Που βαδίζει το σπορ του αυτοκινήτου στη Βόρεια Ελλάδα;
Κυριακή μεσημέρι… δυο μέρες αφότου ο Αυτοκινητιστικός Όμιλος Θεσσαλονίκης (Α.Ο.Θ.) έβγαλε ανακοίνωση για Έκτακτη Γενική Συνέλευση· και το μυαλό είναι γεμάτο σκέψεις για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό του βόρειου χώρου…
Σήμερα, νιώθω την ανάγκη πιο πολύ από ποτέ να περάσω αυτές τις σκέψεις μου στο «χαρτί»…
Flash back λοιπόν…
Θα ήθελα να πάμε το χρόνο πίσω 40 χρόνια, στο 1985, όταν παρουσιάστηκε και τότε, το αγωνιστικό πρόβλημα στην Β. Ελλάδα. Τότε που ο Α.Ο.Θ. με τα πολύ ικανά στελέχη που είχε, κάλεσε όλες τις λέσχες της Β. Ελλάδος, σε ένα πολύ ζεστό τραπέζι, όπου συζητήθηκαν φλέγοντα θέματα, άλλα «κοινά» και άλλα πολύ σημαντικά. Με κυριότερο την αδιαφορία της -τότε- Ε.Θ.Ε.Α. για θέματα της Β. Ελλάδος. Όπως τον παραγκωνισμό του κυρίου Αντώνη Παρταλιού (επί πολλών ετών Πρόεδρος του Α.Ο.Θ.) από μέλος της Ε.Θ.Ε.Α., για το θέμα του σιρκουΐ του Βόλου (όσο αφορά την οργάνωση) και άλλα πολλά…
Βέβαια υπήρχε από το 1981 ο Σύνδεσμος Οδηγών Αγώνων Αυτοκινήτου Βορείου Ελλάδος (Σ.Ο.Α.Α.Β.Ε.), που είχε συσπειρώσει γύρω του τις λέσχες Β. Ελλάδος για το καλό του σπορ. Απόδειξη, που στην πρώτη Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου στις εγκαταστάσεις της Εxpress Service (τον Ιανουάριο του 1981), όπου έγινε και η ανάδειξη του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου και αποφάσισαν την αποχή τους από το Ράλλυ Καβάλας που ήταν ο πρώτος αγώνας για το 1981 για την Β. Ελλάδα, δείχνοντας την αντίθεση τους προς την Ε.Θ.Ε.Α.!
Αυτό το πρώτο διοικητικό συμβούλιο του συνδέσμου, όπως και τα υπόλοιπα, ήταν που προσπάθησαν για την άνοδο του σπορ στη Β. Ελλάδα. Δούλεψε άψογα και γνώρισε όμορφες στιγμές!
Αλλά και αργότερα με το Κύπελλο Μηχανικών που καθιέρωσε, με τα σεμινάρια νέων συνοδηγών κι άλλα, που μόνο συγχαρητήρια για την ιδέα και χίλια μπράβο για την εκτέλεσή τους αξίζουν!
Και αυξήθηκε ο αριθμός των αγωνιζομένων και γενικά υπήρχε μια αίγλη. Ακόμη και οι χοροί που γινόταν από τον Σ.Ο.Α.Α.Β.Ε. αλλά και από τον Α.Ο.Θ. έδειχναν το κλίμα που επικρατούσε. Όλοι ενωμένοι για το καλό του σπορ, χωρίς μικρότητες και εγωισμούς.
Δεν θα ξεχάσω σε κάποιο Δ.Ε.Θ. που στο τερματισμό της Ειδικής Διαδρομής «Σήμαντρα» ένα μέλος του Σ.Ο.Α.Α.Β.Ε. μαζί με την γυναίκα του έστησε ψησταριά και έψηνε σουβλάκια που έδινε στα πληρώματα που τερμάτιζαν την ειδική! Απίστευτοι καιροί, απίστευτοι αγώνες και πρωτίστως απίστευτοι άνθρωποι…
Και ας έρθουμε τώρα στο σήμερα, εν έτει 2026…
Ζούμε μια ακόμη δύσκολη εποχή για το σπορ εδώ στην Β. Ελλάδα. Χρειάζεται κάτι πολύ σοβαρό και κάτι κοινό και από τις δυο πλευρές εάν θέλουμε να δούμε ανάπτυξη και συμμετοχές.
Είναι καιρός να διορθωθούν πολλά πράγματα. Τα θέματα που απασχολούν τους αγωνιζόμενους είναι πολλά και γνωστά. Ο Σύνδεσμος οδηγών δεν υπάρχει για να δημιουργεί προβλήματα με τον οποιονδήποτε. Υπάρχει για να μπορεί ο αγωνιζόμενος να διεκδικεί αυτά που του ανήκουν. Γιατί τα προβλήματα υπάρχουν και απλώς διαιωνίζονται, ενώ σε πολλά θέματα οι συζητήσεις τον τελευταίο καιρό έχουν φθάσει να έχουν χαρακτήρα καφενείου και αδιαφορίας. Φθάσαμε στο σημείο φέτος να μην υπάρχει Κύπελλο Β. Ελλάδος!
Για να μην αναφέρω στους αγώνες που έχουμε χάσει – μας πήραν στο παρελθόν (Χαλκιδικής – Μακεδονίας – Σκρα Κιλκίς και άλλους)…
Για να μην αναφέρω ότι ενώ έχουμε τη μοναδική πίστα αγώνων ταχύτητος στην Ελλάδα (το Αυτοκινητοδρόμιο Σερρών) και δεν την εκμεταλλευόμαστε…
Για να μην αναφέρω για τις δυο πίστες καρτ, το Circuit27 στο Λάκκωμα (παγκόσμιας κλάσης) και το Drive Park στο Ν. Ρύσιο (ευρωπαϊκών προδιαγραφών) που και αυτές είναι έξω από τα σχέδια κάποιων…
«Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού»… λέει μια παροιμία και εδώ επαληθεύεται σε όλη της την έκταση!
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που αγωνιζόμενοι παράτησαν το άθλημα εξαιτίας αυτού του καθεστώτος. Και εμείς τι κάνουμε; Περιοριζόμαστε να κοιτάμε από μακριά, από τον καναπέ του σαλονιού μας, λέγοντας «έξυπνες λύσεις» και «αμπελοφιλοσοφίες» για εσωτερική κατανάλωση, χωρίς ποτέ να τολμάμε να πλησιάσουμε το πρόβλημα και να συμβάλλουμε κατά το δυνατόν στην λύση του!
Και όλα παραμένουν εκεί, έτσι στάσιμα! Και κανείς δεν κάνει τίποτα. Ποιά θα ήταν η σωστή κατεύθυνση; Το πιο φυσικό θα ήταν κάποιοι να δραστηριοποιηθούν λίγο παραπάνω για να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Δυστυχώς όμως παρά τις προσπάθειες κάποιων σοβαρών ανθρώπων – αγωνιζόμενων τα τελευταία δυο χρόνια δεν έγινε τίποτα!
Αν, λοιπόν, μερικοί κύριοι δεν μπορούν να κάνουν κάτι, έστω ελάχιστο, ας δώσουν την ευκαιρία στους υπόλοιπους. Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη και μάλιστα μουγκός!
Βέβαια όμως όλη αυτή η κατάσταση, φαίνεται να ταιριάζει στην τωρινή διοίκηση του σπορ στην Αθήνα, αφού με την ανυπαρξία του Σ.Ο.Α.Α.Β.Ε. δεν υπάρχει φωνή για τα αιτήματα του βόρειου χώρου, δεν υπάρχει αντίλογος! Πλήρης έλλειψη συγκεκριμένων προτάσεων για τους αγωνιζόμενους – σωματεία και απουσία ρεαλιστικών λύσεων. Και βέβαια είναι άξιοι συγχαρητηρίων και ο Σ.Ο.Α.Α. (Σύνδεσμος Οδηγών Αγώνων Αυτοκινήτου) και ο ΠΑ.Σ.Μ.Α. (Πανελλήνιος Σύνδεσμος Μηχανοκίνητου Αθλητισμού) για το έργο τους. Σοβαροί, ενωμένοι πετυχαίνουν τους στόχους τους. Μπράβο τους!
Ο υπογράφων πιστεύει ότι οι μέρες που περνάμε είναι καθοριστικές για το αγωνιστικό μέλλον μας αλλά και για τους νέους που ήρθαν – έρχονται. Και τα χειρότερα για την Β. Ελλάδα έρχονται σε λίγες μέρες…
Ψεύτης να βγω, αλλά δυστυχώς μάλλον πλέον είναι «μονόδρομος»…
Παρόλα αυτά πρέπει να διατηρούμε την αισιοδοξία μας σε πείσμα των δύσκολων καιρών που ζούμε, ότι και εδώ στην Β. Ελλάδα κάτι μπορεί να αλλάξει.
Αν και το βλέπω κάπως δύσκολο να γίνει, αν κρίνω από το πως αντιμετωπίζουν κάποιοι «κύριοι» το εν λόγω θέμα. Το ξέρω ότι με αυτό το άρθρο δεν «κομίζω γλαύκα εις Αθήνας» ( εποχή Βασιλιά Όθωνα 1834). Η λίστα των αντίθετων του είναι μεγάλη. Γι’ αυτό και σταματάω πριν η δυσαρέσκεια, η οργή, ή η παραφορά αν θέλετε, με κάνει να γράψω αλήθειες που πονάνε…
Οι προηγούμενοι, αυτοί του 1980, μπόρεσαν και βρήκαν μια άκρη, τα κατάφεραν και έβαλαν το νερό στο αυλάκι. Έκαναν μια αρχή. Εμείς τώρα μάλλον βρισκόμαστε στο απόλυτο κενό και είναι κρίμα, αν μη τι άλλο για αυτούς!
Και μακάρι να μη δικαιωθώ τις επόμενες μέρες…
Υ.Γ.: Αναδημοσιεύουμε κάποια παλαιότερα άρθρα μας (το Auto Moto στήριξε αμέριστα τον Σ.Ο.Α.Α.Β.Ε.) και πιο συγκεκριμένα του κ. Σάκη Βασιλόπουλου για να πάρετε μια μικρή ιδέα του πως ήταν τότε και πως θα έπρεπε να είναι και τώρα τα πράγματα.
Μαζί και ένα γράμμα που ήρθε στα γραφεία του περιοδικού την εποχή εκείνη και δείχνει έστω και λίγο την ατμόσφαιρα που επικρατούσε τότε…
