Η στήλη «ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΣ» που δημιουργήσαμε πρόσφατα, έγινε για να μπορούμε -τόσο εμείς, όσο και κάποιοι υπεύθυνοι – ρομαντικοί λάτρεις των αγώνων αυτοκινήτου- να εκφέρουμε την γνώμη μας/τους για τα καλώς ή κακώς γινόμενα του χώρου.
Έτσι λοιπόν, πριν λίγες μέρες σε μια συνάντηση με τον παλιό μου φίλο και συμμαθητή από το Γυμνάσιο αλλά και αγωνιζόμενο Γιάννη είχαμε μια συζήτηση για το τι συμβαίνει και που έφτασε να είναι το παρών στον αγωνιστικό χώρο της Β. Ελλάδος…
Και να ποιο είναι το δικό του σκεπτικό: «Πολλά και σωστά συζητούνται για τους αγώνες αυτοκινήτου σε όλα τα επίπεδα εδώ και αρκετά χρόνια. Κρίση, ακρίβεια, σπόνσορες που μειώνονται, μικρός αριθμός συμμετοχών, υψηλά κόστη και πολλά άλλα. Μάλλον ήρθε η ώρα που πρέπει να αποδεχθούμε τις αλλαγές των καιρών και οι κατά τόπους επαΐοντες να πράξουν!
Πρέπει να αποδεχθούμε ότι οι αγώνες αυτοκινήτων, από αντικείμενο αγάπης και θαυμασμού κάποιας μερίδας ανθρώπων, κρίνεται από κάποια άλλη ότι μολύνουν το περιβάλλον (είτε μας αρέσει, είτε όχι, πρέπει να το αποδεχτούμε).
Παρακολουθούμε σε διάφορους αγώνες άλλων αθλημάτων (ποδόσφαιρο, μπάσκετ κ.λ.π.) την στήριξη ατόμων με ειδικές ικανότητες από τους ίδιους τους συμμετέχοντες αθλητές και τη προβολή που έχει αυτό και δεν αναρωτιόμαστε αν θα μπορούσαμε και εμείς να κάνουμε κάτι αντίστοιχο με κοινωνικές δράσεις για αυτές τις ομάδες.
Οι αγώνες ράλλυ στα βουνά είναι πλέον οι εχθροί των πεζοπόρων εκδρομέων, της ποδηλασίας βουνού και όλων των ορειβατικών συλλόγων για τις εκδρομές-πορείες που πραγματοποιούν. Κάποιες κινήσεις για δενδροφυτεύσεις υπό την αιγίδα των αντίστοιχων φορέων πιστεύω ότι θα δημιουργούσε ένα πιο θετικό κλίμα για όλους. Αν προσεγγίσουμε το θέμα της ομαδικότητας τώρα, με τον σύνδεσμο και τις λέσχες του αυτοκινήτου, αλλά και τις ομάδες κάποιων αγωνιζόμενων δεν θα μπορούσαν να ζητήσουν κάποιες προσφορές ομαδικές από εταιρείες ελαστικών, αναρτήσεων, ανταλλακτικών κ.λ.π., και γιατί όχι βρε αδερφέ να προκύψουν και νέοι σπόνσορες! Όλοι θυμόμαστε πως με τον ερχομό των μεγάλων αλυσίδων super market τα μπακάλικα που δημιούργησαν συνεταιρισμούς για ομαδικές παραγγελίες επέζησαν και συνεχίζουν, ενώ οι «μοναχικοί λύκοι» έκλεισαν. Προσωπική εκτίμηση μου είναι ότι εάν δεν αποδεχθούμε τα νέα δεδομένα, το άθλημα θα συρρικνώνεται οπότε αρκεί να ξεφύγουμε από μια παροιμία που λέει: οι λαγοί κοπάδι δεν γίνονται!».
Για την ομαδικότητα που αναφέρει στο παραπάνω σκεπτικό του ο φίλος και αναγνώστης Γιάννης να πούμε, ότι καιρό τώρα οι αγωνιζόμενοι από την Κρήτη το έχουν πραγματοποιήσει! Όλοι μαζί ενωμένοι καταφέρνουν και πετυχαίνουν καλύτερες τιμές σε όλα αυτά που χρειάζονται για έναν αγώνα, ακόμη και στα καύσιμα αλλά και στα ναύλα μετακίνησης. Γι’ αυτό και βλέπουμε τις συμμετοχές από την Κρήτη να στηρίζουν αρκετούς αγώνες στην Ηπειρωτική Ελλάδα.
Και βέβαια θα μπορούσαν να γίνουν κάποιες κοινωνικές δράσεις, υπάρχουν πολλά θέματα, με συνεργασία των Δήμων, αλλά… …για άλλη μια φορά έρχεται στο προσκήνιο η έννοια των λέξεων «ενότητα» και «ομαδικότητα». Δυο λέξεις που εμείς εδώ στον Βόρειο χώρο δεν έχουμε, πολύ καιρό τώρα. Ούτε σε επίπεδο Συνδέσμου (που πρακτικά είναι ανύπαρκτος), αλλά και ούτε σε επίπεδο λεσχών. Και γι’ αυτό άλλωστε δεν μπορούμε να κουνήσουμε ούτε το μικρό μας δαχτυλάκι. Δυστυχώς!
Υ.Γ.: Ενδιαφέρεστε πραγματικά για την άνθηση του μηχανοκίνητου αθλητισμού στη Β. Ελλάδα; Αν ναι, εμείς είμαστε ανοικτοί σε όλους για να πείτε τις σκέψεις σας αλλά και τους προβληματισμούς σας. Να μας πείτε την γνώμη σας και να το προσπαθήσουμε όλοι μαζί, όπως κάποτε…
Περιμένουμε να μας στείλετε τις απόψεις σας στο info@automoto.com.gr
