Ο κύριος GO…

Ένας ακόμη αγωνιζόμενος με καταγωγή από την Βέροια αυτή τη φορά ο Κώστας Χριστόπουλος. Ήρθε στη Θεσσαλονίκη το 1963, σε ηλικία 13 ετών. Το βράδυ πήγαινε νυχτερινό γυμνάσιο και το πρωί δούλευε σε ένα μαγαζί σαν λαμαρινάς αυτοκινήτων…

Το 1971 υπηρέτησε την μητέρα Πατρίδα, στην αρχή σαν οδηγός διαβιβάσεων στο Γ’ Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη και στο τέλος πάλι σαν οδηγός Διοικητού όμως, στην Αρναία στα ΤΕΑ.

Το 1977 ανοίγει το δικό του μαγαζί, φανοποιείο – καλίμπρα αυτοκινήτων στην περιοχή της Μπότσαρη. Γίνεται μέλος του Α.Ο.Θ. και ξεκινάει να συμμετάσχει σε αγώνες.

Πρώτος του αγώνας το 12ο Ράλλυ Θερμαϊκού το 1983 με ένα VW Golf GTi, που είχε στο μαγαζί και συντηρούσε, του Κώστα Γιαννόπουλου. Συνοδηγός του θα είναι ο Ιωάννης Χατζηκαλινικίδης.

Μαζί θα είναι μέχρι και το 1985 με καλύτερα αποτελέσματα τα εξής:

1983 | 12ο Ράλλυ Θερμαϊκού: 5ος κλάσης Α/8

1984 | 5ο Ράλλυ Κένταυρος: 5ος κλάσης Α/8

Το 1985 θα συμμετάσχει στο 10ο Διεθνές Ράλλυ Χαλκιδικής με τον ίδιο συνοδηγό αλλά με άλλο αυτοκίνητο. Ένα Fiat 131 Mirafiori που αγόρασε από τον Γιώργο Ρεπανίδη. Όπου και βγήκαν εκτός αγώνος από χρόνο (περισσότερα λίγο πιο κάτω στις «στιγμές»).

Θα πάρει μέρος και στο 19ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ. με το Fiat 131 αλλά με τον Ιωάννη Κηπουρό στο κάθισμα του συνοδηγού. Λόγω όμως των αυξημένων επαγγελματικών υποχρεώσεων ξαναδίνει πίσω το αυτοκίνητο στον Γιώργο Ρεπανίδη και σταματάει τους αγώνες.

Τελευταία φορά που ο Κώστας θα κάτσει στο κάθισμα του οδηγού ήταν το 1987. Στο 4ο Ράλλυ Κιλκίς, με συνοδηγό αυτή την φορά τον Κωνσταντίνο Αθανασιάδη και αυτοκίνητο ένα Skoda 105 Target, που ήταν το προσωπικό του αυτοκίνητο μετακίνησης (ολοκαίνουργιο μόλις τριών μηνών). Θα τερματίσουν στην 3η θέση της κλάσης Α/6.

Εκεί ήταν και ο πρώτος αγώνας αντίστοιχα από την θέση του οδηγού και για τον υπογράφοντα. Εκεί όπου μίλησα για πρώτη φορά με τον Κύριο Χριστόπουλο, λέγοντας μου περιμένοντας να ξεκινήσουμε την προτελευταία Ειδική «Μαυροπλαγιά» τα εξής: «Μικρέ έχω δει να αγοράζουν αγωνιστικά αυτοκίνητα, αλλά να αγοράζουν και τον χορηγό μαζί πρώτη φορά βλέπω».

Από τον επόμενο χρόνο (1988) και για τα τέσσερα επόμενα χρόνια θα συμμετάσχει σαν συνοδηγός, του Αυγουστίνου Αυγουστάκη σε μια Opel Manta.

Το καλύτερό τους αποτέλεσμα ήταν το 1991 στο 12ο Ράλλυ Μακεδονίας: 6οι κλάσης Α/8. Εδώ θα είναι και η τελευταία φορά που ο Κώστας Χριστόπουλος θα μπει σε αγωνιστικό αυτοκίνητο και θα φορέσει κράνος.

Από στιγμές είναι αρκετές αυτές που δεν θα μπορούσε να ξεχάσει… Το 1985 στο Ράλλυ Χαλκιδικής, ο συνοδηγός του ο Γιάννης δεν αισθανόταν καλά και ζαλιζόταν. Λίγο πριν την εκκίνηση της Ειδικής Διαδρομής «Πετροκέρασα» ο γιατρός από την ομάδα της Lancia West Tre Gazzelle (συμμετείχαν με την 037 οι Andrea Zanussi και Mauro Pregliasco, με τον πρώτο να τερματίζει 2ος γενικής και τον δεύτερο 3ος γενικής) τον έκανε μια ένεση για να μην ζαλίζεται! Δυστυχώς όμως στη Ειδική Διαδρομή «Μεταλεία Βάβδου» βγήκαν από τον δρόμο. Και εκεί που προσπαθούσαν να βρουν τρόπο να ξαναβάλουν το αυτοκίνητο στο δρόμο, πέρασε ένα φορτηγάκι service μιας γαλλικής συμμετοχής. Μόλις είδαν οι Γάλλοι ότι είχαν κοινό χορηγό με τον Κώστα, την Unil Opal Oil, σταμάτησαν και τράβηξαν το αγωνιστικό, βάζοντας το πάλι στο δρόμο, σε μια κίνηση αλληλεγγύης!

Όπως και σε ένα άλλο Ράλλυ Χαλκιδικής, συνοδηγός του Αυγουστάκη, στην Ειδική Διαδρομή «Μεγάλη Παναγία» (στο γνωστό σημείο με την βρύση) αντιμετωπίζουν πρόβλημα με το ντιστριμπιτέρ της Manta και εγκαταλείπουν. Έφθασαν στο service στο Πόρτο Καρράς και εκεί επειδή ο Σάββας Παπαντωνίου είχε πρόβλημα με το διαφορικό της δική του Manta, πήρε το δικό τους και συνέχισε τον αγώνα.

Ένα άλλο περιστατικό, σε Ράλλυ Δ.Ε.Θ. αυτή την φορά, πάλι με τον Αυγουστάκη, που έσπρωχναν το Opel Manta από την είσοδο του Γ’ Σώματος Στρατού μέχρι την νότια πύλη της έκθεσης για να τερματίσουν τον αγώνα.

Και μια τελευταία και λίγο διασκεδαστική στο Ράλλυ Δ.Ε.Θ. του 1999. Βρίσκεται πια με την κάμερα στα χέρια και βιντεοσκοπεί τον αγώνα στην Ειδική Διαδρομή «Γεροπλάτανος» στην αριστερή φουρκέτα (αλλαγή πορείας) για το ανηφορικό μέρος της. Στο δεύτερο πέρασμα της ειδικής, ο Περάκης με το Suzuki Swift, χάνει τον έλεγχο και βγαίνει από τον δρόμο, πέφτοντας επάνω στο Lada Samara του αείμνηστου Σωτήρη Κουκίδη που είχε εγκαταλείψει λίγο πριν. Τραυματίζοντας και έναν θεατή που ακουμπούσε επάνω στο Lada. Αλλά δεν σταματάει εκεί, στην συνέχεια κτυπάει τον Κώστα ο οποίος βρίσκεται πίσω από τις αχυρόμπαλες και γράφει με την κάμερά του και το αυτοκίνητο του ενδιάμεσου κριτή της ειδικής (Βαγγέλης Σιφναίος). Μεταφέρθηκαν όλοι στο Νοσοκομείο Πολυγύρου και μάλιστα νοσηλεύτηκαν στο ίδιο δωμάτιο με τον Δημήτρη Δουλκερίδη, που στο πρώτο πέρασμα της ίδιας Ειδικής Διαδρομής βγήκε από τον δρόμο, 1-2 χιλιόμετρα πριν από το δικό τους σημείο, ευτυχώς και για αυτόν ανώδυνα.

Φανταστείτε τι ταλαιπωρία τράβηξαν οι νοσοκόμες από τους τρεις τους γενικά, αλλά και ειδικότερα όταν τις φώναζαν να βάλουν κολάρο και στους άλλους δυο -επειδή είχαν βάλει στον τρίτο- και απαίτησαν να τους φέρουν τηλεόραση για να παρακολουθήσουν τον αγώνα της Formula 1 που είχε αναμετάδοση!

Ο Κώστας Χριστόπουλος όμως δεν ήταν μόνο αγωνιζόμενος. Επαγγελματικά έκανε μεγάλη καριέρα στο χώρο της ενημέρωσης. Ξεκίνησε με εκπομπές ραδιοφώνου: το 1988 στον Ήλιο του Βορρά στις Συκιές, μετά από λίγους μήνες πήγε στο Ράδιο Κρόνος στη Καλαμαριά και από το 1990 στο ράδιο Μακεδονία και FM 98 (κανάλι 1) με εκπομπή για το αυτοκίνητο. Συνολικά θα κάνει 26 χρόνια ραδιόφωνο!

Συγχρόνως το 1990 μετά από προτροπή του Γιώργου Καραβασίλη (ιδιοκτήτη της TV Μακεδονίας μαζί με τον αδελφό του Ανδρέα) μπαίνει και στη τηλεόραση της TV Μακεδονίας. Εκεί, μέχρι το 1995 έχει την εκπομπή ”GO” για αυτοκίνητο και αγώνες, μόνος του, ενώ από το 1996 μέχρι και το 2000 είναι μαζί του και ο Κώστας Στέφου (έγκριτος δημοσιογράφος) και κάνουν την εκπομπή «Τροχοί στον αέρα».

Μετά το 2000 θα συνεχίσει να έχει εκπομπές τηλεόρασης σε περιφερειακά κανάλια. Στα West (στη Κοζάνη), TV Χαλκιδικής, Ερμής TV στη Κατερίνη, Astra TV στο Βόλο. Έτσι συμπληρώνει 22 χρόνια τηλεόραση!

Η επαγγελματική του δραστηριότητα όμως έχει και συνέχεια. Το 1988 εκδίδει την εφημερίδα GO. Μια εφημερίδα Free Press, με θέμα τους αγώνες αυτοκινήτου, που διανέμονταν δωρεάν σε όλους τους επαγγελματίες και αγωνιζόμενους για 28 χρόνια, σε περίπου 12.500 τεύχη τον μήνα. Σατιρίζοντας, κουτσομπολεύοντας, αλλά πολλές φορές λέγοντας την αλήθεια σε αγωνιστικά θέματα…

Διετέλεσε μέλος του Σ.Ο.Α.Α.Β.Ε. από το 1980 έως το 1988 σαν απλό μέλος. Αφιερώνοντας πολύ προσωπικό χρόνο, με μεγάλες επιτυχίες σε εκδηλώσεις του Συνδέσμου, ειδικά στους χορούς. Ναι γινόταν χοροί τότε και από τον Σ.Ο.Α.Α.Β.Ε. και από τον Α.Ο.Θ. Υπήρχε μια ατμόσφαιρα ενότητας και αλληλεγγύης ανάμεσα στους αγωνιζόμενους, κάτι που δεν υπάρχει σήμερα.

Δεν θα ξεχάσουμε επίσης σε κάποιο Ράλλυ Δ.Ε.Θ. στον τερματισμό της Ειδικής Διαδρομής «Σήμαντρα», που μαζί με την γυναίκα του είχε στήσει μια ψησταριά και έψηνε σουβλάκια που έδινε στα πληρώματα που τερμάτιζαν την ειδική, προσφορά του Σ.Ο.Α.Α.Β.Ε.!

Γιατί τότε υπήρχε – λειτουργούσε ο σύνδεσμος και ο Κώστας ήταν ένας από αυτούς που πίστεψαν στη δύναμη του και αφιέρωσε πολύ προσωπικό χρόνο για αυτό.

Όπως επίσης βοήθησε και τον Α.Ο.Θ. στη οργάνωση, σε πολλούς αγώνες από την θέση του χρονομέτρη. Ήταν υπεύθυνος του Park ferme στο Ράλλυ Δ.Ε.Θ. για πολλά χρόνια τότε που είχε ολονύχτια φύλαξη.

Αυτός είναι ο Κώστας Χριστόπουλος, ένας άνθρωπος μυαλωμένος, συζητήσιμος, που έχει έναν δικό του τρόπο να πετυχαίνει τα πράγματα και που για όλα μπορεί να σε δώσει μια απάντηση.

Αυτός που είναι υπεύθυνος που όλοι εμείς έχουμε τις αναμνήσεις μας ζωντανές μέσα από τις βιντεοκασέτες του…

*Δείτε όλα τα Αγωνιστικά Πορτρέτα που κάναμε μέχρι σήμερα κάνοντας κλικ εδώ.