Ο Marc Marquez ξαναχτυπά!

Ο Marc Marquez επιβεβαίωσε για ακόμη μία φορά γιατί το Sachsenring θεωρείται η «πίστα του», κατακτώντας με εμφατικό τρόπο τη νίκη στο Grand Prix Γερμανίας του MotoGP.

Ο αναβάτης της εργοστασιακής Ducati αξιοποίησε ιδανικά την pole position, οδήγησε την κούρσα από την εκκίνηση μέχρι την καρό σημαία και ολοκλήρωσε ένα απόλυτα επιτυχημένο τριήμερο, συγκεντρώνοντας το μέγιστο δυνατό των βαθμών, δηλαδή 37!

Η επιτυχία αυτή δεν του χάρισε μόνο την τρίτη φετινή του νίκη, αλλά και σημαντική βαθμολογική ώθηση, καθώς ανέβηκε στην τρίτη θέση της γενικής κατάταξης του πρωταθλήματος πριν από τη θερινή διακοπή.

Παράλληλα, ο Ισπανός πέτυχε την 13η νίκη της καριέρας του στο Sachsenring σε όλες τις κατηγορίες, ισοφαρίζοντας το ιστορικό ρεκόρ του Giacomo Agostini για τις περισσότερες επιτυχίες στο γερμανικό Grand Prix.

Η εκκίνηση εξελίχθηκε ιδανικά για τον Marquez, ο οποίος διατήρησε το προβάδισμα από την pole position και μπήκε πρώτος στην πρώτη στροφή. Πίσω του ακολούθησε ο αδελφός του, Alex Marquez της Gresini Ducati, ενώ ο Fabio Di Giannantonio της VR46 Ducati δεν κατάφερε να αξιοποιήσει την τρίτη θέση της εκκίνησης, χάνοντας αρκετές θέσεις στα πρώτα μέτρα. Έτσι, οι δύο μοτοσικλέτες της Trackhouse Aprilia με τους Ai Ogura και Raul Fernandez βρέθηκαν μπροστά του.

Οι αδελφοί Marquez άρχισαν από νωρίς να δημιουργούν διαφορά από τους υπόλοιπους, επιβάλλοντας έναν ρυθμό που ελάχιστοι μπορούσαν να ακολουθήσουν. Ο μοναδικός που κατάφερε να παραμείνει σχετικά κοντά ήταν ο Raul Fernandez, ο οποίος ανέκτησε τη θέση του από τον Ai Ogura και επιχείρησε να διατηρήσει επαφή με τους δύο πρωτοπόρους.

Λίγο πιο πίσω, ωστόσο, ο Ai Ogura δεχόταν πίεση από τον Fabio Di Giannantonio, όμως ο Ιταλός είδε τον αγώνα του να ολοκληρώνεται πρόωρα όταν έχασε τον έλεγχο της Ducati και έπεσε. Ήταν λοιπόν ένα δύσκολο Σαββατοκύριακο για τον αναβάτη της VR46, καθώς είχε ήδη υποστεί πτώση στο πρωινό warm-up, προκαλώντας ζημιές στην κύρια μοτοσικλέτα του.

Στην κορυφή, ο Marc Marquez συνέχισε να ελέγχει απόλυτα τον αγώνα, ενώ ο Alex Marquez παρέμενε σταθερά στη δεύτερη θέση χωρίς, όμως, να μπορεί να πλησιάσει αρκετά ώστε να απειλήσει τον μεγαλύτερο αδελφό του.

Βέβαια, η εικόνα της αναμέτρησης άλλαξε δραματικά στον ένατο γύρο, όταν ο αναβάτης της Gresini έχασε το μπροστινό μέρος της μοτοσικλέτας του κατά την είσοδο στη στροφή (υπό έντονο φρενάρισμα) και εγκατέλειψε, χάνοντας μία σχεδόν βέβαιη δεύτερη θέση.

Η εγκατάλειψη του Alex Marquez άνοιξε τον δρόμο στον Marc Marquez για μία άνετη επικράτηση. Ο αναβάτης της Ducati αύξησε τη διαφορά του από τους διώκτες του και δεν απειλήθηκε μέχρι τον τερματισμό, διαχειριζόμενος ιδανικά τον ρυθμό και τα ελαστικά του.

Πίσω του όμως εξελισσόταν μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα μάχη για τις υπόλοιπες θέσεις του βάθρου. Ο Raul Fernandez κρατούσε προσωρινά τη δεύτερη θέση, όμως ο Ai Ogura είχε καλύτερο ρυθμό στα τελευταία στάδια του αγώνα. Πέντε γύρους πριν από το τέλος, ο Ιάπωνας εκμεταλλεύτηκε μια καλύτερη έξοδο από την τελευταία στροφή και με αποφασιστική κίνηση στα φρένα της πρώτης στροφής πέρασε μπροστά, εξασφαλίζοντας τη δεύτερη θέση.

Το αποτέλεσμα αυτό αποδείχθηκε ιδιαίτερα σημαντικό και για τη βαθμολογία του πρωταθλήματος, καθώς ο Ogura ανέβηκε στη δεύτερη θέση της γενικής κατάταξης, μειώνοντας τη διαφορά του από τον πρωτοπόρο Jorge Martin και αποκτώντας μικρό προβάδισμα απέναντι στον Marc Marquez.

Εξαιρετική εμφάνιση πραγματοποίησε και ο Pedro Acosta με την KTM. Ο νεαρός Ισπανός ξεκίνησε από την όγδοη θέση του grid, πραγματοποίησε σειρά προσπεράσεων στους πρώτους γύρους και κατάφερε να αναρριχηθεί στην τέταρτη θέση, αφήνοντας πίσω του τόσο τον Francesco Bagnaia όσο και τον Jorge Martin. Παρά το γεγονός ότι δεν είχε τον απαιτούμενο ρυθμό για να διεκδικήσει μία θέση στο βάθρο, η εμφάνισή του αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία αν ληφθεί υπόψη ότι μόλις μία εβδομάδα νωρίτερα είχε υποβληθεί σε επέμβαση στον αριστερό καρπό.

Ιδιαίτερα έντονη ήταν και η μάχη για την πέμπτη θέση ανάμεσα στον Jorge Martin της Aprilia και τον Francesco Bagnaia της Ducati. Οι δύο αναβάτες βρέθηκαν πολλές φορές σε απόσταση αναπνοής, όμως ο Ισπανός διατήρησε την ψυχραιμία του μέχρι την καρό σημαία, αποκρούοντας κάθε προσπάθεια του Ιταλού και διατηρώντας παράλληλα το προβάδισμά του στην κορυφή της βαθμολογίας του πρωταθλήματος.

Θετικό ήταν το αποτέλεσμα και για τον Fabio Quartararo της Yamaha, ο οποίος τερμάτισε στην έβδομη θέση. Παρότι έχασε χρόνο μετά από επαφή με τον Jorge Martin στον πρώτο γύρο, ο Γάλλος κατάφερε να ανακάμψει και να συλλέξει πολύτιμους βαθμούς για τη συνέχεια της χρονιάς.

Η Honda είχε ως κορυφαίο εκπρόσωπό της τον Luca Marini, ο οποίος ολοκλήρωσε τον αγώνα στην όγδοη θέση. Αντίθετα, ο teammate του, Joan Mir, δεν κατάφερε να δει την καρό σημαία, καθώς είχε πτώση κατά τη διάρκεια του αγώνα και εγκατέλειψε, ενώ τη δεκάδα συμπλήρωσαν οι Enea Bastianini και Brad Binder, προσφέροντας επιπλέον βαθμούς στην KTM.

Εν κατακλείδι λοιπόν, ο αγώνας αποδείχθηκε ιδιαίτερα απαιτητικός, καθώς μόλις 15 από τους 20 αναβάτες που πήραν εκκίνηση κατάφεραν να ολοκληρώσουν την προσπάθειά τους, αφού εκτός από τους Alex Marquez, Fabio Di Giannantonio και Joan Mir, εγκατέλειψαν επίσης οι Maverick Viñales και Cal Crutchlow, επιβεβαιώνοντας τις δύσκολες συνθήκες που επικράτησαν στην πίστα του Sachsenring.

Επόμενο GP της φετινής σεζόν, αυτό της Μ. Βρετανίας, το οποίο θα διεξαχθεί 07 – 09 Αυγούστου…

ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1. M. Marquez                   Ducati Team
2. A. Ogura             Trackhouse Racing Team
3. R. Fernandez       Trackhouse Racing Team
4. P. Acosta         Red Bull KTM Factory Racing
5. J. Martin                 Aprilia Racing Team
6. F. Bagnaia                      Ducati Team
7. F. Quartararo         Yamaha Factory Racing
8. L. Marini                        Honda HRC
9. E. Bastianini                        Tech 3
10. B. Binder           Red Bull KTM Factory Racing

Το άρθρο MotoGP: 11ος Γύρος – GP Γερμανίας [10 – 12 Ιουλίου 2026] εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

Ο Marc Marquez λύγισε τον Francesco Bagnaia…

Ο Marc Marquez συνέχισε την εντυπωσιακή του αντεπίθεση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του MotoGP, κατακτώντας τη νίκη στο Grand Prix της Τσεχίας στο Brno, ύστερα από μία συναρπαστική μονομαχία με τον teammate του στη Ducati, Francesco Bagnaia.

Ο Ισπανός πρωταθλητής πέτυχε τη δεύτερη συνεχόμενη νίκη του, μετά την επιτυχία του στην Ουγγαρία, και έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα πως παραμένει ισχυρός διεκδικητής του φετινού τίτλου…

Ο αγώνας στο Brno ξεκίνησε με τον Ai Ogura να εκμεταλλεύεται ιδανικά την pole position και να διατηρεί την πρωτοπορία στην πρώτη στροφή. Πίσω του ακολούθησαν οι δύο εργοστασιακές Ducati, με τον Francesco Bagnaia να ανακτά γρήγορα τη δεύτερη θέση από τον Marc Marquez και να στρέφει αμέσως την προσοχή του στον πρωτοπόρο Ιάπωνα.

Η πίεση του Bagnaia απέδωσε καρπούς ήδη από τον δεύτερο γύρο, όταν κατάφερε να περάσει μπροστά (στη Στροφή 10) και να αναλάβει την πρώτη θέση. Λίγο αργότερα, ο Marquez προσπέρασε επίσης τον Ogura, χαρίζοντας στη Ducati το απόλυτο 1-2 στην κορυφή και δείχνοντας πως η νίκη θα κρινόταν μεταξύ των δύο κορυφαίων αναβατών της ιταλικής ομάδας.

Στο πρώτο μισό του αγώνα ο Bagnaia έδειχνε να έχει τον έλεγχο της κατάστασης. Κατάφερε να δημιουργήσει μια μικρή διαφορά από τον Marquez, ενώ ο Ogura έχανε σταδιακά επαφή με τους πρωτοπόρους. Ωστόσο, ο Ισπανός διαχειρίστηκε άψογα τον ρυθμό του και γύρο με τον γύρο άρχισε να κλείνει τη διαφορά από τον teammate του.

Μέχρι τον 10ο γύρο οι δύο Ducati βρίσκονταν πλέον σε απόσταση αναπνοής, με τον Marquez να πιέζει συνεχώς τον Bagnaia. Ο Ιταλός απάντησε προσωρινά ανεβάζοντας τον ρυθμό του και άνοιξε ξανά τη διαφορά στα πέντε δέκατα του δευτερολέπτου, όμως η αντεπίθεση του Marquez ήταν αναπόφευκτη.

Καθώς ο αγώνας έμπαινε στην τελική του φάση, ο Ogura επέστρεφε δυναμικά στη διεκδίκηση της νίκης, πλησιάζοντας τους δύο αναβάτες της Ducati. Με οκτώ γύρους να απομένουν, ο Marquez πραγματοποίησε την καθοριστική κίνηση στη Στροφή 4, περνώντας μπροστά από τον Bagnaia και αναλαμβάνοντας για πρώτη φορά την πρωτοπορία.

Αμέσως μετά την προσπέραση, ο κάτοχος του τίτλου ανέβασε τον ρυθμό του, προσπαθώντας να δημιουργήσει μια μικρή διαφορά ασφαλείας. Την ίδια στιγμή, ο Bagnaia βρέθηκε αντιμέτωπος με την πίεση του Ogura, ο οποίος είχε πλέον πλησιάσει αρκετά ώστε να διεκδικήσει μια θέση στο βάθρο.

Ο αναβάτης της Trackhouse δεν δυσκολεύτηκε να περάσει τον Bagnaia και να ανέβει στη δεύτερη θέση, όμως χρειάστηκε αρκετός χρόνος μέχρι να φτάσει πραγματικά κοντά στον Marquez. Η διαφορά έκλεισε δραματικά στον τελευταίο γύρο, ωστόσο ο Ισπανός διατήρησε την ψυχραιμία του και δεν άφησε κανένα περιθώριο επίθεσης στον αντίπαλό του. Έτσι, πέρασε πρώτος τη γραμμή του τερματισμού με διαφορά 0,4 δευτερολέπτων από τον Ogura, πανηγυρίζοντας μια νίκη με τεράστια βαθμολογική σημασία.

Βέβαια, το αποτέλεσμα αποδείχθηκε ακόμη πιο σημαντικό λόγω της απουσίας του πρωτοπόρου της βαθμολογίας Marco Bezzecchi. Ο Ιταλός δεν πήρε εκκίνηση στον αγώνα μετά τον αποκλεισμό του εξαιτίας του περιστατικού που σημειώθηκε στο Sprint του Σαββάτου, όταν χτύπησε έναν κριτή της πίστας. Η εξέλιξη αυτή έδωσε την ευκαιρία στους βασικούς διώκτες του να μειώσουν σημαντικά τη διαφορά στο πρωτάθλημα.

Πίσω από τους τρεις πρώτους, ο Fabio Di Giannantonio ήταν ο μεγάλος κερδισμένος της μάχης για την τέταρτη θέση. Ο Ιταλός κατάφερε να προσπεράσει τον Pedro Acosta στον 13ο γύρο και να εξασφαλίσει ένα πολύτιμο αποτέλεσμα, ενώ ο αναβάτης της KTM αντιμετώπισε στη συνέχεια προβλήματα, έχασε θέσεις και τελικά εγκατέλειψε στον τελευταίο γύρο λόγω τεχνικής βλάβης.

Η εγκατάλειψη του Acosta επέτρεψε στον Fermin Aldeguer της Gresini να ανέβει στην έκτη θέση, μπροστά από τον Raul Fernandez της Trackhouse.

Πιο πίσω, ο Luca Marini πρόσθεσε ακόμη ένα θετικό αποτέλεσμα για τη Honda τερματίζοντας όγδοος, ενώ ο Jorge Martin, έχοντας να εκτίσει δύο Long Lap Penalties από το προηγούμενο αγωνιστικό τριήμερο στην Ουγγαρία, περιορίστηκε στην ένατη θέση με την εργοστασιακή Aprilia.

Την πρώτη δεκάδα συμπλήρωσε ο Enea Bastianini της Tech3, ο οποίος αναδείχθηκε ο κορυφαίος αναβάτης της KTM μετά την εγκατάλειψη του Acosta.

Μετά το Grand Prix της Τσεχίας, ο Marco Bezzecchi παραμένει επικεφαλής της βαθμολογίας, όμως το προβάδισμά του έχει μειωθεί σημαντικά. Ο Jorge Martin βρίσκεται πλέον μόλις πέντε βαθμούς πίσω, ενώ ο Marc Marquez ανέβηκε στην τέταρτη θέση της γενικής κατάταξης, πίσω από τον Fabio Di Giannantonio.

Ο εννέα φορές παγκόσμιος πρωταθλητής απέχει πλέον 40 βαθμούς από την κορυφή, όταν πριν από μόλις έναν μήνα η διαφορά ξεπερνούσε τους 100 βαθμούς, γεγονός που αποδεικνύει ότι η μάχη για τον τίτλο του MotoGP 2026 παραμένει απολύτως ανοιχτή.

Επόμενο Grand Prix του φετινού MotoGP είναι το GP της Ολλανδίας, στις 26 – 28 Ιουνίου…

ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1. M. Marquez                    Ducati Team
2. A. Ogura                Trackhouse Racing Team
3. F. Bagnaia                       Ducati Team
4. F. Di Giannantonio         Team VR46
5. J. Mir                              Honda HRC
6. F. Aldeguer                   Gresini Racing
7. R. Fernandez         Trackhouse Racing Team
8. L. Marini                         Honda HRC
9. J. Martin                   Aprilia Racing Team
10. E. Bastianini                        Tech 3

Το άρθρο MotoGP: 9ος Γύρος – GP Τσεχίας [19 – 21 Ιουνίου 2026] εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

Ο Fabio Di Giannantonio νικητής, σε ένα «χαοτικό» Grand Prix…

Το Grand Prix της Καταλονίας εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο «χαοτικούς» και δραματικούς αγώνες της φετινής σεζόν του MotoGP, με τον Fabio Di Giannantonio να κατακτά μια σπουδαία νίκη για τη VR46 Racing Team έπειτα από δύο διακοπές με κόκκινη σημαία, σοβαρά ατυχήματα και συνεχείς ανατροπές που κράτησαν το ενδιαφέρον αμείωτο μέχρι την καρό σημαία…

Ο Ιταλός αναβάτης χάρισε στη VR46 την πρώτη της νίκη στη μεγάλη κατηγορία μετά από τρία χρόνια, πραγματοποιώντας έναν αγώνα ωριμότητας και στρατηγικής, παρά το γεγονός ότι νωρίτερα είχε εμπλακεί σε συμβάν από συντρίμμια στην πίστα. Η επιτυχία του όμως επισκιάστηκε από τα σοβαρά περιστατικά που οδήγησαν τους Alex Marquez και Johann Zarco στο νοσοκομείο για προληπτικές εξετάσεις.

Η αρχική εκκίνηση βρήκε τον Pedro Acosta να υπερασπίζεται άψογα την pole position, ενώ ο Raul Fernandez έκανε εντυπωσιακή εκκίνηση από την τέταρτη θέση, περνώντας άμεσα τους Franco Morbidelli και Alex Marquez για να ανέβει δεύτερος. Ο νεαρός Ισπανός της KTM προσπάθησε από νωρίς να δημιουργήσει διαφορά, εκμεταλλευόμενος τις μάχες που ξέσπασαν πίσω του.

Ο Acosta κατάφερε γρήγορα να ανοίξει διαφορά σχεδόν 8 δευτερολέπτων, δείχνοντας εξαιρετικό ρυθμό στους πρώτους γύρους. Ωστόσο, η πίεση από τον Fernandez αυξανόταν συνεχώς, με τον αναβάτη της Trackhouse Aprilia να πραγματοποιεί εξαιρετική εμφάνιση. Στον πέμπτο γύρο κατάφερε να περάσει μπροστά στην πρώτη στροφή, εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι πίσω τους οι Alex Marquez, Johann Zarco και Jorge Martin μάχονταν σκληρά για τις θέσεις του βάθρου.

Η πρωτοπορία του Fernandez δεν κράτησε όμως για πολύ. Ο Acosta απάντησε δυναμικά και στον ένατο γύρο επέστρεψε στην κορυφή, ενώ ο Alex Marquez ακολούθησε περνώντας και εκείνος τον Fernandez έναν γύρο αργότερα, με τον αναβάτη της Gresini Racing να δείχνει αποφασισμένος να διεκδικήσει τη νίκη αφού άρχισε να πλησιάζει απειλητικά τον Acosta.

Τότε ήρθε η στιγμή που άλλαξε οριστικά τη ροή του αγώνα. Στον 12ο γύρο, λίγο πριν τα μισά της αναμέτρησης, η KTM του Acosta παρουσίασε ξαφνικό τεχνικό πρόβλημα, πιθανότατα ηλεκτρονικής φύσης. Η μοτοσυκλέτα επιβράδυνε απότομα στη διαδρομή προς τη στροφή 10, με τον Ισπανό να σηκώνει το χέρι του για να προειδοποιήσει τους υπόλοιπους αναβάτες.

Ο Alex Marquez, που ακολουθούσε σε πολύ κοντινή απόσταση, δεν είχε χρόνο να αντιδράσει. Η Ducati της Gresini έπεσε με δύναμη πάνω στο πίσω μέρος της KTM, προκαλώντας ένα τρομακτικό ατύχημα! Η μοτοσυκλέτα του Marquez διαλύθηκε καθώς περιστρεφόταν εκτός πίστας πάνω στο γρασίδι, ενώ συντρίμμια εκτοξεύτηκαν σε διάφορα σημεία της διαδρομής.

Από τα κομμάτια επηρεάστηκε και ο Fabio Di Giannantonio, ο οποίος έπεσε στην προσπάθειά του να αποφύγει τα θραύσματα. Παράλληλα, ιπτάμενα εξαρτήματα χτύπησαν τις μοτοσυκλέτες των Raul Fernandez και Johann Zarco, σε ένα σκηνικό απόλυτου χάους που ανάγκασε τους αγωνοδίκες να διακόψουν άμεσα τον αγώνα με κόκκινη σημαία.

Η ιατρική ομάδα έφτασε αμέσως στο σημείο, με τον Alex Marquez να μεταφέρεται στο νοσοκομείο για εξετάσεις. Παρότι οι πρώτες πληροφορίες επιβεβαίωσαν ότι είχε τις αισθήσεις του, η σφοδρότητα της σύγκρουσης προκάλεσε μεγάλη ανησυχία σε paddock και θεατές.

Μετά από μακρά διαδικασία καθαρισμού της πίστας, ο αγώνας επανεκκίνησε περίπου μισή ώρα αργότερα, με τη σχάρα εκκίνησης να καθορίζεται από την κατάταξη του 11ου γύρου. Ο Acosta βρέθηκε ξανά στην pole position, έχοντας δίπλα του τους Fernandez και Jorge Martin.

Ωστόσο, το χάος δεν είχε τελειώσει. Λίγα μόλις δευτερόλεπτα μετά τη δεύτερη εκκίνηση, νέο σοβαρό ατύχημα σημειώθηκε στην πρώτη στροφή. Οι Johann Zarco, Francesco Bagnaia και Luca Marini συγκρούστηκαν, με τον Γάλλο αναβάτη της LCR Honda να μπλέκεται με τη μοτοσυκλέτα του σε ιδιαίτερα επικίνδυνη στιγμή.

Η κόκκινη σημαία βγήκε ξανά, ενώ ασθενοφόρο επέστρεψε άμεσα στο σημείο για να παραλάβει τον Zarco. Και οι τρεις αναβάτες είχαν τις αισθήσεις τους, όμως ο Γάλλος μεταφέρθηκε στο ιατρικό κέντρο για επιπλέον εξετάσεις.

Όταν ο αγώνας ξεκίνησε ξανά για τρίτη φορά, ο Acosta διατήρησε εκ νέου την πρωτοπορία για την KTM, ενώ ο Jorge Martin πέρασε δεύτερος μπροστά από τον Fernandez. Η μεταξύ τους μάχη όμως κράτησε ελάχιστα. Στην προσπάθειά του να ανακτήσει τη θέση, ο Fernandez ήρθε σε επαφή με τον συμπατριώτη του, με αποτέλεσμα ο Martin να πέσει για πέμπτη φορά συνολικά μέσα στο αγωνιστικό τριήμερο!

Το συμβάν αυτό άλλαξε ξανά τις ισορροπίες. Ο Fernandez έχασε έδαφος, ενώ οι Joan Mir και Francesco Bagnaia ανέβηκαν προσωρινά στις θέσεις του βάθρου πίσω από τον Acosta.

Ο Ισπανός της KTM εξακολουθούσε να οδηγεί, όμως πλέον δεν μπορούσε να απομακρυνθεί από τους διώκτες του. Ο Joan Mir με τη Honda έδειχνε εξαιρετικό ρυθμό, ενώ ο Fabio Di Giannantonio άρχισε να ανεβάζει σταθερά την απόδοσή του. Αφού πέρασε τον Bagnaia, ο Ιταλός μείωσε γρήγορα τη διαφορά από τους δύο πρωτοπόρους.

Αρχικά ο Mir έδειχνε ταχύτερος, όμως στον όγδοο γύρο της τελικής επανεκκίνησης ο Di Giannantonio πέρασε στη δεύτερη θέση και ξεκίνησε την καταδίωξη του Acosta. Η αποφασιστική κίνηση ήρθε τρεις γύρους πριν το τέλος, όταν ο αναβάτης της VR46 βούτηξε στην εσωτερική της στροφής 10 και ολοκλήρωσε το προσπέρασμα στη στροφή 12, παίρνοντας για πρώτη φορά την πρωτοπορία.

Από εκείνο το σημείο ο Di Giannantonio έλεγξε απόλυτα τον ρυθμό και οδήγησε τη Ducati του μέχρι την καρό σημαία, πανηγυρίζοντας μια από τις σημαντικότερες νίκες της καριέρας του.

Από την άλλη, ο Acosta αντιμετώπιζε πλέον εμφανή προβλήματα απόδοσης στα τελευταία χιλιόμετρα του αγώνα. Οι Joan Mir και Fermin Aldeguer τον πέρασαν στην αρχή του τελευταίου γύρου, πριν ακολουθήσει νέο περιστατικό όταν ο Ai Ogura χτύπησε τον αναβάτη της KTM και τον έβγαλε εκτός πίστας. Ο Ιάπωνας τιμωρήθηκε με ποινή τριών δευτερολέπτων αντί για long lap penalty, ενώ ο Acosta εγκατέλειψε οριστικά.

Η εξέλιξη αυτή ανέβασε τον Francesco Bagnaia στην τέταρτη θέση, με τον Marco Bezzecchi να ολοκληρώνει την πρώτη πεντάδα. Έτσι, παρά τα προβλήματα ρυθμού και ένα λάθος στη στροφή 10 νωρίτερα στον αγώνα, ο Bezzecchi κατάφερε να επεκτείνει το προβάδισμά του στη βαθμολογία, καθώς ο Jorge Martin έμεινε εκτός διεκδίκησης βαθμών μετά την πτώση του.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha την έκτη θέση, μπροστά από τον Luca Marini με τη Honda, ενώ ο Brad Binder ολοκλήρωσε όγδοος για την KTM παρά το γεγονός ότι ξεκίνησε από το pitlane. Την πρώτη δεκάδα συμπλήρωσε ο rookie της LCR Honda, Diogo Moreira.

Εν κατακλείδι, παρά τη μεγάλη νίκη του Fabio Di Giannantonio και την επιστροφή της VR46 στην κορυφή, το Grand Prix της Βαρκελώνης θα μείνει κυρίως στη μνήμη όλων για τα αλλεπάλληλα ατυχήματα, τις δύο κόκκινες σημαίες και την ένταση που κυριάρχησε από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο γύρο σε έναν από τους πιο επεισοδιακούς αγώνες των τελευταίων ετών στο MotoGP.

ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1. F. Di Giannantonio      Team VR46
2. J. Mir                           Honda HRC
3. F. Aldeguer                Gresini Racing
4. F. Bagnaia                    Ducati Team
5. M. Bezzecchi         Aprilia Racing Team
6. F. Quartararo       Yamaha Factory Racing
7. L. Marini                      Honda HRC
8. B. Binder         Red Bull KTM Factory Racing
9. A. Ogura              Trackhouse Racing Team
10.  D. Moreira                    Team LCR

Το άρθρο MotoGP: 6ος Γύρος – GP Καταλονίας [15 – 17 Μαΐου 2026] εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

Ο Alex Marquez βάζει τέλος στο σερί της Aprilia!

Στο Grand Prix της Ισπανίας που ολοκληρώθηκε το Σαββατοκύριακο στην πίστα της Χερέθ, ο Alex Marquez πέτυχε μια εντυπωσιακή νίκη, βάζοντας τέλος στο σερί επιτυχιών της Aprilia…

Ο Alex Marquez, αγωνιζόμενος με τη δορυφορική ομάδα Gresini Racing, έδειξε από νωρίς ότι είχε την ταχύτητα για να διεκδικήσει τη νίκη. Παρότι ξεκίνησε από την πέμπτη θέση στο grid, κατάφερε να πραγματοποιήσει μια εξαιρετική εκκίνηση και να βρεθεί άμεσα στο γκρουπ των πρωτοπόρων. Η επίδοσή του αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς ότι στους πρώτους αγώνες της σεζόν δυσκολεύτηκε να ακολουθήσει τον ρυθμό των κορυφαίων.

Η εξέλιξη ωστόσο του αγώνα επιβεβαίωσε την κυριαρχία του Ισπανού αναβάτη…

Από τα πρώτα κιόλας μέτρα, ο Marc Marquez, με τη μοτοσυκλέτα της εργοστασιακής Ducati, κράτησε την πρωτοπορία του μετά την εκκίνηση από την pole position. Ωστόσο, η πίεση ήταν άμεση, καθώς τόσο ο Marco Bezzecchi όσο και ο Alex Marquez εκκίνησαν δυναμικά και βρέθηκαν ακριβώς πίσω του.

Ο Alex Marquez δεν άργησε να δείξει τις προθέσεις του, αφού με αποφασιστικότητα προσπέρασε τον Bezzecchi και στη συνέχεια άρχισε να πιέζει τον μεγαλύτερο αδερφό του. Στον δεύτερο γύρο, βρήκε το κατάλληλο άνοιγμα και με μια τολμηρή κίνηση στην εσωτερική γραμμή της έκτης στροφής πέρασε στην κορυφή, κίνηση που αποδείχθηκε καθοριστική για την εξέλιξη του αγώνα.

Από εκείνο το σημείο και μετά, ο ρυθμός του ήταν ασταμάτητος. Έχοντας ήδη δείξει όλο το Σαββατοκύριακο ότι ήταν ο ταχύτερος σε στεγνές συνθήκες, δεν άφησε περιθώρια αντίδρασης στους αντιπάλους του. Αντίθετα, ο Marc Marquez, στην προσπάθειά του να παραμείνει κοντά, έκανε ένα κρίσιμο λάθος στη στροφή 11, χάνοντας τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας του και εγκαταλείποντας τον αγώνα.

Η έξοδος του παγκόσμιου πρωταθλητή άλλαξε τις ισορροπίες πίσω από τον πρωτοπόρο. Ο Bezzecchi αναδείχθηκε στον βασικό διεκδικητή της δεύτερης θέσης, ενώ ο Jorge Martin, με εντυπωσιακή εκκίνηση από τη δέκατη θέση, ανέβηκε γρήγορα τρίτος. Ωστόσο, η μάχη για το βάθρο δεν τελείωσε εκεί, αφού ο Fabio di Giannantonio, εκπροσωπώντας τη VR46 Racing Team, μπήκε δυναμικά στη διεκδίκηση. Στον τέταρτο γύρο μάλιστα κατάφερε να περάσει τον Martin και στη συνέχεια μείωσε τη διαφορά από τον Bezzecchi, δημιουργώντας μια έντονη μάχη για τη δεύτερη θέση.

Παρά την πίεση, ο αναβάτης της Aprilia κράτησε τη θέση του, με τη μεταξύ τους μάχη να δίνει την ευκαιρία στον Alex Marquez να αυξήσει περαιτέρω τη διαφορά του.

Μέχρι τα μισά του αγώνα, η διαφορά του Ισπανού είχε φτάσει τα δύο δευτερόλεπτα, διαφορά που διατήρησε μέχρι την καρό σημαία. Με αυτόν τον τρόπο, πανηγύρισε την τέταρτη νίκη της καριέρας του στη μεγάλη κατηγορία, σε μια πίστα που του ξυπνά ιδιαίτερα θετικές αναμνήσεις, καθώς εκεί είχε πετύχει και την πρώτη του νίκη ένα χρόνο νωρίτερα.

Για τον Bezzecchi, η δεύτερη θέση μπορεί να μην συνέχισε το εντυπωσιακό σερί πέντε συνεχόμενων νικών, ωστόσο του επέτρεψε να διατηρήσει το προβάδισμα στη βαθμολογία του πρωταθλήματος, όταν από την άλλη, ο di Giannantonio επιβεβαίωσε τη σταθερότητά του, κατακτώντας ακόμη ένα βάθρο, το δεύτερο στους τελευταίους τέσσερις αγώνες.

Ο Jorge Martin ολοκλήρωσε τον αγώνα στην τέταρτη θέση, συγκεντρώνοντας πολύτιμους βαθμούς, ενώ πιο πίσω οι Ai Ogura και Raul Fernandez, με την Trackhouse Racing, πραγματοποίησαν εξαιρετικές εμφανίσεις, ανεβαίνοντας στην πέμπτη και έκτη θέση αντίστοιχα. Και οι δύο κατάφεραν να προσπεράσουν τον Johann Zarco, ο οποίος με την LCR Honda τερμάτισε έβδομος, σημειώνοντας πάντως το καλύτερο αποτέλεσμα της Honda για τη φετινή χρονιά.

Στο στρατόπεδο της KTM τώρα, ο Enea Bastianini της Tech3 αναδείχθηκε ο κορυφαίος εκπρόσωπος της αυστριακής μάρκας, επικρατώντας σε μια εσωτερική μάχη του Pedro Acosta. Ο τελευταίος υποχώρησε τελικά στη δέκατη θέση, πίσω από τον Fermin Aldeguer της Gresini.

Η ατυχία δεν έλειψε όμως ούτε για τον Francesco Bagnaia. Ο δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής κινούνταν στην ένατη θέση όταν, στον 13ο γύρο, αντιμετώπισε πρόβλημα που έμοιαζε με απώλεια ισχύος. Αναγκάστηκε να επιστρέψει στα pits, ολοκληρώνοντας έτσι μια απογοητευτική ημέρα για την εργοστασιακή Ducati, η οποία είχε ήδη χάσει τον Marc Marquez νωρίτερα.

Τέλος, εκτός από τους Marc Marquez και Bagnaia, τον αγώνα δεν ολοκλήρωσε και ο Lorenzo Savadori της Aprilia, συμπληρώνοντας τη λίστα των εγκαταλείψεων σε έναν αγώνα που συνδύασε έντονες μάχες, ανατροπές και μια ξεκάθαρη επίδειξη ανωτερότητας από τον Alex Marquez.

ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1. A. Marquez                        Gresini Racing
2. M. Bezzecchi                 Aprilia Racing Team
3. F. Di Giannantonio               Team VR46
4. J. Martin                         Aprilia Racing Team
5. A. Ogura Trackhouse            Racing Team
6. R. Fernandez                Trackhouse Racing Team
7. J. Zarco                                   Team LCR
8. E. Bastianini                                Tech 3
9. F. Aldeguer                           Gresini Racing
10. P. Acosta                    Red Bull KTM Factory Racing

Το άρθρο MotoGP: 4ος Γύρος – GP Ισπανίας [24 – 26 Απριλίου 2026] εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

Θρίαμβος Bezzecchi και κυριαρχία της Aprilia μ’ ένα ακόμη εμφατικό 1-2…

Σε έναν αγώνα που συνδύασε ένταση, ταχύτητα και στρατηγική, το Grand Prix των ΗΠΑ στο θρυλικό Circuit of the Americas (COTA) επιβεβαίωσε την απόλυτη κυριαρχία της Aprilia στο φετινό πρωτάθλημα MotoGP, η οποία έκανε ένα ακόμη εμφατικό 1-2 μετά από αυτό στο GP της Βραζιλίας την περασμένη εβδομάδα (δες εδώ).

Μεγάλος πρωταγωνιστής ήταν ο Marco Bezzecchi, ο οποίος κατέκτησε την πέμπτη συνεχόμενη νίκη του, γράφοντας ιστορία με μία εμφάνιση απόλυτου ελέγχου από την εκκίνηση μέχρι την καρό σημαία.

Ο Ιταλός αναβάτης ξεκίνησε από την τέταρτη θέση, όμως με εντυπωσιακή εκκίνηση κατάφερε να βρεθεί αμέσως σε θέση μάχης. Μπροστά του βρισκόταν ο ταχύτατος Pedro Acosta, ο οποίος έδειχνε αποφασισμένος να επιβάλει τον ρυθμό του. Ωστόσο, ο Bezzecchi δεν άργησε να περάσει στην αντεπίθεση και ήδη από τον πρώτο γύρο, με μία δυναμική κίνηση, προσπέρασε τον Ισπανό και πήρε την πρωτοπορία.

Η μάχη όμως δεν σταμάτησε εκεί. Πίσω τους, ο Jorge Martin ανέβαινε εντυπωσιακά από την έβδομη θέση της εκκίνησης, επιβεβαιώνοντας την εξαιρετική του φόρμα. Την ίδια στιγμή, ο poleman Fabio di Giannantonio υποχώρησε στην τέταρτη θέση, χάνοντας πολύτιμο έδαφος από νωρίς.

Η πρώτη μεγάλη στιγμή του αγώνα ήρθε στην στροφή 11, όταν ο Bezzecchi επιχείρησε μία επιθετική κίνηση στον Acosta. Οι δύο αναβάτες ήρθαν σε επαφή στην έξοδο της στροφής, με τον Ισπανό να κινδυνεύει να πέσει. Παρά την ένταση της στιγμής, αμφότεροι κράτησαν τον έλεγχο των μοτοσικλετών τους, αποφεύγοντας τα χειρότερα. Από εκείνο το σημείο και μετά, ο Ιταλός βρέθηκε επικεφαλής, με τον Acosta και τον Martin να ακολουθούν σε απόσταση αναπνοής.

Για αρκετούς γύρους, οι τρεις τους κινούνταν σε σχηματισμό «τρένου», προσφέροντας ένα εντυπωσιακό θέαμα. Ο Acosta, παρά το γεγονός ότι η KTM του υστερούσε σε σχέση με την Aprilia, κατάφερε να παραμείνει ανταγωνιστικός και να πιέζει τον πρωτοπόρο.

Ωστόσο, στον έκτο γύρο, ο Bezzecchi ανέβασε κατακόρυφα τον ρυθμό του. Μέσα σε λίγους γύρους, άνοιξε διαφορά σχεδόν ενός δευτερολέπτου, την οποία συνέχισε να αυξάνει, δείχνοντας πως είχε τον πλήρη έλεγχο του αγώνα.

Ο Martin προσπάθησε να ακολουθήσει, αλλά ένα μικρό λάθος στην πρώτη στροφή του έβδομου γύρου τον έφερε σε δύσκολη θέση, επιτρέποντας στον Di Giannantonio να πλησιάσει απειλητικά.

Παρά το στιγμιαίο αυτό πρόβλημα, ο Ισπανός επανήλθε δυναμικά. Στον 14ο γύρο, εκμεταλλεύτηκε ένα λάθος του Acosta στην ίδια στροφή και ανέβηκε στη δεύτερη θέση, εξασφαλίζοντας το 1-2 για την Aprilia.

Στους τελευταίους γύρους, ο Martin φάνηκε ικανός να διεκδικήσει ακόμα και τη νίκη, μειώνοντας τη διαφορά σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο. Όμως, ο Bezzecchi είχε απάντηση. Με ψυχραιμία και σταθερότητα, αύξησε ξανά τον ρυθμό του και πέρασε τη γραμμή του τερματισμού με διαφορά περίπου δύο δευτερολέπτων, ολοκληρώνοντας έναν αγώνα χωρίς κανένα λάθος.

Με αυτή τη νίκη, ο Bezzecchi μπήκε σε ένα πολύ κλειστό κλαμπ αναβατών που έχουν καταφέρει πέντε συνεχόμενες νίκες στο MotoGP, ενώ έγινε ο πρώτος στη σύγχρονη εποχή που ηγήθηκε σε όλους τους γύρους ενός τέτοιου σερί.

Πιο πίσω, ο Marc Marquez είχε έναν επεισοδιακό αγώνα. Μετά από ποινή που του επιβλήθηκε, βρέθηκε να μάχεται από χαμηλά, από την 11η θέση, από την οποία ξεκίνησε μία εντυπωσιακή αντεπίθεση, περνώντας διαδοχικά αντιπάλους και φτάνοντας τελικά στην πέμπτη θέση, προσπερνώντας τον Francesco Bagnaia λίγο πριν το τέλος.

Ο Enea Bastianini ολοκλήρωσε έναν δυνατό αγώνα στην έκτη θέση, μπροστά από τον Alex Marquez, ενώ ο Luca Marini ήταν ο κορυφαίος αναβάτης της Honda, τερματίζοντας ένατος.

Ο αγώνας στο Όστιν επιβεβαίωσε ότι το 2026 ανήκει -τουλάχιστον μέχρι στιγμής- στον Bezzecchi και την Aprilia. Με τέτοια φόρμα και αυτοπεποίθηση, δύσκολα κάποιος θα μπορέσει να τους σταματήσει στη μάχη για τον τίτλο.

Επόμενος αγώνας του MotoGP, το ισπανικό Grand Prix στις 24 – 26 Απριλίου…

ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1. M. Bezzecchi                 Aprilia Racing Team
2. J. Martin                         Aprilia Racing Team
3. P. Acosta                Red Bull KTM Factory Racing
4. F. Di Giannantonio              Team VR46
5. M. Marquez                        Ducati Team
6. E. Bastianini                            Tech 3
7. A. Marquez                       Gresini Racing
8. R. Fernandez             Trackhouse Racing team
9. L. Marini                            Honda HRC
10. F. Bagnaia                           Ducati Team

Το άρθρο MotoGP: 3ος Γύρος – GP ΗΠΑ [27 – 29 Μαρτίου 2026] εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

Θρίαμβος της Aprilia με Bezzecchi στην κορυφή και Martin σε ρόλο διώκτη…

Σε έναν αγώνα που σημαδεύτηκε από στρατηγικές ανατροπές, υψηλό ρυθμό και έντονες μάχες μέχρι την τελευταία στροφή, ο Marco Bezzecchi επέστρεψε εμφατικά στις νίκες, οδηγώντας την εργοστασιακή ομάδα της Aprilia σε ένα επιβλητικό 1-2 στο Grand Prix της Βραζιλίας.

Ο Ιταλός αναβάτης άφησε πίσω του την απογοητευτική του εμφάνιση στο sprint του Σαββάτου και κυριάρχησε απόλυτα στην πίστα της Γκοϊάνια, κατακτώντας την τέταρτη συνεχόμενη νίκη του και την όγδοη συνολικά στην καριέρα του στο MotoGP. Από την εκκίνηση κιόλας, ο Bezzecchi έδειξε τις διαθέσεις του, παίρνοντας την πρωτοπορία και διατηρώντας την χωρίς να απειληθεί ουσιαστικά μέχρι την καρό σημαία.

Δίπλα του στο βάθρο βρέθηκε ο ομόσταυλός του, Jorge Martin, ο οποίος συνεχίζει την εντυπωσιακή επιστροφή του μετά τον τραυματισμό του. Ο Ισπανός κατέκτησε τη δεύτερη θέση, σημειώνοντας το καλύτερό του αποτέλεσμα από την πρωταθληματική του χρονιά το 2024, επιβεβαιώνοντας πως βρίσκεται και πάλι σε τροχιά κορυφής.

Την τριάδα του βάθρου συμπλήρωσε ο Fabio di Giannantonio, ο οποίος επικράτησε σε μια σκληρή μάχη με τον παγκόσμιο πρωταθλητή Marc Marquez, σε ένα από τα πιο συναρπαστικά κομμάτια του αγώνα.

Ο αγώνας, ωστόσο, ξεκίνησε με απρόοπτα. Μόλις πέντε λεπτά πριν τον γύρο σχηματισμού, οι διοργανωτές ανακοίνωσαν τη μείωση της διάρκειας κατά οκτώ γύρους, λόγω φθοράς της ασφάλτου. Η απόφαση αυτή άφησε τους αναβάτες χωρίς τη δυνατότητα να προσαρμόσουν ελαστικά ή καύσιμα, προσθέτοντας έναν επιπλέον βαθμό δυσκολίας.

Με το σβήσιμο των φώτων, ο Bezzecchi εκτοξεύτηκε από τη δεύτερη θέση της εκκίνησης, προσπερνώντας άμεσα τον poleman Fabio di Giannantonio πριν καν φτάσουν στην πρώτη στροφή. Πίσω του, ο Marquez αναγκάστηκε αρχικά να αμυνθεί απέναντι στον Martin, όμως γρήγορα βρήκε ρυθμό και ανέβηκε στη δεύτερη θέση όταν ο di Giannantonio άνοιξε τη γραμμή του στις αρχές του δεύτερου γύρου.

Ο Bezzecchi, εν τω μεταξύ, άρχισε να χτίζει σταδιακά διαφορά. Με συνεχόμενους ταχύτερους γύρους, κατάφερε να απομακρυνθεί σχεδόν δύο δευτερόλεπτα από τους διώκτες του, δείχνοντας πως είχε τον πλήρη έλεγχο.

Η μάχη για τη δεύτερη θέση κορυφώθηκε στους πρώτους γύρους. Ο Martin, αφού ξεπέρασε τον Pedro Acosta, πλησίασε επικίνδυνα τους Marquez και di Giannantonio. Στον έκτο γύρο, ο Ιταλός επιχείρησε τολμηρή προσπέραση στον Marquez, όμως και οι δύο βγήκαν ελαφρώς εκτός γραμμής, δίνοντας την ευκαιρία στον Martin να περάσει και τους δύο με μία κίνηση.

Από εκείνο το σημείο και μετά, ο Ισπανός άρχισε να μειώνει τη διαφορά από τον πρωτοπόρο, φτάνοντας να κόψει περίπου μισό δευτερόλεπτο από το προβάδισμα του Bezzecchi. Ωστόσο, ο Ιταλός απάντησε άμεσα, ανεβάζοντας εκ νέου τον ρυθμό του και επαναφέροντας τη διαφορά σε ασφαλή επίπεδα.

Στους τελευταίους όμως γύρους, η μάχη για την τρίτη θέση έκλεψε την παράσταση. Ο Marquez φάνηκε να έχει το πάνω χέρι όταν πέρασε μπροστά πέντε γύρους πριν το τέλος. Όμως ένα λάθος του στην επόμενη προσπάθεια άνοιξε τον δρόμο στον di Giannantoni, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία και «σφράγισε» την παρουσία του στο βάθρο.

Πιο πίσω, αξιοσημείωτη ήταν η εμφάνιση του Ai Ogura, ο οποίος προσπέρασε τον Alex Marquez στον τελευταίο γύρο και ισοφάρισε την καλύτερη επίδοση της καριέρας του με την πέμπτη θέση. Ο Acosta, αν και δυνατός στην αρχή, υποχώρησε στην έβδομη θέση λόγω προβλημάτων με το πίσω ελαστικό.

Ο Fermin Aldeguer επέστρεψε στη δράση με μια αξιοπρεπή όγδοη θέση, ενώ οι Johann Zarco και Raul Fernandezσυμπλήρωσαν την πρώτη δεκάδα.

Κλείνοντας, από τον αγώνα δεν έλειψαν όμως και οι εγκαταλείψεις, καθώς τέσσερις αναβάτες δεν κατάφεραν να δουν την καρό σημαία. Οι Joan Mir, Francesco Bagnaia, Brad Binder και Jack Miller αποχώρησαν λόγω πτώσεων, με τους Mir και Bagnaia να βρίσκονται μάλιστα εντός δεκάδας τη στιγμή του ατυχήματος.

ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1. M. Bezzecchi               Aprilia Racing Team
2. J. Martin                       Aprilia Racing Team
3. F. Di Giannantonio             Team VR46
4. M. Marquez                        Ducati Team
5. A. Ogura                    Trackhouse Racing Team
6. A. Marquez                       Gresini Racing
7. P. Acosta                 Red Bull KTM Factory Racing
8. F. Aldeguer                        Gresini Racing
9. J. Zarco                                 Team LCR
10. R. Fernandez              Trackhouse Racing Team

Το άρθρο MotoGP: 2ος Γύρος – GP Βραζιλίας [20 – 22 Μαρτίου 2026] εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

Ο Bezzecchi μετατρέπει την pole position σε νίκη και τελειώνει το σερί της Ducati…

Ο Marco Bezzecchi κυριάρχησε στο GP της Ταϊλάνδης από την αρχή μέχρι το τέλος, κατακτώντας μια εμφατική νίκη στο MotoGP για την Aprilia, ενώ η Ducati δεν κατάφερε να ανέβει στο βάθρο, για πρώτη φορά μετά από πέντε χρόνια!

Έχοντας χάσει την πρωτοπορία στον αγώνα σπριντ του Σαββάτου, ο Bezzecchi δεν έκανε ούτε ένα λάθος στον κύριο αγώνα της Κυριακής και κατέκτησε τη νίκη με διαφορά 5,5 δευτερολέπτων!

Αυτή ήταν η έβδομη νίκη στην καριέρα του Ιταλού στο MotoGP και η τρίτη στη σειρά, αφού να θυμίσουμε ότι είχε επίσης θριαμβεύσει και στους δύο τελευταίους αγώνες της περσινής σεζόν.

Όταν ξεκίνησε ο πρώτος αγώνας της χρονιάς στην Ταϊλανδή, ο Bezzecchi έκανε μια τέλεια εκκίνηση από την pole position με την εργοστασιακή του Aprilia, ενώ ο αναβάτης της Trackhouse, Fernandez, προσπέρασε τον Marc Marquez στην έβδομη στροφή, βάζοντας έτσι δύο RS-GP μπροστά.

Οι Bezzecchi και Fernandez άρχισαν αμέσως να ξεχωρίζουν στην πρώτη φάση του αγώνα, επωφελούμενοι από μια έντονη μάχη για την τρίτη θέση μεταξύ των Marc Marquez, Jorge Martin και Pedro Acosta.

Ο νυν πρωταθλητής Marquez αρχικά φάνηκε να δυσκολεύεται να βρει ρυθμό και έχασε θέσεις από τον Martin και τον Acosta στον -μόλις- 4ο γύρο. Αλλά καθώς ο Martin και ο νικητής του σπριντ Acosta πάλευαν για τη θέση, ο Marquez επανήλθε στην διεκδίκηση και μάλιστα τους ξαναπέρασε και τους δύο στον 10ο γύρο με μια διπλή προσπέραση στην 4η στροφή. Ωστόσο, ο Acosta είχε τον ισχυρότερο ρυθμό από την τριάδα και σύντομα ανέκτησε την τρίτη θέση με μια αποφασιστική κίνηση πάνω από τον Marquez στην 8η στροφή.

Συγχρόνως βέβαια -και όσο γίνονται όλα αυτά- οι δύο πρώτοι αναβάτες είχαν φύγει μπροστά, με τον Bezzecchi να προηγείται του αγώνα με δύο δευτερόλεπτα διαφορά και τον Fernandez να έχει ένα προβάδισμα τριών δευτερολέπτων έναντι του Acosta. Έτσι, το Grand Prix κρίθηκε σχετικά νωρίς, καθώς ούτε ο Fernandez ούτε ο Acosta μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν τον Bezzecchi στο τέλος.

Ο Fernandez μάλιστα φάνηκε να βρίσκεται σε τροχιά για να τερματίσει δεύτερος, αλλά άρχισε να χάνει ρυθμό στους τελευταίους επτά γύρους, με αποτέλεσμα να δώσει το δικαίωμα στον Acosta να διεκδικήσει τη δεύτερη θέση, την οποία και κατέκτησε.

Από την άλλη βέβαια, ο αναβάτης της Trackhouse θα μπορούσε να είχε αποχωρήσει εντελώς από τη μάχη για το βάθρο, αλλά ο Marquez -που ακολουθούσε τον Fernandez και τον Acosta- στην υψηλής ταχύτητας στροφή 6 έχασε το πίσω λάστιχο, όταν το πίσω ελαστικό της GP26 του ξαφνικά ξεκολλήθηκε και βγήκε από τη ζάντα, τερματίζοντας τον αγώνα του επί τόπου!

Με τον παγκόσμιο πρωταθλητή εκτός, ο Fernandez κράτησε την τελευταία θέση στο βάθρο, παρά το γεγονός ότι είχε κι ένα σωματικό πρόβλημα από το πρωί της Κυριακής.

Στην τέταρτη θέση τερμάτισε ο Martin συγκεντρώνοντας πολύτιμους βαθμούς, ενώ ο Ai Ogura της Trackhouse -κάνοντας έναν εξαιρετικό αγώνα- τοποθέτησε όλες τις Aprilia στην πρώτη πεντάδα.

Για την Ducati η καλύτερη θέση ήταν ο Fabio di Giannantonio στην έκτη θέση, με τον αναβάτη της VR46 να ξεπερνά τον Brad Binder της KTM και τον teammate του Franco Morbidelli. Το αποτέλεσμα αυτό βάζει τέλος στο σερί της Ducati στα βάθρα μετά από πέντε χρόνια (ξεκίνησε από το Βρετανικό GP του 2021).

Ο δεύτερος τώρα της περασμένης χρονιάς, Alex Marquez, συμμετείχε επίσης στην ίδια ομάδα, αλλά έπεσε και βρέθηκε εκτός αγώνα πέντε γύρους πριν το τέλος. Η έξοδος αυτή, έδωσε στον Francesco Bagnaia την ένατη θέση, όταν ο Luca Marini τερμάτισε 10ος για την εργοστασιακή ομάδα της Honda· και ο teammate του, Joan Mir, είχε μια δυνατή πέμπτη θέση όταν αναγκάστηκε να αποσυρθεί λόγω προβλημάτων με τα ελαστικά.

Επόμενος αγώνας του MotoGP, το GP της Βραζιλίας, στις 20 – 22 Μαρτίου…

ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1. M. Bezzecchi                 Aprilia Racing Team
2. P. Acosta               Red Bull KTM Factory Racing
3. R. Fernandez             Trackhouse Racing Team
4. J. Martin                        Aprilia Racing Team
5. A. Ogura                   Trackhouse Racing Team
6. F. Di Giannantonio              Team VR46
7. B. Binder                Red Bull KTM Factory Racing
8. F. Morbidelli                        Team VR46
9. F. Bagnaia                            Ducati Team
10. L. Marini                              Honda HRC

Το άρθρο MotoGP: 1ος Γύρος – GP Ταϊλάνδης [27 Φεβρουαρίου – 01 Μαρτίου 2026] εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

H BMW M έφτιαξε δυο εκδόσεις περιορισμένης παραγωγής για τα 46^α γενέθλια του «Γιατρού», με 46 αντίτυπα έκαστη…

Ο Valentino Rossi με το χαρακτηριστικό #46 έκλεισε τα 46 του και η BMW M ετοίμασε το τέλειο δώρο για τον εννέα φορές παγκόσμιο πρωταθλητή και νυν εργοστασιακό οδηγό της BMW M, την BMW M4 CS Edition VR46.

Αυτή η αποκλειστική έκδοση, που κατασκευάζεται στο εργοστάσιο του BMW Group στο Dingolfing, προσφέρεται σε δύο χαρακτηριστικές σχεδιαστικές παραλλαγές, τις Sport και Style. Ο «Γιατρός» συμμετείχε ενεργά στη διαδικασία σχεδιασμού και των δύο εκδόσεων, οι οποίες θα κατασκευαστούν σε περιορισμένο αριθμό 46 αντιτύπων η κάθε μία!

Ο διάσημος σε όλο τον κόσμο αριθμός, που είναι το σήμα κατατεθέν του Rossi, εμφανίζεται σε πολλά σημεία της BMW M4 CS Edition VR46, όπως στις πόρτες και στην οροφή, η οποία είναι φτιαγμένη από πλαστικό ενισχυμένο με ανθρακονήματα (CFRP), ενώ όσοι, «τυχεροί», αγοράσουν μία BMW M4 CS Edition VR46 θα έχουν τη μοναδική ευκαιρία για μία αποκλειστική, προσωπική συνάντηση με τον Valentino Rossi στο VR46 Motor Ranch στην Tavullia (Ιταλία) και μια εμπειρία οδήγησης BMW M στην πίστα Misano (Ιταλία).

Εμφανισιακά, η BMW M4 CS Edition VR46 διαφέρει από την BMW M4 CS εν πρώτοις χάρη στα δύο αποκλειστικά φινιρίσματα της BMW Individual, τα οποία συνδυάζονται άψογα με τις πολλές γυμνές επιφάνειες από carbon, όπως οι εσοχές στο καπό.

Επιπλέον, υπάρχουν πολλές αποκλειστικές λεπτομέρειες τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά, όταν η συνολική χρωματική φιλοσοφία των δύο εκδόσεων είναι εμπνευσμένη από τις αγαπημένες αποχρώσεις και το εκφραστικό στυλ του Valentino Rossi. Για παράδειγμα, η έκδοση «Sport» έχει μεταλλικό φινίρισμα Marina Bay Blue, ενώ και στις δύο πλευρές του αυτοκινήτου εμφανίζεται ένα υπερμέγεθες «46» στο πιο σκούρο μεταλλικό Tanzanite Blue. Στη σχεδιαστική παραλλαγή «Style», το αμάξωμα διατίθεται σε ματ μεταλλικό φινίρισμα Frozen Tanzanite Blue, με το «46» αυτή τη φορά σε μεταλλικό Frozen Marina Bay Blue και στις δύο πλευρές.

Αποτίνοντας φόρο τιμής στον αγαπημένο χρωματικό συνδυασμό του Rossi, το περίγραμμα της μάσκας νεφρών της BMW M και μία από τις ακτίνες σχήματος V στις σφυρήλατες ζάντες ελαφρού κράματος M είναι βαμμένες σε έντονο κίτρινο χρώμα, όπως και οι δαγκάνες των φρένων με το λογότυπο M και τη διακοσμητική λωρίδα πάνω από τα πλαίσια των θυρών της έκδοσης «Sport».

Και φυσικά οι κίτρινες λεπτομέρειες απαντώνται και στο εσωτερικό της BMW M4 CS Edition VR46, που έχει ως βασικό χρώμα το Night Blue. Τα μπάκετ καθίσματα M Carbon είναι επενδεδυμένα με δέρμα Merino σε χρωματικό συνδυασμό Black/Night Blue, όταν η απόχρωση Sao Paulo Yellow στην περιοχή των ώμων, η οποία φέρει επένδυση Alcantara, προσφέρει μια μοναδική αντίθεση.

Επιπλέον, το τιμόνι M Alcantara με τις τρεις ακτίνες και την επίπεδη στεφάνη στο κάτω μέρος έχει κίτρινες ραφές και κίτρινη σήμανση για τη θέση της ευθείας, ενώ σε όλα τα μοντέλα της έκδοσης Edition VR46, στην κεντρική κονσόλα από ανθρακονήματα υπάρχει μια σήμανση του τύπου «1/46», υποδεικνύοντας ότι κάθε μοντέλο Sport ή Style είναι ένα αντίτυπο της παρτίδας περιορισμένης παραγωγής.

Όσο αφορά στην «καρδιά» της BMW M4 CS Edition VR46 τώρα, αυτή είναι ένας υψηλόστροφος εξακύλινδρος εν σειρά κινητήρας 3,0 λίτρων με τεχνολογία M TwinPower Turbo. Αυτή η μονάδα ισχύος από την πρώτη ημέρα της εξέλιξής της δημιουργήθηκε με γνώμονα τις επιδόσεις στην πίστα. Έτσι, η αύξηση της μέγιστης πίεσης υπερπλήρωσης των δύο mono-scroll υπερσυμπιεστών στα 2,1 bar, καθώς και οι ειδικές βελτιώσεις στη διαχείριση του κινητήρα, έχουν ως αποτέλεσμα η απόδοση του κινητήρα να φτάνει τους 550 ίππους!

Αυτή η ισχύς μεταφέρεται στο δρόμο μέσω ενός οκτατάχυτου κιβωτίου M Steptronic, του προηγμένου συστήματος τετρακίνησης M xDrive και του ενεργού διαφορικού M. Και η ταχύτατη απόδοση της ισχύος σε συνδυασμό με την βελτιωμένη πρόσφυση επιτρέπουν στο αυτοκίνητο να επιταχύνει από 0 στα 100 χλμ./ώρα σε μόλις 3,4 δευτερόλεπτα και από 0 στα 200 χλμ./ώρα σε 11,1 δευτερόλεπτα, ενώ χρησιμοποιώντας τη μέθοδο «1-foot rollout», οι χρόνοι μειώνονται σε 3,1 δευτερόλεπτα για το σπριντ από 0 έως 100 χλμ./ώρα και 10,8 δευτερόλεπτα για το 0 – 200 χλμ./ώρα, όταν η επιτάχυνση από 80 στα 120 χλμ./ώρα απαιτεί 2,6 δευτερόλεπτα με τέταρτη σχέση και 3,3 δευτερόλεπτα με Πέμπτη και η τελική ταχύτητα του μοντέλου περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 302 χλμ./ώρα!

Ταυτόχρονα, έχει εξελιχθεί και η τεχνολογία πλαισίου της BMW M4 CS, με ακρίβεια στα χαρακτηριστικά απόδοσης του κινητήρα, στη συνολική φιλοσοφία του οχήματος και στην κατανομή του βάρους του. Έτσι, η ειδικά ρυθμισμένη κινηματική του άξονα, οι προσαρμοσμένες ρυθμίσεις της γωνίας κάμπερ των τροχών, τα αμορτισέρ, τα βοηθητικά ελατήρια και οι αντιστρεπτικές δοκοί συμβάλλουν στη βελτίωση της ακρίβειας του τιμονιού, της μετάδοσης των πλευρικών δυνάμεων στις στροφές, της απόκρισης των ελατηρίων και της αμορτισέρ, καθώς και της θέσης των τροχών, ενώ τα ηλεκτρονικά ελεγχόμενα αμορτισέρ της προσαρμοζόμενης ανάρτησης M διαθέτουν ειδική ρύθμιση για το μοντέλο, όπως και το ηλεκτρομηχανικό σύστημα διεύθυνσης M Servotronic με μεταβλητή σχέση μετάδοσης, καθώς και το ενσωματωμένο σύστημα πέδησης.

46 | Το σήμα κατατεθέν ενός θρυλικού αναβάτη του MotoGP…

Ο αριθμός 46 συνόδευσε τον Valentino Rossi καθ’ όλη τη διάρκεια της εντυπωσιακής του καριέρας ως αναβάτης και οδηγός αγώνων. Έχει αποκτήσει μια μοναδική αναγνωρισιμότητα, ίσως περισσότερο και από το παρατσούκλι του «The Doctor» ή «Il Dottore».

Συνεχίζοντας την παράδοση του πατέρα του, Graziano Rossi, ο οποίος αγωνιζόταν με το #46, ο Valentino αποφάσισε να υιοθετήσει τον ίδιο αριθμό από την αρχή της καριέρας του και ποτέ δεν τον άλλαξε, ακόμη και όταν έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής και θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το Νο1.

Για την ιστορία, ο Valentino Rossi κέρδισε τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο στην κατηγορία των 125 κ.εκ. το 1997. Δύο χρόνια αργότερα, κατέκτησε το στέμμα στην κατηγορία των 250 κ.εκ., ενώ το 2000, πέρασε στην κορυφαία κατηγορία των αγώνων Grand Prix εκείνη την εποχή (500 κ.εκ.) και αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής σε αυτή το 2001.

Την επόμενη χρονιά, η κατηγορία αυτή αντικαταστάθηκε από το MotoGP, με τον Rossi να παραμένει κυρίαρχος. Μέχρι το 2005, είχε προσθέσει άλλους τέσσερις παγκόσμιους τίτλους, με τον όγδοο και ένατο να κατακτώνται από τον Ιταλό το 2008 και το 2009.

Με τα εννέα αυτά παγκόσμια πρωταθλήματα και τις 115 νίκες σε Grand Prix, ο Rossi είναι ένας από τους τρεις πιο επιτυχημένους αναβάτες στην ιστορία των αγώνων μοτοσικλέτας και παγκόσμιο είδωλο του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Το VR46 έχει γίνει διεθνές σήμα, ενώ η γενέτειρα του Rossi, η Tavullia, έχει μειώσει προς τιμή του το όριο ταχύτητας από τα 50 χλμ./ώρα στα 46 χλμ./ώρα!

Εργοστασιακός οδηγός της BMW M από τις αρχές του 2023…

Όταν ολοκληρώθηκε η αγωνιστική του καριέρα στους δύο τροχούς στα τέλη της σεζόν 2021, ο Valentino Rossi αποφάσισε να εστιάσει αποκλειστικά στους αγώνες αυτοκινήτου και αφότου είχες ήδη συμμετάσχει σε πολλές δοκιμές με μονοθέσια της Formula 1 και είχε κάνει guest εμφανίσεις σε αγώνες ράλι και αντοχής, έγινε από την αρχή της σεζόν 2023 εργοστασιακός οδηγός της BMW M, οδηγώντας μια BMW M4 GT3 για την BMW M Team WRT σε διοργανώσεις όπως το GT World Challenge Europe και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής της FIA (FIA WEC), που περιλαμβάνει και τις 24 Ώρες του Le Mans (Γαλλία), ενώ στις αρχές Φεβρουαρίου 2025, κατέκτησε τη δεύτερη θέση με μια BMW M4 GT3 στο Bathurst 12 Hour (Αυστραλία), που ήταν ο πρώτος γύρος του Intercontinental GT Challenge (IGTC) της φετινής χρονιάς.

Το άρθρο BMW M4 CS Edition VR46: Το «δώρο» της BMW M για τα 46α γενέθλια του «Γιατρού»! εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

Ο Jorge Martín και η Desmosedici GP είναι Παγκόσμιοι Πρωταθλητές για το 2024 σε άλλη μια σεζόν ρεκόρ για τον Ιταλό κατασκευαστή…

Την Κυριακή που μας πέρασε στο Grand Prix «Αλληλεγγύης» της Βαρκελώνης, η Ducati κέρδισε τον Παγκόσμιο Τίτλο MotoGP για τρίτη συνεχόμενη σεζόν με τον Jorge Martín πάνω στην Desmosedici GP24 της ομάδας Pramac Racing.

Ο Ισπανός αναβάτης εξασφαλίζει τον πρώτο του Παγκόσμιο Τίτλο στον κορυφαίο διεθνή διαγωνισμό αγώνων των 2 τροχών, σε μια σεζόν που χαρακτηρίζεται από την απόλυτη κυριαρχία των μοτοσυκλετών Ducati και των αναβατών της, με τους Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team), Marc Márquez (Gresini Racing MotoGP) και Enea Bastianini (Ducati Lenovo Team) να συνθέτουν ένα ονειρεμένο Top-4 στη γενική κατάταξη, όλοι με Ducati.

Η τεχνική υπεροχή της Ducati σε αυτή τη σεζόν του MotoGP αντικατοπτρίζεται στους αριθμούς ρεκόρ της, οι οποίοι βελτιώνουν της ήδη εντυπωσιακές επιδόσεις της προηγούμενης σεζόν του 2023. Ο Ιταλός κατασκευαστής κατάφερε να βελτιώσει το ρεκόρ όλων των εποχών για νίκες σεζόν (19 σε σύνολο 20 αγώνων), θέτοντας ένα νέο ρεκόρ για μονοπωλιακά βάθρα (14) και σε 6 από αυτούς τους αγώνες Grand Prix, η ηγεμονία της Ducati επεκτάθηκε σε ολόκληρο το Top-5.

Για την Ducati, τη μόνη μη ιαπωνική μάρκα που κερδίζει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο MotoGP και τη μόνη ευρωπαϊκή μάρκα που μπορεί να επιτύχει το ορόσημο των 100 νικών σε αυτήν την κατηγορία, αυτός που κέρδισε μαζί με τον Jorge Martín και την Pramac Racing είναι ο τέταρτος τίτλος αναβατών μετά από εκείνους του Casey Stoner το 2007 και του Francesco Bagnaia το 2022 και το 2023.

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP επισφραγίζει άλλη μια εξαιρετική αγωνιστική σεζόν στην οποία ο ιταλός κατασκευαστής κέρδισε επίσης τον Τίτλο Κατασκευαστών και Ομάδων με την Ομάδα Ducati Lenovo, τον Τίτλο Κατασκευαστών και Ομάδων στο WorldSBK με τους επίσημους αναβάτες της (Aruba.it Racing Team) Nicolò Bulega και Álvaro Bautista στο βάθρο της γενικής κατάταξης, καθώς και τον Τίτλο Αναβατών και Κατασκευαστών στο WorldSSP, χάρη στις επιδόσεις του νέου Παγκόσμιου Πρωταθλητή Adrián Huertas (Aruba.it Racing WSSP Team) και τον τερματισμό στο βάθρο του Yari Montella (Barni Spark Racing Team).

Η Ducati ετοιμάζεται τώρα να γιορτάσει τους παγκόσμιους τίτλους που κέρδισε το 2024. Η εκδήλωση «Campioni in Festa» θα πραγματοποιηθεί στις 3 Δεκεμβρίου στην Μπολόνια, όπου οι πρωταγωνιστές αυτής της εξαιρετικής αθλητικής σεζόν θα γιορτάσουν τις επιτυχίες τους…

Οι αριθμοί κυριαρχίας της Ducati στη σεζόν MotoGP 2024:

19 – Οι νίκες που πέτυχαν οι αναβάτες της Ducati στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP 2024 – Ρεκόρ όλων των εποχών στο MotoGP.

14 – Οι αγώνες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος MotoGP 2024 στους οποίους το βάθρο αποτελούνταν εξ ολοκλήρου από αναβάτες της Ducati – Ρεκόρ όλων των εποχών στο MotoGP.

53 – Τα βάθρα που πέτυχαν οι αναβάτες της Ducati κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2024 με 6 διαφορετικούς αναβάτες.

16 – Τα Pole positions που απέκτησαν οι αναβάτες της Ducati κατά τη διάρκεια της σεζόν MotoGP 2024.

66 – Οι Διαδοχικοί αγώνες MotoGP στους οποίους τουλάχιστον ένας αναβάτης της Ducati τοποθετήθηκε στο Top 3 (όλοι οι αγώνες Sprint της σεζόν του 2024 έληξαν επίσης με τουλάχιστον έναν αναβάτη της Ducati στο βάθρο).

106 – Οι Νίκες στο MotoGP για την Ducati, τον μοναδικό Ευρωπαίο κατασκευαστή μοτοσικλετών που ξεπέρασε το ορόσημο των 100 νικών.

Το άρθρο MotoGP: Η Ducati κερδίζει τον Παγκόσμιο Τίτλο για τρίτη συνεχόμενη χρονιά! εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.

Ο αναβάτης της CFMOTO Aspar Team, David Alonso,  έγινε ο πρώτος νικητής της Moto3, που μετά από έναν τελευταίο γύρο στον οποίο κατάφερε να προσπεράσει πέντε αναβάτες, πήρε τελικά τη νίκη…

Ο David Alonso και η CFMOTO Aspar Team έγραψαν ιστορία στο πρόσφατο GP του Κατάρ με την πρώτη νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα για τον Κινέζικο κολοσσό. Ο Κολομβιανός αναβάτης άφησε άφωνους όλους όσους απολάμβαναν το πρώτο γκραν πρι της σεζόν με έναν εξαιρετικό, αριστοτεχνικό τελευταίο γύρο, στον οποίο προσπέρασε πέντε αναβάτες για να πάρει την πρώτη νίκη της σεζόν. Έτσι, ο πρωτάρης της χρονιάς για το 2023 ξεκίνησε τη σεζόν παίρνοντας τη πρωτοπορία, με μια επιβλητική νίκη που δίνει το προβάδισμα στη βαθμολογία κατασκευαστών και στην κατάταξη των ομάδων στην ομάδα της CFMOTO.

Ο Αλόνσο μπήκε στη πρώτη θέση μόνο σε ένα γύρο, σε αυτόν που είχε σημασία, αυτόν που έκανε τη διαφορά. Από την αρχή, από την όγδοη θέση του grid, ο Κολομβιανός αναβάτης αγωνίστηκε με το κορυφαίο γκρουπ, σκύβοντας, περιμένοντας να έρθει η ώρα του και αποφεύγοντας προβλήματα.

Με το πέρασμα των γύρων και τον αποκλεισμό ορισμένων από τους μεγαλύτερους αντιπάλους του, ο David Alonso άρχισε να ηρεμεί και να προετοιμάζεται για αυτούς τους τελευταίους αγωνιώδεις γύρους της Moto3, στους οποίους όλοι οι αναβάτες τα παίζουν όλα ή τίποτα.

Όμως όλα άλλαξαν στην αρχή του τελευταίου γύρου, όπου ο αναβάτης της CFMOTO Aspar Team ήταν έκτος, μια από τις χειρότερες θέσεις του σε όλο τον αγώνα. Η δουλειά συσσωρευόταν, αλλά στα 5,3 χλμ. της πίστας του Κατάρ χρειαζόταν να προσπεράσει πέντε αναβάτες αν ήθελε να κερδίσει. Το χρειαζόταν και το πέτυχε, περνώντας τους Adrián Fernández, Vicente Pérez (που στη συνέχεια τράκαρε), Riccardo Rossi, Taiyo Furusato και, τέλος, στην τελευταία στροφή, τον Dani Holgado.

Όλοι τους «υπέκυψαν» στο ψυχρό αίμα του Κολομβιανού και από 0,5’’ μακριά από τον πρώτο, για να τερματίσει τον αγώνα με πλεονέκτημα 41 χιλιοστών έναντι του Holgado, δεύτερος τελικά.

Με αυτή τη νίκη, την πρώτη της χρονιάς, ο Ντέιβιντ Αλόνσο είναι ο πρωτοπόρος της Moto3 για πρώτη φορά στη σύντομη καριέρα του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Το άρθρο GP Qatar – Moto3: Ο David Alonso έγραψε ιστορία… εμφανίστηκε πρώτα στο AutoMoto.