ΝΑΟΥΜ ΒΑΡΕΛΑΣ
Ένας ακόμη αγωνιζόμενος, κάτοικος Θεσσαλονίκης και μέλος του Α.Ο.Θ. βέβαια, είναι ο Ναούμ Βαρέλας. Η αγάπη του για τα αυτοκίνητα αντικατοπτρίζεται μέσα από την δουλειά του… Διατηρούσε μαζί με τον αείμνηστο αδελφό του Κώστα, κατάστημα ανταλλακτικών αυτοκινήτων Opel, στην περιοχή του Βαρδαρίου.
Αλλά δεν ήταν μόνο η αγάπη για τα αυτοκίνητα, αλλά και για την ταχύτητα! Έτσι αποφάσισε να μπει ενεργά και στο χώρο των αγώνων. Και μάλιστα ξεκίνησε σαν οδηγός: το 1985 στο 6ο Ράλλυ Μακεδονίας, με ένα Datsun Truck το γνωστό pick-up της εποχής και με συνοδηγό τον Αναστάσιο Ντεμπερντεμίδη.
Ένας δύσκολος αγώνας με 10 χωμάτινες ειδικές διαδρομές, που ανάμεσά τους υπήρχε ο ασφάλτινος «Χολομώντας» των 26.6 χλμ. Αποτέλεσμα 11ος γενικής και 2ος κλάσης Β/10.
Το 1985 θα συμμετάσχει και στο 19ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ. με το φορτηγάκι αλλά με άλλο συνοδηγό. Τον Άρη Μπουένο που θα κάτσει δίπλα του μέχρι και το 1988. Έτσι, η είσοδός του στους αγώνες κλείνει μ’ έναν ακόμη τερματισμό στο Ράλλυ Δ.Ε.Θ., στην 3η θέση της κλάσης Β/10, ανοίγοντάς του όμως την «όρεξη»…
Και έρχεται μια περίοδος τριών ετών (1986 – 1988) γεμάτη αγώνες και πολύ καλές εμφανίσεις, με τον Άρη δίπλα και με καινούργιο αυτοκίνητο. Ένα Opel Manta που αγοράστηκε και μετατράπηκε σε αγωνιστικό από τον ίδιο και με το οποίο σημείωσαν τις εξής επιτυχίες:
1986 | 7ο Ράλλυ Μακεδονίας: 2ος κλάσης Α/8, 15ο Θερμαϊκού: 3ος κλάσης Α/8, 3ο Ράλλυ Κιλκίς: 3ος κλάσης Α/8, 20ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ.: 4ος κλάσης Α/8
1988 | 22ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ.: 5ος κλάσης Α/8, 7η Ανάβαση Ζαγκλιβερίου: 1ος κλάσης Α/8, 4η Ανάβαση Μετεώρων: 2η θέση κλάσης Α/8 Β .Ελλάδος
Το 1989 συνεχίζει με το Opel Manta, αλλά στο κάθισμα του συνοδηγού θα είναι ο Ιωάννης Κοντοκωστόπολος. Καλύτερη τους επίδοση στο 23ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ. που τερμάτισαν στην 5η θέση της κλάσης Α/8. Στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όμως, στο 18ο Ράλλυ Θερμαϊκού, δίπλα του, στο δεξί κάθισμα, θα κάτσει ο Κωνσταντίνος Παρασκευόπουλος. Με αυτόν, θα κάνει μια από τις καλύτερες εμφανίσεις του σ’ έναν δύσκολο αγώνα, με 60 συμμετοχές και εννιά Ειδικές Διαδρομές, τερματίζοντας στην 2η θέση της κλάσης Α/8.
Και ερχόμαστε στο 1990, στο 24ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ., όπου θα τερματίσει στην 4η θέση της κλάσης Α/8, που είναι και η τελευταία φορά που θα κάτσει στο κάθισμα του οδηγού.
O Μάκης Βαρέλας όμως δοκίμασε και το κάθισμα του συνοδηγού…
Συμμετείχε συνοδηγός του Κώστα Αναγνωστάκη στο 11ο Ράλλυ Χαλκιδικής το 1986 επίσης με Opel Manta, τερματίζοντας στη 7η θέση κλάσης Α/9.
Το 1987 έκατσε στο δεξί κάθισμα ενός άλλου Opel, Ascona B αυτή τη φορά, του Φίλιππου Παπαβασιλείου. Αυτή ήταν η καλύτερη περίοδος σαν συνοδηγός, με πολύ καλές εμφανίσεις:
1987 | 4ο Ράλλυ Κιλκίς: 3ος γενικής κατάταξης και 1ος κλάσης Ε/15, 16ο Ράλλυ Θερμαϊκού: 1ος κλάσης Ε/15.
1988 | 8ο Ράλλυ Σερρών: 6ος γενικής και 2ος κλάσης Α/8
Το 1988 συμμετείχε ξανά σαν συνοδηγός, πάλι με τον Φίλιππο Παπαβασιλείου, αλλά με το δικό του όμως Opel Manta. Όπως και το 1991…
Το 1991 μάλιστα ήταν μια χρονιά με τερματισμούς, με καλύτερες θέσεις, δυο φορές την 5η θέση κλάσης Α/8, σε Ράλλυ Μακεδονίας και Δ.Ε.Θ.
Και ερχόμαστε οκτώ χρόνια μετά, να βρίσκεται συνοδηγός στο VW Golf GTi 16V, του Δημήτρη Δουλκερίδη, στο 33ο Ράλλυ Δ.Ε.Θ. Δυστυχώς είχαν μια ανώδυνη -ευτυχώς- έξοδο στη 4η Ειδική Διαδρομή «Γεροπλάτανος».
Αυτή, ήταν και η τελευταία φορά που θα δούμε τον Μάκη Βαρέλα μέσα σε αγωνιστικό αυτοκίνητο. Το Opel Manta πουλήθηκε στις Σέρρες και από τότε χάθηκαν τα ίχνη του…
Στις καλές του στιγμές δεν θα μπορούσε να μην είναι η πρώτη θέση κλάσης Α/8 στη Ανάβαση Ζαγκλιβερίου το 1988.
Αντίστοιχα η άσχημη στιγμή που δεν θα ξεχάσει είναι από το 1ο Ράλλυ Σπριντ Γιαννιτσών το 1990. Την παραμονή του αγώνα το Σάββατο άρχισε να βρέχει με έντονο ρυθμό και σταμάτησε το πρωί της Κυριακής, λίγες ώρες πριν την εκκίνηση του αγώνα. Όπως ήταν φυσικό η διαδρομή που ήταν χωμάτινη σε ορισμένα σημεία γέμισε με λάσπη. Σε μια δεξιά λοιπόν στροφή, είχαν έξοδο τρία αυτοκίνητα! Πρώτα βγήκε το Νο15 Renault 5 Alpine του Μάκη Γαγάκα, μετά το Fiat 124 Νο20 του Λίππα Παναγιώτη από την Νάουσα και ύστερα το Opel Manta Νο24 του Μάκη, με αποτέλεσμα να πέφτει το ένα αυτοκίνητο πάνω στο άλλο!
Ευτυχώς κανένας από τα πληρώματα δεν έπαθε τίποτα…
Βέβαια το ότι δεν συμμετείχε ξανά σε αγώνες δεν πάει να πει ότι εγκατέλειψε και το άθλημα… Παρέμεινε και είναι ακόμη και σήμερα ενεργό μέλος στην οργάνωση αγώνων του Α.Ο.Θ., δίνοντας τον καλύτερο του εαυτό, αλλά και την εμπειρία που αποκτήθηκε μετά από τόσα χρόνια.
Επαγγελματικά διατηρεί ακόμη τα ανταλλακτικά αυτοκινήτων, με δυο καταστήματα, ένα στην Κηφισιά και ένα στην Πυλαία, με αποτέλεσμα να είναι 45 χρόνια τώρα ο «μάστερ» ανταλλακτικών για Opel, ενώ να πούμε ότι ήταν πάντα δίπλα του ο αδελφός του, ο Κώστας, που έφυγε από κοντά μας πρόσφατα. Όχι μόνο επαγγελματικά αλλά και στους αγώνες ήταν το μόνιμο ”service” του. Ο άγγελος φύλακάς του!
Ναούμ Βαρέλας, ο καθαρά ερασιτέχνης αγωνιζόμενος…
*Δείτε όλα τα Αγωνιστικά Πορτρέτα που κάναμε μέχρι σήμερα κάνοντας κλικ εδώ.
