Βασιλικά, σε κανονικές συνθήκες κυκλοφορίας με τα όσα λίγα αυτοκίνητα υπήρχαν τότε. Αλλά και βραδινές εξόδους μέχρι τις 23.00 γιατί μετά απαγορευόταν στα δίκυκλα η κυκλοφορία έως τις 06.00 το πρωί. Τις Κυριακές δε που δεν είχε αγώνα αυτοκινήτου, πήγαινε σε μια αυτοσχέδια πίστα που είχαν φτιάξει κάποιοι λάτρεις της μοτοσυκλέτας στη Νέα Ελβετία, στο εργοστάσιο κεραμοποιίας Αλατίνη.
Το 1973 ήταν 6ος στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Μοτοκρός 250 κ.εκ. με μια Puch 175 που είχε αγοράσει από τον Πρωταθλητή Μοτοκρός Χρήστο Αραμπατζή. Και κάποια χρόνια έκανε και καρτ, ερασιτεχνικά βέβαια, στην πίστα του Ν. Ρυσίου, αφού αγόρασε το αγωνιστικό καρτ του -επίσης- Πρωταθλητή Κώστα Κυρίτση.
Ο Νίκος Μαυρούλης ή «Μακεδών» δεν ήταν όμως μόνο αγωνιζόμενος. Προσέφερε και από άλλες θέσεις…
-
ΟΦΑ Χανθ
Τον Οκτώβριο του 1969 ιδρύεται ο ΟΦΑ ΧΑΝΘ (Όμιλος Φίλων Αυτοκινήτου ΧΑΝΘ) και είναι ιδρυτικό μέλος του. Με πρώτο Πρόεδρο τον Τάσο Χανλίογλου και γραμματέα τον Ιωάννη Λέντζα (παλιός αγωνιζόμενος με την δική του πολύ μεγάλη ιστορία στον χώρο, δείτε εδώ).
Ήταν τόσο «δυνατός» ο όμιλος τότε που είχε και δική του αγωνιστική ομάδα, την Team OΦΑ ΧΑΝΘ. Η «παρέα με τα NSU» (χαρακτηρισμός της εποχής), οι Δημήτρης Πασπάτης, Γιάννης Ψηφίδης και Θεολόγης Κοψαχείλης, όλοι με κόκκινα NSU TTS, που συμμετείχαν σε δεξιοτεχνίες, αγώνες ταχύτητος στο αεροδρόμιο Σέδες καθώς και στα τοπικά ράλλυ.
Από την θέση του οργανωτή ο Νίκος Μαυρούλης -μαζί με τους υπόλοιπους- το 1972 διοργανώνει το Ράλλυ Αλκυονίδων και το 1973 το 1ο Ράλλυ 400 λεπτών. Όπως και το πρώτο auto-cross στην περιοχή που είναι σήμερα το Μέγαρο Μουσικής στην παραλία Θεσσαλονίκης.
Και βέβαια, αρκετές δεξιοτεχνίες στο χωμάτινο προαύλιο της ΧΑΝΘ, όπου επίσης κάθε Σάββατο απόγευμα γινόταν σεμινάρια κριτών και μηχανικής αυτοκινήτων στο κτίριο της ΧΑΝΘ.
-
ΜΟΒΕ
Το 1974 ξαναζωντανεύει ο Μοτοσυκλετιστικός Όμιλος Βορείου Ελλάδος (ΜΟΒΕ) με την πίστα Μοτοκρός στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης. Από τους παλαιότερους ομίλους στην Ελλάδα με έτος ίδρυσης το 1929 από τον -Εβραϊκής καταγωγής- Μόις Μπέζα.
Εδώ επιτρέψτε μου να «αντιγράψω» μια ιστορία από το πορτρέτο του Χρήστου Αραμπατζή (δείτε εδώ): Tο 1974, ένας θεατής τον παρακολουθούσε, εν ονόματι Νίκος Μαυρούλης (συμμετείχε αργότερα σε αγώνες αυτοκινήτου με το ψευδώνυμο ‘’ΜΑΚΕΔΩΝ’’) του αγόρασε μια μοτοσυκλέτα που έφερε από την Ιαπωνία. Μια Honda 250 Elsinore. Του την έδωσε και πήγαν μαζί στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς για να τρέξει ο Χρήστος σε ένα αγώνα. Αγώνα στα 250 κ.εκ. στο Μπογιάτι, τον οποίο κέρδισε κιόλας. Με τον Νίκο Μαυρούλη να είναι ο μάνατζερ…
-
ΣΟΑΑΒΕ
Εκτελεί χρέη γραμματέα την διετία 1974 – 1975.
-
Α.Ο.Θ.
Επί Προεδρίας του αείμνηστου Αντώνη Παρταλιού, ο Νίκος ήταν γραμματέας του ομίλου, κριτής, χρονομέτρης, αλλά και υπεύθυνος για τον σχεδιασμό των αγώνων ράλλυ, ενώ ακόμη υπάρχουν τα σημάδια που έβαζε επάνω στα τηλεγραφόξυλα για να σημαδέψει τις θέσεις των Σ.Ε.Χ.
Από τις καλύτερες στιγμές που θυμάται είναι στον πρώτο αγώνα καρτ με οργανωτή τον Α.Ο.Θ. στην πίστα του Νέου Ρυσίου, όπου μετά το τέλος του αγώνα του έσφιξε το χέρι ο Πρόεδρος Αντώνης Παρταλιός και του είπε: «Καλά τα πήγαμε σήμερα, αν δεν ήσουν και εσύ…».
Όπως και οι στιγμές που ο Ιωάννης Λυκάκης έφτιαχνε πρωϊνό μέσα στο αγωνιστικό βάζοντας βούτυρο σε φέτα ψωμιού, επειδή ο αγώνας ξεκινούσε πολύ πρωί και δεν προλάβαινε να φάει σπίτι.
Αλλά φυσικά και οι απίστευτες στιγμές – περιπέτειες που περνούσαν όλοι οι αγωνιζόμενοι της εποχής στο «θρυλικό» στέκι τους, «Βοζίκη». Εκεί δίπλα στο στενό του θερινού Σινέ Ναταλί, που έχουν γίνει απίστευτα πράγματα. Κάποια στιγμή πρέπει να αναφερθούμε πιο αναλυτικά…
Η μεγάλη του αγάπη είναι η Lotus. Από 17 χρονών έχει αγοράσει ένα μπρελόκ της εταιρίας, το οποίο τώρα πια είναι συλλεκτικό και το οποίο είναι η «πόρτα για τις αναμνήσεις».
Οι αγώνες τον βοήθησαν να γίνει καλός καθημερινός οδηγός… «Δεν φοβάμαι τον εαυτό μου, αλλά τους τρίτους», μας είπε.
Νίκος Μαυρούλης – «Μακεδών». Ένας καθαρά ερασιτέχνης λάτρης των αυτοκινήτων και της ταχύτητας. Ένας ευχάριστος συνομιλητής και υπέροχος άνθρωπος. Ό,τι έκανε το έκανε για την προσωπική ικανοποίηση και την χαρά της περιπέτειας.
«Ο σκληρός δίσκος του ανθρώπου δεν σβήνει ποτέ. Μόνο που πρέπει κάποιος να του δώσει το ερέθισμα να ξαναβγάλει στην επιφάνεια τις αναμνήσεις», μας είπε…
Νίκος ο «γραμματικός»…
*Δείτε όλα τα Αγωνιστικά Πορτρέτα που κάναμε μέχρι σήμερα κάνοντας κλικ εδώ.
