In Pen & InkManuscriptsΧρήστος Κίτσος

Αγωνιστικά Πορτρέτα: Αντώνης Στιβαχτάρης

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΤΙΒΑΧΤΑΡΗΣ

Ένας ακόμη αγωνιζόμενος με μεγάλη ιστορία στον χώρο των αγώνων αυτοκινήτου είναι ο Αντώνης Στιβαχτάρης. Η καταγωγή του από Αθήνα, αλλά έζησε αρκετά χρόνια στην πόλη της Λαμίας. Η μεγάλη αγάπη για το αυτοκίνητο και ειδικότερα για τους αγώνες ήταν που τον έκανε να θέλει να συμμετάσχει σε αγώνες. Δεν ήθελε πολύ άλλωστε, αφού το σπίτι του ήταν δίπλα στα γραφεία της Α.Λ.Α. (Αγωνιστική Λέσχη Αυτοκινήτου) που την επισκεπτόταν πολύ συχνά…

Από την ηλικία των 16 και 17 χρονών ήταν μέλος της ομάδας service του ‘’Siroco’’ – Τάσος Λιβιεράτος, ενώ η αγωνιστική δραστηριότητα από το κάθισμα του οδηγού ξεκινάει το μακρινό 1971, όταν σε ηλικία 19 ετών, με υπογραφή του πατέρα του, άρχισε να συμμετέχει σε αγώνες δεξιοτεχνίας.

Όπως «είπαμε» ήταν τακτικός θαμώνας στην Α.Λ.Α. και εκεί κάποια στιγμή ο Μιχάλης Μοσχούς τον παρότρυνε να βγάλει αγωνιστική άδεια. Έτσι και έγινε, και τον Μάϊο του 1974 κάνει τον πρώτο του αγώνα. Συνοδηγός του Νίκου Ρίτσου (υιός Δήμαρχου Αθήνας), το 3ο Ράλλυ Σκορπιός, με ένα VW Kafer 1303 S. Θα τερματίσουν 4οι γενικής κατάταξης και 2οικλάσης 2/4.

Θα ακολουθήσει ένα μήνα μετά το 7ο Ράλλυ «Γύρος Πελοποννήσου». Εκεί θα είναι συνοδηγός του ανθρώπου που τον παρότρυνε να ασχοληθεί με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, τον Μιχάλη Μοσχού, με μια Alfa Romeo Giulia.

Την επόμενη χρονιά, το 1975, θα είναι συνοδηγός του Μάκη Βλάχου με Fiat 128, με το οποίο μάλιστα θα κερδίσουν και το Πρωτάθλημα Group 1, ενώ το 1976 θα είναι δίπλα στον Ευριπίδη Κορρέ, άλλοτε με Subaru και άλλοτε με Citroen GS, και μαζί θα τερματίσουν 6οι γενικής κατάταξης στον 8ο Γύρο Πελοποννήσου και 10οι γενικής κατάταξης στο 5ο Ράλλυ Σκορπιός.

Τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, το 3ο Ολυμπιακό Ράλλυ, θα το κάνει με τον Μιχάλη Μοσχού, με το Νο2 στις πόρτες της Alfa Romeo Alfasud Ti. Μάλιστα, ο Μιχάλης Μοσχούς θα δηλώσει τότε ότι «είναι ο καλύτερος αγώνας που έχω κάνει στην ζωή μου».

Τα επόμενα χρόνια θα τρέξει συνοδηγός με διάφορους οδηγούς:

  • Το 1977 με τον Χρήστο Πανουργιά με Renault 17 TS.
  • To 1978 με τον Άλκη Κορρέ με Toyota Corolla SR.
  • Το 1980 με τον Τάσο Γεμενή με Datsun 1600 SSS (14ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ.: 15οι γενικής κατάταξης και 4οι κλάσης 2/4).
  • Το 1981 ξανά με τον Χρήστο Πανουργιά με Renault 5 Alpine (12ο Ράλλυ Μαύρο Ρόδο: 6οι γενικής κατάταξης).
  • Το 1982 με τον Ευριπίδη Κορρέ με Ford Fiesta.
  • To 1984 με τον Άλκη Κορρέ με Renault 5 Alpine.
  • Το 1987 με τον Σωτήρη Χατζητσοπάνη με Opel Manta
  • To 1993 με τον ‘’ΤΕΝ-ΤΕΝ’’ (Πέτρος Τριανταφύλλης) με Lancia Delta Integrale (21οΡάλλυ Φθιώτιδος: 2οι γενικής κατάταξης και 2οι κλάσης Α/8).
  • Το 2000 με τον Γιώργο Σκευοφύλαξ με Seat Ibiza4 16v (11ο Ράλλυ Λαμίας: 36οιγενικής κατάταξης και 6οι κλάσης ΝΑΤ).
  • Το 2001 για άλλη μια φορά με τον Άλκη Κορρέ με Seat Ibiza (23ο Ράλλυ Κένταυρος: 51οι γενικής κατάταξης και 1οι κλάσης ΝΑΤ).

To Ράλλυ Κένταυρος του 2001 θα είναι και ο τελευταίος αγώνας που θα κάνει από το κάθισμα του συνοδηγού, αλλά ο κος. Στιβαχτάρης έχει αντίστοιχα μεγάλη αγωνιστική ιστορία και σαν οδηγός…

Η πρώτη του συμμετοχή σε αγώνα Ράλλυ σαν οδηγός, έγινε το 1974 με ένα NSU 1300 TT και συνοδηγό τον Θεοδόση Λαζάκη. Είναι το 1ο Ολυμπιακό Ράλλυ, ένας χωμάτινος αγώνας με πολύ καλό αποτέλεσμα: 4ος γενικής κατάταξης και 1ος κλάσης 1/3.

Το 1978 θα οδηγήσει το ένα από τα τρία Mazda 323, της ελληνικής αντιπροσωπείας. Ακολουθεί όλο το Πρωτάθλημα με συνοδηγό τον Ιωάννη Δημητρόπουλο (καθηγητής Πολυτεχνείου), πετυχαίνοντας μαζί τα εξής αξιοσημείωτα αποτελέσματα:

  • 12ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ.: 10ος γενικής κατάταξης και 2ος κλάσης 1/3.
  • 9ο Ράλλυ Μαύρο Ρόδο: 10ος γενικής κατάταξης και 3ος κλάσης 1/3.
  • 11ο Ράλλυ Αττικοβοιωτίας: 10ος γενικής κατάταξης και 1ος κλάσης 1/3. Κερδίζοντας και την 2η θέση στο Πρωτάθλημα της κατηγορίας Group 1 της χρονιάς εκείνης.

Την επόμενη χρονιά, το 1979 θα τρέξει το πρώτο μισό με Alfa Romeo Alfasud Ti και Renault 12 TS και έπειτα με Renault 5 Alpine. Ένα εργοστασιακό αυτοκίνητο (Jean Ragnotti) που αγόρασε από τον Χρήστο Πανουργιά. Συνοδηγός του θα είναι ο Αναστάσιος Αθανασίου (Renault 12 TS) και ο Ιωάννης Φουσάρας.

Μια επιτυχημένη χρονιά με καλά αποτελέσματα:

  • 1ο Ράλλυ Κένταυρος: 3ος γενικής κατάταξης και 1ος κλάσης 2/3.
  • 10ο Ράλλυ Φθιώτιδος: 2ος γενικής κατάταξης και 1ος κλάσης 2/4.
  • 13ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ.: 7ος γενικής κατάταξης και 5ος κλάσης 2/4.

Το 1980 θα συνεχίσει με το Renault 5 Alpine, με τον Φουσάρα συνοδηγό, εκτός από το Εαρινό Ράλλυ που συνοδηγός του θα είναι ο EL – NAK και τη χρονιά εκείνη (1980) το καλύτερο αποτέλεσμα «έρχεται» στο 7ο Ολυμπιακό Ράλλυ, όπου τερμάτισε 3ος γενικής κατάταξης.

To 1982, σε συνεργασία με τον Πέτρο Κοντογούρη (ιδιοκτήτης της NAMCO) και ειδικότερα με τον υιό του Νίκο, ετοιμάστηκε ένα Namco Pony. Επικοινώνησε με την ΕΛΠΑ, με τον κύριο Κώστα Γλωσσώτη και δημιουργήθηκε μια κατηγορία για ελληνικά αυτοκίνητα, η κατηγορία Η  (από το Hellenic), όπου συμμετείχαν τα Pony της Namco, τα Amico της Fiat και τα Farma της Renault.

Συμμετέχει όλη την χρονιά με το Pony, με συνοδηγό την γυναίκα του Βεατρίκη. Μόνο στο 13ο Ράλλυ Μαύρο Ρόδο θα τρέξει με συνοδηγό τον Νίκο Αποστολόπουλο. Ένας επεισοδιακός αγώνας, αφού μετά από ένα τουμπάρισμα, έσπασαν τα πλαϊνά τζάμια του Pony και πέρασαν την Ειδική Διαδρομή «Ελικώνας», που ήταν χιονισμένη, τυλιγμένοι με πετσέτες για το κρύο!

Καλύτερα αποτελέσματα:

  • 4ο Ράλλυ Βοιωτίας: 8ος γενικής κατάταξης και 1ος κλάσης Η.
  • 4ο Αττικό Ράλλυ: 94ος γενικής κατάταξης και 3ος κλάσης Η.
  • 16ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ.: 25ος γενικής κατάταξης και 1ος κλάσης Η.

Με το Pony έκανε 16 αγώνες και είχε 15 τερματισμούς! Αλλά αυτό που τον έκανε πολύ εντύπωση ήταν ότι οι θεατές δεν έφευγαν από την θέση τους αν δεν περνούσε πρώτα από μπροστά τους το Pony…

Θα ακολουθήσει μια περίοδος πέντε ετών, από το 1983 έως και το 1987 όπου θα συμμετάσχει με το Renault 5 Alpine και συνοδηγό τον Φώτη Τερτίγκα. Μόνο στο Ράλλυ Βοιωτίας του 1986 συνοδηγός του θα είναι ο Αναστάσιος Αθανασίου και μέσα σ’ αυτήν την πενταετία, να «πούμε» ότι έτρεξε και έναν αγώνα ταχύτητος, στο Τατόι διάρκειας τριών ωρών.

Το 1987 θα κάνει κι έναν αγώνα με ένα Audi 80 Quattro, που είχε εκείνο τον καιρό. Το 9ο Ράλλυ Βοιωτίας, με συνοδηγό πάντα τον Φώτη Τερτίγκα. Θα εγκαταλείψουν όμως από έλλειψη ελαστικών, τη στιγμή που ήταν στην 3η θέση της γενικής κατάταξης.

Μετά από έξι χρόνια και περισσότερους από 20 αγώνες αφήνει το Renault 5 Alpine και θα εμφανιστεί ξανά στο κάθισμα του οδηγού το 1992 σε ένα Lada Samara, αυτοκίνητο της ελληνικής αντιπροσωπείας. Και με συνοδηγό τον Νίκο Γκούτα θα συμμετάσχει για δυο χρόνια, 1992 και 1993 με το Lada, με καλύτερο αποτέλεσμα, στο Ράλλυ Μαύρο Ρόδο του 1992, όπου τερμάτισε 4ος κλάσης Α/6.

Το Πρωτάθλημα του 1995 θα συμμετάσχει με ένα τζιπ! Ένα Kia Sportage (και αυτό αυτοκίνητο αντιπροσωπείας), το νέο αγωνιστικό του κυρίου Αντώνη, με τον παλιό του συνοδηγό Φώτη Τερτίγκα, με αυτό μάλιστα θα τερματίσουν στο «δικό» μας 29ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ. στην 17η θέση της γενικής κατάταξης και στην 3η της κλάσης Α/7, ενώ μάλιστα θα κερδίσει και το Πανελλήνιο Έπαθλο κατηγορίας 2000 κ.εκ.!

Και ερχόμαστε στο 1996 όπου θα τρέξει με ένα Kia Sephia, συμμετοχή της αντιπροσωπείας και συνοδηγό την Ανθή Χατζηνικολάου.

Καλύτερο αποτέλεσμα στο 21οΡάλλυ Αχαιός όπου «ήρθαν» 12οι Group A και 2οι κλάσης Α/6, ενώ με το Ράλλυ Αχαιός του 1996 τελειώνει και η αγωνιστική ιστορία του Αντώνη Στιβαχτάρη σαν οδηγός…

Ράλλυ Ακρόπολις

  • 22 – 28/5/1976 | 23ο Ράλλυ Ακρόπολις

Ήταν το πρώτο Ακρόπολις που πήρε μέρος από το κάθισμα του συνοδηγού, στο Subaru 1400 με οδηγό τον Ευριπίδη Κορρέ. Μια πολύ καλή εμφάνιση με τερματισμό στη 24η θέση γενικής, 9η ανάμεσα στους Έλληνες και 3η θέση κλάσης 1/4.

Θα συμμετάσχουν μαζί και την επόμενη χρονιά, στο 24ο Ράλλυ Ακρόπολις, αλλά δυστυχώς θα εγκαταλείψουν στη 15η Ειδική Διαδρομή «Ασπροκλησσιά» των 28.01 χλμ.

  • 1 – 4/6/1981 | 28ο Ράλλυ Ακρόπολις

Επόμενη εμφάνιση στο 28ο Ράλλυ Ακρόπολις το 1981, συνοδηγός της ‘’ΕΝΙ’’ (Ελένη Σεφερλή), με Ford Escort RS 2000 MK II. Εγκατάλειψη και εδώ, στην 5η Ειδική «Δίστομο – 13.18 χλμ.

© Joseph Gaitanis

  • 31/5 – 3/6/1982 | 29ο Ράλλυ Ακρόπολις

Στο 29ο Ακρόπολις, συνοδηγός του ‘’El-Nak’’ (Νάκος Πανουργιάς), με Mitsubishi Lancer θα είναι μια καλή εμφάνιση, τερματίζοντας στην 23η θέση γενικής, στην 13η ανάμεσα στους Έλληνες και στην 1η κλάσης 2/16.

  • 30/5 – 2/6/1983 | 30ο Ράλλυ Ακρόπολις

Με τον Χρήστο Πανουργιά στο τιμόνι του Renault 18, στην τελευταία εμφάνιση του αυτοκινήτου. Θα εγκαταλείψουν από ανάρτηση.

  • 29/5 – 2/6 1993 | 40ο Ράλλυ Ακρόπολις

Δέκα χρόνια μετά θα πάρει μέρος στο τελευταίο Ακρόπολις από την θέση του συνοδηγού. Ο “ΤΕΝ-ΤΕΝ” (Πέτρος Τριανταφύλλης) οδηγός και Lancia Delta Integrale το αυτοκίνητο. Αλλά και εδώ θα υπάρξει εγκατάλειψη, στην 23η Ειδική Διαδρομή «Κριονέρια» των 14.88 χλμ. από μηχανικό πρόβλημα.

Αλλά ο Αντώνης Στιβαχτάρης δοκίμασε και από το κάθισμα του οδηγού την εμπειρία ενός Ράλλυ Ακρόπολις:

  • 29/5 – 2/6 1978 | 25ο Ράλλυ Ακρόπολις

Το πρώτο Ράλλυ Ακρόπολις που συμμετείχε σαν οδηγός ήταν το 1978. Συνοδηγός του ο Ιωάννης Δημητρόπουλος με το Mazda 323 της αντιπροσωπείας. Είχε γίνει μια ομάδα από τρία αυτοκίνητα: ‘’Benny’’ – Παναγιώτης Μιλιαρέσης, Παναγιώτης Μυριάλης – Αντώνης Ιακωβάκης και ο Αντώνης Στιβαχτάρης.

Ένας δύσκολος αγώνας με πέντε σκέλη και 54 Ειδικές Διαδρομές. Ένας πραγματικός αγώνας, όπως άλλωστε ήταν όλοι οι αγώνες της εποχής εκείνης. Πολύ καλό αποτέλεσμα: 29η θέση γενικής, 12οι Έλληνες και 4η θέση κλάσης 1/3, ενώ κέρδισαν επίσης και το Κύπελλο Κατασκευαστή!

Στην συνέχεια θα υπάρξουν κάποιες συμμετοχές χωρίς αποτέλεσμα… Το 1979 με συνοδηγό τον Ιωάννη Φουσάρα με μια Alfa Romeo Alfasud, το 1980 με τον ‘’El – Nak’’ με Mazda 323 και τις χρονιές 1985 – 1986 – 1987 με τον Φώτη Τερτίγκα με το Renault 5 Alpine, όπου θα εγκαταλείψουν.

  • 27 – 31/5/ 1995 | 42ο Ράλλυ Ακρόπολις

Έπρεπε να φθάσει το 1995 για να δει σημαία τερματισμού στο 42ο Ράλλυ Ακρόπολις. Με συνοδηγό τον Φώτη Τερτίγκα και αυτοκίνητο το Kia Sportage, όπου τερμάτισαν στην 22η θέση της γενικής κατάταξης και 5οι κλάσης Α/7.

Την επόμενη χρονιά, το 1996, θα πάρει μέρος στο τελευταίο του Ακρόπολις με συνοδηγό την Ανθή Χατζηνικολάου με ένα Kia Sephia.

Από εκεί και έπειτα θα εκτελεί χρέη πλοηγού σε 15 Ράλλυ Ακρόπολις, με το 2021 μάλιστα να είναι μαζί με την Michele Mouton

Ράλλυ Χαλκιδικής

  • 9 – 11/9/1978 | 3ο Ράλλυ Χαλκιδικής

Σαν οδηγός συμμετείχε σ’ ένα μόνο Ράλλυ Χαλκιδικής. Το 1978 στο 3ο Χαλκιδικής με έδρα τότε την Κασσάνδρα. Συνοδηγός του ο Ιωάννης Δημητρόπουλος και αυτοκίνητο το Mazda 323. Ο αγώνας είχε δύο σκέλη και 16 Ειδικές Διαδρομές, στον οποίο τερμάτισαν 11οι γενικής κατάταξης και 2οι κλάσης 1/3.

  • 2 – 4/9/1980 | 5ο Ράλλυ Χαλκιδικής

Συμμετείχε και σε δυο Ράλλυ Χαλκιδικής από το κάθισμα του συνοδηγού. Το 1980 συνοδηγός του Τάσου Γεμενή με Datsun 1600 SSS, με το αγώνα τότε να απαρτίζεται από δυο σκέλη με 20 Ειδικές Διαδρομές: 12οι γενικής κατάταξης και 5οι κλάσης 2/8.

  • 28 – 29/9/1993 | 18ο Ράλλυ Χαλκιδικής

Συνοδηγός του ‘’ΤΕΝ – ΤΕΝ’’ με Lancia Delta Integrale. Ο αγώνας είχε έδρα την Θεσσαλονίκη, δυο σκέλη και 18 Ειδικές Διαδρομές.

Εγκατέλειψαν στην ειδική «Βάβδος» των 22.50 χλμ. από πρόβλημα μετάδοσης.

Το Ράλλυ Κένταυρος του 2001 λοιπόν θα είναι ο τελευταίος αγώνας για τον Αντώνη Στιβαχτάρη. Ένα ταξίδι 30 χρόνων, με 14 Ράλλυ Ακρόπολις, τρία Ράλλυ Χαλκιδικής και πολλούς άλλους αγώνες.

H καλύτερη στιγμή του, ήταν βέβαια ο τερματισμός στο Ράλλυ Ακρόπολις το 1978, όπου κέρδισαν και το Κύπελλο Κατασκευαστή.

Αλλά συγχρόνως είναι και η πιο άτυχη… Είχαν συμφωνήσει ότι όποιος, από τους τρεις οδηγούς της Mazda ερχόταν πρώτος στο Ακρόπολις, θα έπαιρνε και το Πρωτάθλημα. Η ατυχία όμως που είχε ο Αντώνης Στιβαχτάρης και τον έριξε στην 2η θέση ανάμεσα στα Mazda, ήταν που του στοίχισε και το Πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς.

Ένα Πρωτάθλημα Group 1 το 1975 με το Fiat 128, μια 2η θέση στο Πρωτάθλημα Group 1 του 1978 με το Mazda 323, ένα Πανελλήνιο Έπαθλο 2000 κ.εκ. το 1995 με το Kia Sportage και πολλές πρώτες θέσεις κλάσης, συνθέτουν την εικόνα ενός επιτυχημένου αγωνιζόμενου, ενώ όσο επιτυχημένος αγωνιζόμενος υπήρξε, άλλο τόσο επιτυχημένος επαγγελματίας είναι, διατηρώντας μια μεγάλη διαφημιστική εταιρία…

Υ.Γ.:  Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον καλό φίλο και αναγνώστη κ. Χρήστο Μπραζιτίκο, που χάρη στο πλούσιο αρχείο του καταφέραμε να εμπλουτίσουμε το σημερινό πορτρέτο μας με πολλές φωτογραφίες.

*Δείτε όλα τα Αγωνιστικά Πορτρέτα που κάναμε μέχρι σήμερα κάνοντας κλικ εδώ.

Related posts
FeaturesIn Pen & Ink

To FIAT 500 γίνεται 67 ετών!

In Pen & InkManuscriptsΧρήστος Κίτσος

Michele Mouton: H μεγάλη κυρία των αγώνων αυτοκινήτου…

In Pen & InkManuscriptsΧρήστος Κίτσος

F1: Σαν σήμερα η «μαύρη μέρα» στο Spa…

Εγγραφείτε στο newsletter μας...

…και ενημερωθείτε με άποψη για το αυτοκίνητο και τη μοτοσυκλέτα!