full screen background image
Search
Τρίτη 21 Αύγουστος 2018
  • :
  • :

Gladiator Course: Από το ποδήλατο στο αυτοκίνητο!

Η Gladiator ιδρύθηκε το 1891 από τους Paul Aucoq και Alexandre Darracq και απέκτησε εξαιρετική φήμη χάρη στην υψηλή ποιότητα των προϊόντων της.

Η εταιρεία κατασκεύασε ένα αυτοκίνητο προορισμένο για μεγάλες ταχύτητες, του οποίου όμως τα μηχανικά μέρη ήταν δυστυχώς υποτυπώδη.

Στις αρχές του 20ουαιώνα, η Gladiator, που βρισκόταν στη διεύθυνση Boulevard 18 Montmartre, στα προάστια Pre Saint Gervais του Παρισιού, κατασκεύαζε ποδήλατα όπως και πολλές άλλες μελλοντικές εταιρείες αυτοκινήτων.

To 1884 γίνεται η μετάβαση από το ποδήλατο στη μοτοσυκλέτα, με την κατασκευή (υπό την καθοδήγηση του μηχανικού Μιλιέ) μιας πρωτοποριακής μηχανής που κινείται από έναν περιστροφικό κινητήρα πέντε κυλίνδρων και δίνει κίνηση στον πίσω τροχό.

Το 1895 μια σειρά από τρίκυκλα και μικρά αυτοκίνητα με πετρελαιοκινητήρες παρουσιάζονται στο σαλόνι αυτοκινήτου στο Tunbridge Wells της Μ. Βρετανίας.

Η έκθεση διοργανώθηκε από τον Sir. David Salomons, ενώ τα αυτοκίνητα της εταιρείας κάνουν αισθητή την παρουσία τους στους αγώνες, στο Κύπελλο Αυτοκινήτου και στο πρώτο Έπαθλο Αυτοκινήτων Τουρισμού (Tourist Trophy) που πραγματοποιήθηκε στο νησί του Μαν.

Το 1901 ένα μικρό αυτοκίνητο Gladiator λαμβάνει μέρος στον αγώνα Παρίσι – Βερολίνο και τερματίζει στην 5η θέση της κατηγορίας ελαφρών αυτοκινήτων. Η Gladiator έτσι δημιούργησε την εικόνα μιας εταιρείας κατασκευής αγωνιστικών αυτοκινήτων, γεγονός που την οδηγεί στην κατασκευή ενός οχήματος για υψηλές ταχύτητες.

Είναι δύσκολο να κατανοήσουμε σήμερα, το θάρρος και την αισιοδοξία που απαιτούταν από τους οδηγούς του 1900 για να «δαμάσουν» αυτές τις κατασκευές.

Το αμάξωμα αποτελούσε μια κατασκευή βασισμένη σε μια τεχνική που ήταν ακόμη σε εμβρυακό στάδιο και ήταν παραπλήσια με την αντίστοιχη τεχνική κατασκευής αμαξών που τις έσερναν άλογα!

Τοποθετημένος σχετικά ψηλά ο πελώριος κινητήρας των 9.000 κ.εκ., έκανε το Gladiator να μοιάζει με ακρίδα. Ήταν τετρακύλινδρος, εν σειρά, με διπλό μπλοκ στροφάλων και συγκρατούνταν στην θέση του χάρη σε ένα στοιχειώδες -αλλά ισχυρό- σασί, που αποτελούνταν από δυο ατσάλινους δοκούς.

Αντίστοιχα, ένα μονό καρμπυρατέρ από χαλκό, τροφοδοτούσε τους δυο κυλίνδρους, ενώ η ιπποδύναμη έφθανε τους 85 ίππους στις 1300 σ.α.λ.

Η κίνηση μεταδίδονταν στους πίσω τροχούς με την βοήθεια δυο αλυσίδων. Η μετάδοση γινόταν από ένα κιβώτιο ταχυτήτων τεσσάρων σχέσεων.

Το αυτοκίνητο είχε βάρος 950 κιλά και μπορούσε να φθάσει τα 150 χλμ./ώρα, παρόλα ταύτα διέθετε ένα πενιχρό σύστημα πέδησης με καλώδιο και μόνο στους πίσω τροχούς!

Το ρεζερβουάρ ήταν χωρητικότητας 100 λίτρων και ήταν τοποθετημένο πίσω από τα πελώρια καθίσματα. Κατασκευάστηκαν επίσης και δυο μικρότερες εκδόσεις με 10-15 ίππους ιπποδύναμη.

Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τα αυτοκίνητα Gladiator, μετατράπηκαν και μετονομάστηκαν σε πολυτελή και πανάκριβα  Vinot – Deguingand.

Η παραγωγή τους έλαβε τέλος οριστικά το 1920.